Bundan 1 sene önce haziran ayında okuldan gelirken telefonum çalmaya başladı.
açtığım zaman kapanıyordu. Sonra tekrar aradı ve "Batuhan dershaneye gelcek misin beni almaya?" dedi. Bende " ne batuhanı ya benim adım yusuf" dedim. oda "saçmalama be benle dalgamı geçiyosun sen hadi gel beni al" dedi.
ama öle bi ses ki ilk başta erkek sandım onu. ve o sinirlendim birazda hava olsun diye buna küfür ettim.
sonra kapadım suratına telefonu..
işte herşey ilk mesajla başlamıştı.
mesaj aynen şöyle
"küfretmenize gerek yoktu. sizi kuzenim sanmıştım. özür dilerim".
bende mesaja şöle cevap verdim.
"önemli değil asıl ben özür dilerim küfrettiğim için." dedim.
sonra oda önemli olmadığını adının şeyda olduğunu, üsküdarda oturduğunu , (..) yaşında olduğunu söyledi.
işte tesadüfün bölesiydi herşeyi benle uygundu. oda istanbuldaydı. (..) yaşındaydı. bende hemen atladım tabi
adim yusuf, (..) yaşındayım, istanbul sarıyerde oturuorum ; memnun oldum dedim. öle başlamıştı arkadaşlığımız. benle konuşurken sizli, suzlu konuşuyordu bende ayıp olmasın diye aynı şekilde karşılık veriyordum.sonra git gide herşeyimizi öğrenmiştik. aradan 2 hafta geçmişti..
ondan mesaj beklerken, birden telefon titredi:
mesaj şöyleydi: perşembe günü üsküdara davetlisiin.
hemen onu arayıp ne olduğunu öğrenmeye çalıştım.
gerçektende doğruydu. üsküdara davet etmişti beni.
ama bi kötü yanı vardı.
arkadaşlarınıda çağırmış. o zaman bende arkadaşlarımı çağırrım dedim. tamam dedi. ve ogün gelmişti.. o perşembe günü..
herşey hazırdı artık yola çıkabilirdik. beşiktaşın yolunu tuttuk.
ordan karşıya, üsküdara geçicektik vapurla.. vapura bindik. zaten 5 dk yoldu vapurla karşıya geçmek. hemen bitti. indik vapurdan yürümeye başladık. biraz bekledikten sonra 3 kişi yi gördük yoldan geçen..
hemen onlar olduğunu sandım ben. iyice anlamak için telefonla aradım
nerdesiniz? dedi
arkana bak dedim bende..
ve ilk karşılaşma.. tokalaştık.
başka biri sordu: hangimiz şeyda bakalım bulabilecekmiasin ? dedi.
bende 3 üne göz gezdirdim. biraz bakındıktan sonra söledim:

"sen! evet sen olmalısın!"

doğru söylemiştim. gerçekten oydu.
uzun bi konuşmanın ardından bi cafeye girdik, oturduk 20 dk filan. sonra kalktık, kız kulesine doğru yürümeye başladık. önüne oturuduk sadece ikimiz!
ben ondan hoşlandığımı söyledim. oda aynı şeyleri hissediyordu emindim buna. söylemesi fazla geç olmadı.

sonra bizim çocuklar tutturdular gel gidelim diye. bende hayır siz gidin ben gelmiorum dedim.
onlarda tamam dediler biz gidioruz. biraz satıcılık oldu ama mecburdum

onun arkadaşlarıda gitti sonradan. ve artık yalnızdık..Başbaşa.. Nereye gidelim nereye gidelim derken onun aklına birden lunapark geldi. Geze geze gittik ve luna parka vardık.. İkimizde Gondol'a bindik.. Tam binerken bana doğum gününü söylemişti.20 Nisan.. Bu tarihi sakın unutma demişti bana; öylede oldu..

ben ona telefonda konuşurken sesim güzel demiştim.. aklına geldi.
hadi bana bi şarkı söle dedi..
geçtik bi köşeye, yan yana oturduk.. ona en sevdiğim şarkıyı söyledim.. söylerken bazen gözüm kayıyordu ona.. durmadan bana baktığını görüyordum..

luna parktan çıktık.. artık veda zamanı gelmişti.. beni vapurların önüne kadar bıraktı.
ama onu son kez görecedğim hiç aklıma gelmemişti..
vapura bindim... karşıya; beşiktaşa geçtim.. hemen aramıştı zaten hiç buluşmamış gibi konuşuyorduk telefonda..

aradan 2 hafta geçmişti... hala deliler mesajlaşıyor, konuşuyorduk.

benim önceden çok sevdiğim bi kız vardı onunla birlikteydim 2 sene boyunca.. ondanda şeyda ile tanışmadan 2 gün önce ayrılmıştım..

şeyda ile pazar gününe anlaşmıştık.. aynı saatte, aynı yerde buluşacaktık..

cumartesi akşamı msne önceden beraber olduğum kız(fidan) gelmişti.. arkadaş gibi konuşuyorduk..
fidan sözleriyle kendisine tekrar bağlamıştı beni nasıl olduğunu anlamadım, tekrar çıkmaya başladım fidanla..
çok mutluydum. şeyda aklımdan uçuup gitmişti adeta..
pazar sabahı son mesajımı çekecektim ona..
" senden ayrılmak istiyorum. artık buluşcağımızıda hiç sanmıyorum.. bugün buluşmayacağız, numaramı sil.. herşey bitti..
elveda..."
ellerim kırılsaydıda gönderemeseydim o mesajı, silmeseydim numarasını...

2 hafta sonra fidanlada ayrılmıştım.. çok kötüydüm..
ona tekrar bir mesaj atabilmek için numarısını aradım, aradım..
yoktu, bulamamıştım..

şimdi heryerde bulmaya çalışıyorum onu.. onun yüzünden hiç kimseyle aşk yaşamadım..
belki bir umut olur diye.. ama yok, yok..

20 Nisan gelmişti..
o numaramı silmemiş olsaydıda
20 nisanda bana böle bi mesaj çekseydi..

"hani unutmayacaktın.. bak unuttun işte doğum günümü.."

bana böyle bir mesaj gelseydi keşke..ama gelmedi..

şu anda yavaş yavaş umudumu kesiyorum ondan.. inşallah unutabilirim.!!