Konu: Murat Serkan Önder Siirleri

İSTANBUL

Ne tenhamda eksilir ruhum günahtan,
Ne de kalabalığımdan nur.
Her gece bir evliya süpürür.
Her sabah yedi tepemden
Yedi bin ezan yıkar sokaklarımı.
Hiçbir sabaha kirli uyanmamıştır yüzüm.
Bu yüzden her giden pişman gitmiştir.
Bu yüzden her gidenin dilinde adım:
İSTANBUL.

İki yanımda, iki büyük sevda taşırım.
Göğsümde vuslata uzanır eller…
Her biri bana aşık sevgililerdir,
Birinci, ikinci, üçüncü günden.
Anadır, yardır, kardeştir adım
Gitmek kurşun gibi içine işler.
Vapurda çığlığı kalır gidenin
İçinde kılıçlar, bıçaklar, hançer…
Bu yüzden her giden pişman gitmiştir.
Bu yüzden her gidenin dilinde adım:
İSTANBUL.

Taksimde buluşur bütün dünya,
Sevgililer Kadıköy’de, Kanlıca’da, Emirgan’da.
Çiçek satan kadınlar ellerinde taşır güzelliğimi.
Boğazıma astığım kolyemle birleşir eller.
Ezanlar çanlara karışır,
Çanlar ezanlara.
Bir budistin ellerine bu kadar yaklaşmaz
Ne Müslüman eli, ne Hıristiyan, ne Musevi, ne de Yahudi.
Benim çehremde birleşir eller.
Benim ruhumda buluşur dinler.
Bu yüzden her giden pişman gitmiştir.
Bu yüzden her gidenin dilinde adım:
İSTANBUL.

Murat Serkan ÖNDER
29.04.2006 - İSTANBUL

İLK AŞK

Hayatın bütün yollarını düz bilirdim.
Lirik bir güz yorgunluğunda,
Yokuşlarda buldum kendimi.

Denize gidecektim. Yokuştu.
Dağa çıkacaktım. Yokuştu.
Sana gelecektim.
Yokuştu.

Bir gece bir kuş...
Öyle bildiğim gibi değildi.
Arzın en dar yeriden uçtu mağmaya.
Ter içindeydim.
Havale çıkmazlar yakaladı gecemi.
Çarşafım ilk defa böylesi kırıştı.
Uyumak istedim. Yokuştu.
Uyanmak istedim. Yokuştu.
Arzın en dar yerinden uçan,
Bir deli kuştu.

Ateş renkli rüyaların yokuşlarında,
En zirvede duruyordu.
Kan ter içinde ilk varışımdı.
Dengem, dengesizliğime yenik düştü.
İlk düşüşümdü.
Aşktı.

İlk kez yanıyordum yangınsız.
Meğer bir kez olurmuş insan.
Ateşsiz bir yangının tam ortasında,
Bu kadar aşık.

MURAT SERKAN ÖNDER

&#199CUKLUĞUM...

Bana çocukluğunun resmini gönder,
mavi patiklerini.
Bir boya tablası üzerinden geçmesin oyunları.
Ayakkabıların boyası değmesin avuçlarına.
Bana çocukluğunun resmini gönder.
Bir uçurtma dokunsun ayaklarıma.

Bana çocukluğunun resmini gönder,
mavi patiklerini.
Sokakların soğuk memelerini emmemiş olsun.
Dudakları bilmesin küfürlerini bu şehrin.
Yetimliğin kızıl gövdesi çökmesin gözlerine.
Bana çocukluğunun resmini gönder,
Bir anne dokunsun
Kimsesizliğime.
Murat Serkan ÖNDER

&#199CUKLUĞUM

İşlek bir otobanda,
çocukluğumu sollarken zaman,
işgalin gölgesinde bir kız
çocuğuyum.
kendi yurdumda senden uzak...
kendi yurdumda sen ortasında...
en dolu yanım sanki boşluğum.
zemheride yandığım
yangınlarda üşüdüğümsün.
tüm vagonlarım ayrı yöne
gitse de
Sen en bildiğimsin
Sılamsın.

Murat Serkan ÖNDER