Konu: Engellerimiz?Işığa giderken karşılaştıklarımız?Karanlıktan kaçarkn?Engeller neredeler

Engeller de olsa yolumuzda ışığa doğru gitmek yahut karanlıktan alabildiğine kaçmak??

demek istediğimi özetleyebilecek çok güzel bir hikaye elime geçince duramadım..

bu hususta fikirlerinizi beklerim..


Arı ve sinek arasındaki fark....!

Bir grup arıyla sineği bir şişeye koyuyorlar. Şişenin taban tarafını
ışığa doğru, açık olan ağız kısmını da karanlığa doğru yerleştiriyorlar.
Arıların hepsi ışık olan tarafa doğru üşüşüyorlar. Ama şişenin tabanı cam
ve onların da yabancısı olduğu bir madde olduğundan çıkmayı
başaramıyorlar. Bu arada sinekler, şişenin ağzına doluşuyorlar ve
karanlıkta dışarı çıkıp kayboluyorlar. Ağzı açık olan şişeden karanlık
tarafa
doğru tek bir arı bile gelmiyor.
Camın önünde ışığa doğru çabalarına devam ediyorlar. İnsanın aklına hemen
arıların akılsızca davrandıkları geliyor.
Ancak biraz derinlemesine düşününce, karşımıza dikilen gerçek çok daha
farklı.
Çok basit gibi gelen bu deney beni oldukça düşündürdü.
Arıların ne kadar akıllı yaratıklar olduğunu hepimiz biliyoruz, sinekler
ise malum.
Arılardan korkarız bizi sokarlar diye ama sineklerden midemiz bulanır,
uzak durmaya çalışırız.
Evet, ışığa doğru yürüyenlerin önünde her zaman engeller olacaktır kuskusuz.
Onlar, engellere rağmen ışıktan vazgeçmeyenlerdir.
Ne tür engel olursa olsun önlerinde, çabalarını sürdürenlerdir.Ve bu
uğurda da gerektiğinde ölebilenlerdir.
Yürek, azim, sevgi, ilkeler, dürüstlüktür bunu yaptıran. Kendine saygı,
yasadığı topluma saygıdır.
Sinekler, karanlıkta sıvışan kaçaklardır, karanlığa yürüyenlerdir,
karanlık düşüncelerdir.
Şişenin ağzının karanlığa bakmasının onlarca hiç bir önemi yoktur.
Sinsi, ilkesiz, yüreksiz, korkak varlıklardır.
SADECE kendi yaşamları söz konusudur.
Nerede yemek varsa, nerede rahat yasayacaklarsa, nerede çok para
kazanacaklarsa oraya giderler.
Onlar için karanlık olması önemli değildir açık ağızların, karanlık
sığınaklarıdır cünkü, izlerini rahatça kaybettirirler.
Arıyı kovalamak isterseniz savaşır, engellere aldırmaz.
Amacı sadece ışığa ulaşmaktır. İğnesini sapladığında öleceğini bilerek
savaşır ve değerleri için ölür.
Ama sinekler kaçarlar. Sonra yılışık yılışık tekrar dönerler kovaladığınız
yere.
Her türlü pisliğe bulaşırlar, sonra da yiyeceklerinize, üstünüze, başınıza
konarlar.
Arılar yumurtalarını yalnızca kovanlarına bırakırlar.
Oysa sinekler her yere yumurtlar, her yerde ürerler.
Onlar için asıl amaç çoğalmak ve yayılmaktır.

Girme şu alçakların hizmetine,
Konma sinek gibi pislik üstüne.
İki günde bir somun ye ne olur,
Yüreğinin kanını iç de boyun eğme...

Ömer Hayyam

engellere rağmen ışığa yürüyenlere, ışığa ulaşmak için çabalayanlara ve
ışık saçanlara.....


________________________________________________

engellerimiz,hangi uzuvlarımıza engel olabilecek kadar güçlüler?el ve ayaklarımıza engel olunsa,beynimiz ve vicdanımız ne güne duruyor?merak ediyorum kendimizi hangi durumlarda engelli hissediyoruz?

bu engellilik durumunun yalnızca manevi olarak algılanmamasını talep ediyorum..fiziksel engelliliği de nasıl görüyoruz bunları tartışalım...

inandıklarınız sizin hayat sıvınız kadar değerli mi?inandıklarınız olmasa damarlarnızdan akan kan neye yarar?buyrunuz konu geniş..çekin çekebildiğiniz yere

saygılar

güzel bir örnek olmuş, teşekkürler . ancak arılar camı delemezki?

demek istediğim insanlar için düşündüğümüzde , aşamayacağımız engellerin peşinden gitmemiz doğru mudur hocam sence?

aşamayacağımız engellerin peşinden gitmek...

ahh timm şu kafa ile öyle birşey sordun ki..ne diyeyeim sana ne diyeyimm

ama aşamayacağını bilsen bile,denemekten vazgeçmemek mi gerek acaba?inandığın yolda ilerlemek en büyük erdemlerden biridir..inandığın yolda ölmek erdemdir..peki bile bile lades demek bile olsa,yanlış mıdır bu??içinde kalacağına,elin kolun boş kalacağına,denemk çok mu boş gözükür dışarıdan??

İnsanoğlu hep kolaya kaçmak ister. Zaten bu yüzden yalan, dolan, hırsızlık ve dolandırıcılık hit seviyeye yükselmiş.
Çoğu kişi canını dişine takarak çalışıp didinip bir kazanç yapmak yerine kolay yoldan kazanıp gününü gün etmeyi yeğler.

Halbuki insanoğlu olarak her zaman çıtayı yüksek tutsak ve her zaman en zoru başarmayı denesek ne güzel olur.
Böylelikle bir çok zor gelen iş artık bize kolay gelmiş olur.
Mesela çalışkanlık ve engelleri aşma konusunda aklıma hemen Japonya geliyor.
2tane atom bombası yemelerine karşın usanmadan, yorulmadan didindiler ve şimdi ABD ye kafa tutan bir dev oldular.

Birde timm in dediği “aşamayacağımız engellerin peşinden gitmemiz doğru mudur hocam sence?” kısımla ilgili aklıma birden bir hikaye geldi.
Gerçi tam hatırlamıyorum ama hatırladığım kadarı ile yazayım.

Hani bir ateş yanar ve bir karınca buraya su taşır. Ve başka bir hayvan gelip “niye uğraşıyorsun. Söndüremesin ki” gibi çıkışıyor.
Karınca ise “Belki söndüremem ama en azından bu uğurda ölürüm” diyor. 

Bence insanlar manteletasını bu uğurda ayarlamalı.
Nihayetinde bu uğurda göğsünü nefer etmiş bir çok aydın ve yürekli insanlarımız var.
Aynen Uğur Mumcu gibi. 

Onun için karşımıza çıkan engellerden usanmamalı ve bıkmamalı.
Bir arı gibi öleceğimizi bilsek bile tehlike anında iğnemizi sokmalı ve kendimizi savunup, kendi ideallerimiz için canımızı feda etmekten kaçınmamalıyız.

Kafama takılan bir durum bana anlatılan hikayenin anlatmak istediğinde bir eksiklik olduğu izlenimini veriyor.

Aydınlığı seçenler ölürken karanlığı seçip sıvışanlar yaşıyor. Aydınlığa ulaşmak isteyenler imkansızı isterken karanlığı seçenler tek imkan dahili olanı başarıp şişeden çıkıyorlar.

Burada aydınlığa ulaşmak istiyorsan karanlıklada mücadele etmelisin felsefesinin hikayenin anlatmak istediklerine eklenmesi gerektiğini düşünüyorum.

Aydınlığı görmek ve ona ulaşmak için bilinen her yolu seçmek demek önüne imkansızlığın koyduğu engellerede gögüs gereceğini kabullenmek demek. Ama en kısa yolda bulunan aşılması imkansız engelleri uğrunda ölürüm diyerek zorlarken karanlıktan korkmak ve bu yolu denememek, bu yolun sonunda da aydınlığa ulaşabileceğini düşünmemek; asıl istediğimizin mücadele etmek değil hazıra konmak olduğu anlamını taşımazmı?

Hayatta hiçbir ışık isteyeni için ulaşılabilecek kadar yakına bırakılmamıştır. Öyle ışıklar vardırki seni ondan bir cam ayırır ve ona ulaşmak için binlerce labirenti ve seçeneği içinde barındıran karanlığın içine dalman gerekebilir.

İnsanın mükemmel ve üstün bir varlık olmasındaki hikmet de burada kendisini gösterir.