Konu: Çocuğun Kendisini Değerli Hissetmesinde Rol Oynayan Etkenler

Daha ilk yaşlardan, çocukların kendilerine yönelik iyi duygular
geliştirmeleri, hayatlarındaki önemli insanlar(anne-baba, öğretmen ve diğer büyükleri, ilerleyen yaşlarda arkadaşları)tarafından nasıl
değerlendirildiklerine bağlıdır.

Büyükleri tarafından sevgi gören, gereksinim duyduğunda beklediği yakınlık ve ilgiyi bulan, fikirlerine değer verilen ve önemsenen, güven duyulan ve sorumluluklar verilen, iyi yaptığı şeyler için övülen, gurur duyulan, yaptıklarında hataya yer verilen ve olduğu gibi kabul edilen çocuğun kendine özgüveni olur.

Buna karşılık sevildiğini, önemsendiğini hissetmeyen, beklediği yakınlık
ve ilgiyi göremeyen, sürekli eleştirilen ve olduğu gibi kabul edilmeyen çocuk kendisini değerli hissetmez ve özgüveni olmaz. Kendisini değerli
görmeyen(özgüveni olmayan) çocuk yaşadığı aile, çevre, okul ve toplum içinde problemlere sebep olur.



ÇOCUKLARİN ÖZGÜVENLERINI SAĞLAMAK IÇIN YAPİLACAK ŞEYLER

1.Var olmalarının sizin için ne kadar önemli olduğunu onlara hissettirin.
Onlara olan sevginizin başarı ya da başarısızlıklarına bağlı olmadığını,
var olmalarının sizin için ne kadar önemli olduğunu ve ne olursa olsun onları daima seveceğinizi söyleyin.

2.Kendilerine olan özgüvenlerinde sarsıntı gördüğünüz an harekete geçin.
Unutmayın kendine özgüven duymak kendini beğenmişlik ya da kibirlilik demek değildir. Özgüven sadece olduğu gibi kabul edilmiş olmanın verdiği kendini rahat, iyi ve güvenlik içinde hissetmektir. Başarısı ile şımaran, kibirli davranışlar gösteren çocuğun kendisine olan özgüveni yok ya da düşük demektir.

3.Çocuğunuza gerçek özgüveni sağlamasında yardımcı olun.
Çocuğunuzun zayıf yanlarını görmezlikten gelmeyin, dürüst olun, ama onları eleştirmeyin. Çocuklar kendilerindeki eksiklikleri ve kusurları
kabullenmelidir. Bunun yanı sıra iyi ve kuvvetli oldukları yanları ile gurur
duyabilmelidirler.

4.Çocuğunuza kendisine has yeteneklerini ortaya çıkarmasında yardımcı olun. Çocuklar birbirlerinden farklıdır. Her çocuğun farklı özellikleri ve
yetenekleri vardır. Hepsinin başarılı olduğu alanlar değişiktir. Çocuklarınıza
kendi ilgi alanları ve yetenekleri doğrultusunda faaliyetlere katılma imkanı
sağlayarak onların araştırmaları ve yeni şeyler keşfetmeleri için destekleyin. Böylece kendilerinde var olan yeteneklerin ortaya çıkmasını sağlayarak kendilerine özgüven duymalarını sağlamış olursunuz.

5.Yaptıkları ve ilgilendikleri şeylerin sizin için ne kadar önemli ve değerli
olduğunu gösterin. Katıldıkları faaliyetleri ve ilgilendikleri şeyleri sorun, okulda katıldıkları faaliyetlerin gösterilerine gidin. İlgilendiği şeylerle ilgili
okuduğunuz bir yazı ya da resmi onunla paylaşın.

6. Evinizde herkesin birbirine güveneceği bir ortam oluşturun.
Duygularını, düşüncelerini, sevgisini, başarı ya da başarısızlıklarını,
hayal kırıklıklarını aile fertleriyle rahatça paylaşabilen çocuklar özgüvenli
olurlar. "Söylediğin kadar da kötü değilmiş" ya da "Geçer canım merak etme" şeklinde cevap verme yerine, onların duygu ve düşüncelerini ciddiye alın.

7.Çocuğunuza kendi davranışlarınızla örnek olduğunuzu unutmayın.
Çocuklarınıza, onlarda görmek istemediğiniz davranışlarda bulunmayın.
Unutmayın çocuklar size sizin onlara davrandığınız gibi davranacaklardır.
Sinirlenip onlara bağırdığınızda, kızınca bağırmanın normal olduğu mesajını verirsiniz.

8.Beklentileriniz çoğunuzun seviyesinde olsun, onu aşacak beklentilerden
kaçının. Her çocuğun farklı yapabilme kapasitesi ve seviyesi vardır. Çocuğunuzun bir şeyi yapamayacağını bildiğiniz halde bunu ondan bekleyip sonunda hayal kırıklığı yaratmayın. Ulaşabilecekleri hedefler amaçlayıp başarılı olmalarını sağlayın.

9.Çocuklarınıza sorumluluklar verin.
Kendisine güvenilip sorumluluk verilen çocuklar kendilerini yararlı ve
önemli hissederler.

10.Sadece çok özel yetenek ya da başarılarına değil her şeyine değer
verdiğinizi ve takdir ettiğinizi belirtin. Küçük bile olsa yaptığı güzel birşey ya da davranışı için onu övün ve bunun ne kadar önemli olduğunu belirtin.

11.Ne yaparlarsa yapsınlar onları bağışlayın ve sevgi ile emniyette
olduklarını hissettirin. Çocuklarınızı disiplin edin ama bunu hiç bir zaman sinirle ve katı kurallarla yapmayın. Onları disiplin etmeniz katı kurallarla katı cezalar verme şeklinde olmasın. Çocuklar adaletsiz davrandığınızda bunu çok iyi bilirler. Onların güvenini sarsmayın.

12.Birlikte vakit geçirin.
Ortak yapacağınız faaliyetler bulup birlikte zaman geçirin.

13.Onların özgüvenlerini sağlayacak sözlerde bulunun.
"Yardımların çok işime yaradı, teşekkür ederim" ya da "Bak bu aklıma
gelmemişti bu konudaki fikrini çok beğendim" gibi sözlerle onların katkılarına
değer verdiğinizi gösterin.

14.Çocuğunuzla ilgili problemleri onu suçlamadan ya da onun karekterini
eleştirmeden tartışın.
Çocuklar kendileri ile ilgili problemlerde kendilerine saldırılıp
eleştirilmeden konuşulduğunda bu problemi çözmek için çaba sarf ederler. Onun karakterine değil, yaptığı şeye hitap ederek konuşun.


Yazar

Nura AN

(Alıntıdır)

Bu güzel yazıya birkaç cümlede ben eklemek isterim.

Çocuğun ilk anda aradığı bir ailedir. Yalnız bile olsanız arkadaşlarınızla veya sosyal çevrenizle onu kaynaştırın.
Özelikle boşanmış ailelerde çocuğun kendini yalnız hissetmemesi için '' ben varım , her zaman yanındayım '' düşüncesi ve söylevi çocuğu bir bakıma yalnız hissettirmesede , bir zaman sonra içe dönük yaşamaya itecektir. Bu da özgüven oluşumuna olumsuz etki edecektir.

Diğer yandan sevgi dolu ve huzurlu bir ortam, onun o küçücük dünyasına büyük bir ışık tutacağı açıktır.

Ve tabiki görev paylaşımı ,

'' sen yapamazsın , bırak '' gibi söylemlerden çekinmek gerekir. Küçük görevler verip onun bunu yapabileceğini söylemek ve hatta onunla bunu paylaşmak özgüveninin oluşmasında büyük katkı sağlayacaktır.


Sevgi ve ilgi özgüvenin kaynağıdır.

2.Kendilerine olan özgüvenlerinde sarsıntı gördüğünüz an harekete geçin.
Unutmayın kendine özgüven duymak kendini beğenmişlik ya da kibirlilik demek değildir. Özgüven sadece olduğu gibi kabul edilmiş olmanın verdiği kendini rahat, iyi ve güvenlik içinde hissetmektir. Başarısı ile şımaran, kibirli davranışlar gösteren çocuğun kendisine olan özgüveni yok ya da düşük demektir.

Bunu bazı aileler yapıyor malesef, kendi egolarını tatmin etmek için...çocuğuma herşey feda mantığıyla onları şımartıyorlar. Daha sonrasında ise istekler bitmiyor ve özgüven eksik olduğundan kendi başına kararlar almakda güçlük çekiyorlar.

Bugünkü topluma bakarsanız herşeyin bolluk bereket içerisinde olduğunu düşünürsek , çocuklar büyüdüğünde kendi başlarına aynı ortamı sağlayabilecekler mi bunuda düşünmek gerekir.

Rahat bir yaşam sağlamanın dışında, eğitimine de yatırım yapılması ve çocuğu becerileri yönünde teşvik etmek aileler için en önemli konu olmalıdır.



yazı için teşekkürler RAİTO

Bunu bazı aileler yapıyor malesef, kendi egolarını tatmin etmek için...çocuğuma herşey feda mantığıyla onları şımartıyorlar. Daha sonrasında ise istekler bitmiyor ve özgüven eksik olduğundan kendi başına kararlar almakda güçlük çekiyorlar.

evet çok güzel bi açıdan bakıyosun olaya çok hoş olmuş yaının tamamı bu kısmını aldım çünkü bu kısımla ilgili bir iki şey sölicem.

evet çocuğun her zaman arkasında durmak ben ce iyilikten çıkıyo bi noktadan sonra anne baba piskolojisi bu aman aman la büyüyen çocuklar ilerde bi iş yapmaya kalkınca hemen ailesini arıyo büyük bi özgüven eksikliği oluyo çocukta aileler sanırım bu konuda biraz daha mantıklı davranmalılar duygularını biraz arka plana atmalılar çünkü farkında olmadan çocuklarına zarar veriyolar.

yazın için tekrar teşekkür ederim karamamba çok hoş bi yazı oldu.