Konu: en yakınınız ÖTENAZİ isterse...?????

daha önce ötenazi insanlık dışımıdır yoksa zorunluluktan doğan bir ihtiyaç mı başlıklı bir konu açmıştım. bu konuya çeşitli yorumlar geldi. yorum yapan arkadaşlarımın çoğu, doğal bir hak olduğu görüşündeler.

peki ya, bu hakkı kullanmak isteyen en yakınlarımızdan biri olursa, ( annemiz, babamız, kardeşimiz, sevgilimiz, eşimiz, çocuğumuz....!!! ) ne hissederiz? hakkını kullanması için destekler çabalar mıyız?

yoksa onun fikrini değiştirmek için mi çabalarız?

bakış açımız, değerlerimiz değişir mi?

daha çok O' nu(ötenazi isteyeni) mu düşünürüz, kendimizi mi?

bu hakkı eğer yakınımdan biri isteseydi ben izin vermezdim şahsen.. acı çektiğini göre göre buna nasıl izin verebilirsin diye kızabilirsiniz ama ben insanın ölürken çektiği acıların günahlarına kefaret olacağını biliyorum..böyle bir durumda uyutulmasını isterdim sadece..bilemiyorum aslında çok büyük konuşmak ta istemem .

doktorun vazifesi, ıztırapları azaltmak ve hastayı sıhhate kavuşturmaktır.Iztırapları azaltmak vazifesi, yalnız tedavi edip iyileştirmekle değil, bazı hallerde ona rahat ve kolay bir ölüm sağlamak suretiyle de yapılabilir ;yani bilemiyorum ama Bana göre iyileşmesi mümkün olmayan ayrıca yaşadıgı her saniye kendisi için bir işkenceye dönüşen bir insanın "Yaşam Hakkı" oldugu gibi "Ölme Hakkı" da bulunmalı.. Hem "yaşam hakkı" ifadesinden bunun bir hak oldugunu açık, "yaşama görevi" veya "yaşama yükümlülüğü" değil de "Yaşama Hakkı".

O acıları çeken, üstelik cevresindekilere verdiği üzüntüyle daha da yıkılan kişi buna karar vermesi gereken kişi olmalıdır.yani kişinin yaşamla ilgili bu kadar önemli bir karar verme hakkı bir başkasına devredilemez.Çünkü yaşama hakkı kişiye sıkı sıkıya bağlı bir haktır.kendi tercihi ile yapılabilebilecek ise olablir ama başkalarının kararı ile olacaksa hayır.

Ayrıca.. "Yaşam Hakkı" ifadesinden başkası ne anlıyor bilmiyorum ama bana "kişinin parası olmasa da aslında çaresi olan bir hastalıktan ölmesini engellenmesi", ötenaziden daha ön plana cıkıyor gibi geliyor. Yani bir kişinin parası yok, ağır hasta ama tedavi masrafları cok fazla para gerektiriyor.. Bu durumda kişinin ölüme terkedilmemesi, ölümü isteyen bir kişiye verilmiş "yaşam hakkı"ndan daha önemli diye düşünüyorum..

bilemiyorum ama şimdilik böyle düşünüyorum... yaşamadan insan tam olarak yorum yapamıyor... o anki psikolojinin yaşattığı etkiyi hiç birimiz tam olarak bilemeyiz. ''hayır asla olmaz'' derken bile bir anda dudaklarımızda ''bitir artık şu işkenceyi''kelimeleri döküledebilir.

bunları yazarken insanın aklına bazı şeyler takılıyor. mesela insan hakları bizim kanunlarımızda ciddi şekilde korunan haklarından biriside yaşama hakkıdır öyle değil mi?peki böyle bir durumda şöyle bir soru çıkıyor ortaya Kişinin kendi isteği ile,iyileşme ihtimali olmadığında yaşamına son vermesi acaba yaşama hakkının korunmasını ihlal sayılabilir mi?

şahsen ben bunu kabul edemem herhalde. gerekirse 10 yıl 50 yıl geçsin ben asla bunu kabullenemem. acısını birşekilde dindirebilirler ama öldürmelerine izin vermem. eceli gelmediği sürece bir umut vardır...
allah kimsenin başına vermesin. çok zor bir durum. kimse yanlış anlamasın kabul edenlerinde haklı yanları var. daha fazla acı çekmesini istemeyebilirler haklılar. ama ben bunu kabul edemem. çünkü bir ömür boyu acı çekerim pişmanlık duyarım.
gerekirse ilaçlarla acısını dindiririm ama asla onu bırakmam. onun belki ölme hakkı olabilir ama ben ona bu hakkı tanımam.
umarım beni yanlış anlamazsınız!!! ben asla sevdiğim birini ölüme teslim edemem. sonuna kadar direnirim. ötenaziyi herkes kabul etse hasta olan kişi dahi kabul etse ben kabul etmem çünkü yüreğim el vermez.
birden aklıma sevdiklerim geldi çok kötü oldum

mantık olarak ınsanların ötenazi isteme hakkı olmalı dıye soylenılebılır bence sacma

neden dersenız olumle pencelesen ınsanların saglıklı karar alabılceklerıne ınanmıyorum saglıklı olan ( yada oyle oldugunu dusunen ) bızler bıle anlık olaylarla sınır sıstemımız alt ust olabılıyorsa

bu sartlarlar altında yasamaya veya olumu bekleyen ınsanların saglıklı karar vermesı mantıklı gelmıyor bana

helekı boyle bır hak onlara verılse ve de annem bunu ıstese ona soylıycegım sey eger buna yaparsan senım asla affetmem olurdu

cunkı sevdıgım ınsanların yanımdan uzaklasması yerıne acısını paylasabıldıgım surece sevgımı daım tutarım nasıl kı benı seven bırının boyle bır karar vermeme karsı cıkacagı gıbı bende onların böyle bır karar almasına engel olmak adına her seyı yaparım

Ötenaziye karşı değilim.

Eğer kişinin normale dönme şansı yoksa, makineye bağlı olarak yaşıyorsa ve dayanılmaz acılar çekiyorsa, ötenazi yapmak uygun bir harekettir.

Ben onu düşünürdüm.Hergün acı çekeçeke yaşamak ona çok zor gelirdi.

Ben Kabul Ederİm Yapacak BİŞey Yok Her GÜn GÖzÜmÜn ÖnÜnde Erİmesİnden Se Bİttİrİrİm

Hiç düşünmeden olumlu yanıt veririm. İnsan özgürdür. Bu özgürlüğünden onu mahrum etmek ise, faşizm.!

dilimizde hep vardır söyler dururuz dişimiz ağrıdığında dişçiye gider çek kardeşim çekte kurtar beni bu derttten. yada romatizmalarımız azar (ananem çok şikayetçi olurdu) kesinde kurtarın beni. Ötenaziyi isteyen hasta da öyle değilmidir. ıstırap çekmekten bıkmış artık öleyimde kurtulayım der. Egoisttir kendini düşünüyordur. Bir eş olarak Bir anne olarak bir evlat olarak sevdiğiniz kişinin elinizden alınmasına müsade edebilirmisiniz.
Karşıyım arkadaşım karşıyım dostum nedemek ötenazi o zaman intihar etmek isteyen birinide mazur görün oda dertlerinden kurtulmak istemiyormu. örümcek kafalıda deseniz karşıyım. sizin yaşama hakkınız nereden geliyorda ölme hakkınız olsun.
O kişinin çektiği acılardan kurtarmak yerine kendinizi külfiyetten kurtarmak istemiyormusunuz şimdi.
siz hiç kollarınızda ölen birini gördünüz mü çırpınışını gördünüz mü görmediyseniz böyle düşünmeyin allasen.
işte o kararı vermek o kadar kolay değil
cevap veriyorum b şıkkı çekin fişini değil.