ve sensizliğe erdi yalnızlığım...vakit paydos vaktidir,mesai bitmiştir...
uzaklıklarımı yakın ederek çıktığım bu yollar bana rest çekmiştir,aşınmaktan..
ve saatler akreplerini kiraya,yelkovanlarını evlatlık vermişlerdir.zaman geri sarmakta
sayacı yok..
geceler kovdular yıldızları,ve güneşi kardeş tuttular.sonra astılar,bir dünya boyu,havada
cezalı..
ve ebediyet,sınava sokmuş dünyayı,sonra zincire vurmuş ve kıyamamış almış koynuna...en
sonunda ayırmış kendınden,karar vermiş ki,dünya bu vakitten sonra bana ait değilsin
biline..sen geçici kalacaksın,dünya bilememiş tabi,ceza mı hediye mi kendine verilen,bakmış
yolu yok,almış günahını
dönmüş durmuş...
ve kelimeler satırlardan kopar olmuşlar,kalplere,dudaklara,şiirlere,şarkılara dökülür
olmuşlar..iğneler dikememiş sözcükleri..tutamamış kimse yerinde..kelimeler yolunu bulmuş ya
bir kere.
kaçak olmuşlar dillere..
yorgunluk bedenden firar etmiş,vurmuş kendini yollara,az gitmiş uz gitmiş bir yere erememiş
..demiş nereye böyle..yoracaksam eğer yormaya değecekse,akla değsin,akıl sussun,beden zaten
mühürlü,akıl sussun,beden zaten ölü...
ve ben bir gece dalgaların eşliğinde karaya vurdum.bedenimi ıslak kumlar öptü,ellerime yosunlar süründü.mıdyeler koyunlarını açtılar,incilerini boynuma serptiler..ve ben o gece
karaya vurdum,yelkovanla akrep satılmış,güneş cezalandırılmış,satırlar saçlarımda,ben erdim
karaya..aklım yorgun,ruhumun mesaisi sona ermiş...kalemim bitti,kumlara sürüldüm...
osslem


LinkBack URL
About LinkBacks



