Konu: Neyİ Algiliyoruz ?

Genç bir çiftçi hayatında ilk defa New York' a gitmişti.

Gökdelenlerin yüksekliği ve insanların çokluğundan

şaşkına dönmüştü. Kalabalık bir bulvarda yürürken,

kulağına aşina bir cırcır böceği sesi geldiğini zannetti.

Durdu ve dikkatle dinledi. 'Evet, bu bir cırcır böceğiydi!'

Ses büyük bir mağazanın önündeki çalıların arasından

geliyor gibiydi. Bunun üzerine bu büyük çalı kümesine

yönelip aramaya başladı. Bir mağaza görevlisi

dışarı çıkıp, "Yardımcı olabilir miyim?" diye sordu.

"Hayır, teşekkür ederim." dedi genç adam... "Sadece

şurada bir cırcır böceğinin sesini duyduğumu sandım!"

Görevli, "Hayır! New York' ta bulunmaz." Genç çiftçi

cırcır böceğini buluncaya kadar cırlak sesi takip etti,

onu buldu ve eline aldı, "Tamam! İşte burada!"

Genç adam bu çalının önünden her saat binlerce

insan geçmesine karşılık cırcır böceğini duyanın

bir tek kendisi olmasına çok şaşırmıştı. Bunun üzerine

küçük bir deneme yapmaya karar verdi. Elini cebine

atıp bir çeyrek çıkardı ve havaya attı. Paranın

kaldırıma vurduğu anda, düşen bozukluğu aramak için

yürümekte olan 24 yaya durdu! Psikologlar;

genç adamın şahit olduğu olay için bir durum tanımlar:



"Buna algıda seçicilik denir. Belli şeyleri

görmek ve belli sesleri duymak..."

Charles Lever.


Gökyüzüne bakıp kuşları, kırlara gidip çiçekleri,

çocuklara bakıp saflıklarını, ağaçlara bakıp dallarını,

yapraklarını, hayvanlara bakıp doğallıklarını ,

insanlara bakıp güzelliklerini algılayın.

(mutlaka güzel tarafları olacaktır)

Algıladığınız yalnız para sesi olmasın !

(dün birisi bana korna sesleri,insan kirliliği ve trafik gürültüsü arasında bile bu sesleri bir başka duymam gerektiğini söylemişti.buradan da bu hikaye ile ona teşekkür etmek istiyorum.o kendini biliyor)

Bu yazıyı ilk okuduğumda bilimsel bir değerlendirme aramıştım yazıda. Bilimsel bir açıklama getirdikten sonra. Kendi açıklamamı düşünmeye başlamıştım. Daha 18 yaşındaydım bir çok kişi benim hakkımda konuşuyordu. Çevremde ki sesleri duymak değil insanların bu sözlerini nasıl olumlu hale getiririm diye düşünüyordum...

Araba sesi, doğa sesi benim için aynı ses olabiliyordu ama insanların hakkımda söylediklerini beni tanımadan söylenen sözleri kabullenemiyor o sesi kabul edemiyordum. BU hikaye ile birlikte bir teorim oldu.

Cırcır böceğini arayan kişi mağza görevlisinden yardım alamazdı. Mağza görevlisi sürekli orda olduğu için o sesi duymuyordu ya da o ses ona normal geliyordu... Bende hep aynı yerde durup benim hakkımda konuşanların sesini cırcır sesiyle aynı yerde olması gerektiğini düşünmeye başladım. Özel bir şey duyumsadığımda yardım alacağım kişi bana ve o sese çok uzak olmalıydı. Bu yüzden o günden beri, dertlerimi hiç tanımadıklarıma anlatırım. Bir selam ile başlar ve konuşurum...

Bu güzel yazıyı bana tekrar hatırlattığın için teşekkürler Özlem, sevgilerimle...

Ben bu yazıyı biliyorum ama biraz farklı;

Bir gün New York' ta bir grup iş arkadaşı yemek molasında dışarıya çıkarlar,
gruptan biri kızılderilidir. Yolda yürürken insan kalabalığı, siren sesleri,
yolda calışma yapan işcilerin araçlarının çıkardığı gürültü, araçların korna
sesleri arasında ilerlerken kizilderili kulağına cır cır böceği sesinin geldiğini
söyler ve aranmaya başlar. Arkadasları bu gürültünün arasında bu sesi
duyamayacağını kendisinin öyle zannettiğini söyleyip yollarına devam ederler.
Aralarından bir tanesi inanmasada onunla birlikte aramaya devam eder.
Kızılderili caddenin karşısına doğru yürür arkadaşıda arkasından takip eder ve
o binaların arasında bir kaç tutam yeşilliğin arasında gercekten bir
cır cır böceği bulurlar. Arkadaşı kızılderiliye "senin insanüstü güçlerin var
bu sesi nasıl duydun" diye sorar, kizilderili ise bu sesi duymak için insanüstü
güçlere sahip olmaya gerek olmadığını söyleyerek arkadaşına kendisini izlemesini
söyler. Kaldırıma geçerler ve kızılderili cebinden çıkardığı bozuk parayı
kaldırımda yuvarlayarak atar. Bir cok insan bozuk para sesinin ceplerinden düşen
bir paramı diye sesin geldiği yöne doğru bakar kızılderili arkadaşına dönerek,
- "gördün mü önemli olan nelere değer verdiğin ve neleri önemsediğine bağlıdır.
Herşeyi ona göre duyar , görür ve hissedersin" der !...


sonucta ikiside aynı yola cıkıyo tesekürler.

İnsanlar bazen sadece algılamak istediği şeyleri algılar. Mesela ben kendimden örnek vermek istiyorum. Bilgisayarda bir işle ilgilenirken, arkadaşımın birisi bana sesleniyor. Ama ben sadece o işe yoğunlaştığım için arkadaşımın bana söylediği şeyi duymuyorum. Ancak birkaç kere tekrarlayınca ozaman benle konuştuğunu farkediyorum. Belkide algılamak istemiyorum.

Konu için teşekkürler.

Zevkle okudum. Teşekkürler osslem........

encyclopedia' ya katılıyorum mağaza görevlisi sesin farkında bile değildir hep duyduğu normal bir ses ama çiftçi için o sesi orda duymak ilgisini çeken onunda farklı bir şekilde alışık olduğu tanıdığı bir ses bir düşünelim bakalım hangimiz o sesi duysak bile gidip o böceği bulabiliriz.

Bizim ülkemizde ise daha çok kavga sesine bakıyor millet.
Nerede bir bir bağrış ve çığrış varsa orada millet.

Kavga edenlerin sesine tepki verip izleyici olanlar aynı şekilde soyulan veya taciz edilen birinin sesine tepki vermiyor.

Kavgada ne de olsa üstünde sorumluluk olmayacağını ve izlerken zevk alacağını! biliyor kişi.
Ama diğer durumda üstüne sorumluluk düştüğü için sesi duymazdan geliyor.

Aynı şekilde bu hikaye içine bunu diyebiliriz.
New York ta ki halk belki artık araba, korna sesine aşına olduğu için diğer sesler onlara yabancı geliyor.
Yada bir cırcır böceğinin sesini duysa bile onu korna sesi gibi algılıyordur.

Şöyle bir şey demek yanlış olmaz heralde;
Sokakta bir kedi görüp onu kovalayanlar ile o kediyi görüp ona seslenip, sırıtıp yada onu beslemeye çalışanlarda vardır.
O kediyi sevecenlikle yaklaşanlar etraftaki cırcır böceğinin sesini duyabilecek insanlardır; o kediyi kovalayanlar ise belkide ormanda bile o sesi duymaz yada duymazdan gelir.