Konu: Engin TAŞ Şiirleri

Sessizliğim

sen her şeyden önce ateşe inanmadın
gözlerini söndürüp ayaklarımda
her akşam sesini alıp gittin

kıyıysam akmalısın seyrimde
can çekişen dalgalar dolu yüzün
bırak bırak biliyorum rengini

bir sabah göğe yükselmiş sevincim
bir ses duymuşum
her akşam yine ipteyim

sokulur derin gözlerin rüyama
ağıtsız günler başlar
sonra gülüşler yine yavaşlar

sen borcusun bana tanrının
kader değil gülüşümüz
yalnızca maviliğe vurgunuz

bu çiçek sende açmayacak
yüreğine bak
benim hiç olmazsa sessizliğim var

Engin TAŞ

Modern Aşk

bırak beni kendi halime
avazıma saklanmış yüzünde
vuruyorum kendimi

her bakışında aşk yaklaşıyorum kıyıya
varlığın darlığın olmasın diye
gözlerimi giyiyorum

saçlarına yağıyorum tarama beni
göğermiş yaralar gibidir aşkım
kundurasız gecelerde ölüyorum

yüreğim bir ayağı kesilmiş masa
kendimi öğütüyorum her gece sende
düşlerimden asılıyorum

yangın dediğimiz yürek iflası
ve rehin bir kahkaha
sığıntılı gönüllere kalem kırıyorum

fil tebessümü bir tango bu yaşam
bakışlarımdan hörgüçler taşıyor
orangutan oluyorsun banka önlerinde

beni tımarhaneden mezardan ara
kahrımdan kopup ve koşup gidiyorum
kendimden bir bıçak kenarına


Engin TAŞ

Yaşam Yeniden
rüyalarıma benziyorsun
çıkaramıyorum
ama sen
sıcak bir deniz koyuyorsun kadehime
sesini ve nefesini koyuyorsun
hayat dalga ritminde akıyor
yüzünü ve hüznünü koyuyorsun sonra
sonra ben kendimi koyuyorum
sözlerinin altına
(imza/n oluyorum)
ve birden kınından sıyırıp
çatal bir kılıç gibi
gözlerini koyuyorsun önüme
şarap gibi damlıyorum(kayboluyorum)
en sonunda
hep sonunda
sen sonunda
tutulduğum ve tutunduğum kara'm oluyorsun
bulduğum ve bulunduğum

rüyalarıma benziyorsun
biliyorum
hayatı genzinden yakalayıp
bakir bir şiddet koyuyorsun avuçlarıma
cehennemden(yangından) çıkmış gibi içiyorum
o an görüyorum
örsten çıkmış geçmişini koyduğunu
örselenmiş dünlerimin yanına
iki rüzgar gibi konaklıyoruz
bir yangının koynunda
hem köze
hem öze dönüyoruz
ve birden çift su verilmiş çelik gibi
iniyorum
en sonunda
hep sonunda
sen sonunda
mavzer oluyorsun
tutulduğum ve tutunduğum
öldüğüm

rüyalarımsın eminim

Engin TAŞ

Bizim Ezgimiz

hadi bir deniz ısmarla gözlerine
beni ısmarla bir akşamüstü
zamansız bir çerçeveden geçiyorum
hadi seni ısmarla bu akşamüstü

biliyorsun ateşin hançerle dansını
ölüm kör bir kuyuya seslenmek
hayat öz sesine yaslanmaktır
hadi bana beni ısmarla şu akşamüstü

ben hala gülmeden büyüyorum
gündüzün tenini kanatarak
ve nar tanesi duyuyorum kahkahaları
hadi sendeni ısmarla nü akşamüstü

çelikten bir yüz taşıyorum çocukluğumdan
tanrıdan bir gülümseme dudaklarımda
ve içimde şaraptan süzülmüş bir yaşam
hadi içbeni ısmarla su akşamüstü

biliyorum yüzün çaydan geçenlerin türküsü
seyrana çıkar kalemimde okyanus boyu
ve yağmurdan alıyorum kokunu senin
hadi bizdeni ısmarla her akşamüstü

Engin TAŞ

Biliyor musun ?

biliyor musun
kimi getirdilerse yanıma
akıllı bir yanını gördüm
ve sevişmedim
neyi astılarsa boynuma
nefesimle yaktım
hiçbir şeyi taşımadım göğsümde
senden başka

biliyor musun
azad kuşlarından oluşmuş bu ülke
sevaba muhtaçlığım yok ama
aşkına namluluğumdan
doğruluyorum kafese
ikimizin sesiyle açılıyor kilit
biz kalıyoruz birbirimize kilitli

biliyor musun
her çocuk yeni bir iklimdir
atardamarından fışkırıp hayatın
kılcal danarından sızar toprağa
ve sen sızarsın(yorsun) bileklerimden
aşk kaybından öleceğim mutlaka

biliyor musun
bir kış gecesinde ve hücremdeyim
aşksız bir zeminde ve çırılçıplak
elektrik sıramı bekliyorum korkusuz
ama seni veriyorlar parmak uçlarımdan
polisler bile senin gibi soyamadılar beni

biliyor musun
korku bir okuldur adem'den beri
düşleri kurşunlayan
ve cesaret bir ırmak
iki yürek(bakış) arası
ben nehir geliyorum vadine senin
bir kobrayı almışım koynuma

biliyor musun
bir ejderha yuvası bilinçaltımız
masal mavallarından gebe
ve hafızamız tam talan
devler periler diye
yine de servi boylu bir yaşam akar
umutlarımdan
ve istemesen de yüzün kabem
baktığım(döndüğüm) her yerde

biliyor musun
dinimi sen diye yeniden giyiyorum
dizimi bileğliyorum doruklarına
yüreğim tay hızında
kıvrak kırlangıç
aşkına banıyorum kanatlarımı
(biliyor musun)
beni senden asacaklar

biliyor musun
kaç akşam oturup da meyhanelere
yalnızlığımı vurdum
tabanlarına basıp ayakkabılarımın
yıldızları ve yılmazları ürküttüm
etrafım sarıldı birden bire
ama dost sözler duydum tüm ağızlardan
ama sen yoktun
ve kimseszliğim solumda oturuyordu

biliyor musun
ürke ürke büyümüş
bu ülke kadar seviyorum seni
bu ülke ki cami önlerinden
alınıp büyütülmüş - ki bundandır mahzunluğu-
ikizisin sen onun
aşk önlerinde büyümüş
her secde senin için

biliyor musun
ömründe bir yılana dokunmamış
kurtla göz göze gelmemiş
bir girdaba düşmemiş
ve bir pınarın başında gece yarısı
bağdaş kurmamış gökyüzüne
ordular kuşatmış senden tenimi
ama bir çoban ıslığıyla geçmişim aralarından

biliyor musun
umut bir dumandır közden beslenir
umutsuzluk kül
yangın yüreğim
bir ana gibi besliyorum
acımı ve aşkımı
nabzım körüğe durmuş

biliyor musun
kaç kez yemin edip bozdum yemini
kaç kez güneşte kurutup arzularımı
ayazda anlattım arzuhalimi
kaç kez inkar ettim
gülü kanı kanılarımı
ama aynı geçmişi taşıyoruz(yüreğimizde)
kırsak da bütün kalemleri

biliyor musun
sen fırat'ı bilmezsin
kan taşır yüreğime
çocukluğumu taşır(yıkar) kimse görmeden
ayaz günlerimi alıp ergenliğimden
kırkıma bırakır telaşlanırım
çünkü mazi(geçmiş) dediğimiz bıçaklı bellek
gir kının(m)a yoksa damlayacağım

biliyor musun
ben üç yaşımda öğrendim hasretlik(özlemek) nedir
on üçümde sıla özlemim örstü
yirmi üçüm hücre dışına vurgun
otuz üçüm benliğimin peşinde
şimdi kırkımdayım ve sana hasretim
biliyor musun
hasrete bağışıklık kazanılmıyor

biliyor musun
bu göğün başıma yıkılacağını biliyordum
biliyordum bu yerin yıkılacağını
ve bu yılın başıma
bu yalın ve yalım sohbetlerin
biliyordum yangınları sevmediğini
samuray düşlerim yoklar karnın(m)ı

yaşam yeniden
rüyalarıma benziyorsun
çıkaramıyorum
ama sen
sıcak bir deniz koyuyorsun kadehime
sesini ve nefesini koyuyorsun
hayat dalga ritminde akıyor
yüzünü ve hüznünü koyuyorsun sonra
sonra ben kendimi koyuyorum
sözlerinin altına
(imza/n oluyorum)
ve birden kınından sıyırıp
çatal bir kılıç gibi
gözlerini koyuyorsun önüme
şarap gibi damlıyorum(kayboluyorum)
en sonunda
hep sonunda
sen sonunda
tutulduğum ve tutunduğum kara'm oluyorsun
bulduğum ve bulunduğum

rüyalarıma benziyorsun
biliyorum
hayatı genzinden yakalayıp
bakir bir şiddet koyuyorsun avuçlarıma
cehennemden(yangından) çıkmış gibi içiyorum
o an görüyorum
örsten çıkmış geçmişini koyduğunu
örselenmiş dünlerimin yanına
iki rüzgar gibi konaklıyoruz
bir yangının koynunda
hem köze
hem öze dönüyoruz
ve birden çift su verilmiş çelik gibi
iniyorum
en sonunda
hep sonunda
sen sonunda
mavzer oluyorsun
tutulduğum ve tutunduğum
öldüğüm
rüyalarımsın eminim

Engin TAŞ

yüreğine sağlık
paylaşımın için teşekkürler .

eline sağlık..