Konu: Durdenizm...Neden savaşımız ruhumuzla?

"bizim neslimiz büyük bir savaşa yaşamadı.büyük depresyonu görmedik.bizim savaşımız kendi ruhumuzla..."

diyor tyler durden..hepimiz biliriz sevgili tyler'ı.benliğine açtığı savaşta,kendisinden bir tane daha yartmıştır,ancak savaş iki rakip arasında olduğuna göre;ortada artık iki tyler var demektir..

Tyler bir kahraman herkesin gözünde.insanlar ona itaat ediyorlar kendi istekleri ile.çünkü Tyler özünde olandır,kendisi olandır..

Tyler bilir ki,kimse özel değildir.hepimizin televızyonun karşısında oturup bir gün meşhur olacağımıza dair fikirlerle beslenmekteyiz..

ve tyler teslim olmaktan yanadır.peki yaşamak için özgürlükten yana olan tyler neden teslim olmayı seçer çncelıkle.bu teslim oluşun neresindedir tyler'ın bahsettiği özgürlük?

marx'lar,leninler,comte'lar,freud'lar derken bir de tyler irdeleyelim diyorum ben...durdenizmi bilenler buraya

"bizim neslimiz büyük depresyonu ya da büyük savaşı yaşamadı. Bizim savaşımız ruhsal bir savaş, bizim depresyonumuz kendi hayatlarımız..." tyler durden



Yaşam trafiğimiz öyle kalabalıklaştı ki, artık neyin derdinde olduğumuzu bilemez hale geldik. Bir merhabayı esirger olduk dostlarımızdan, ya da bir merhabayı verecek boşluklar yaratamadık içimizde..

Değişen toplumsal süreçler bizi her gün yeni bir bilmecenin içine sürüklüyor.. Birini çözmeden diğeri çalıyor kapımızı..

içimizdeki ruhsal savaş, pratiklerimizin kaosu ve sonu belli olmayan mutluluklar..

osslem tarafından gönderildi.

diyor tyler durden..hepimiz biliriz sevgili tyler'ı.benliğine açtığı savaşta,kendisinden bir tane daha yartmıştır,ancak savaş iki rakip arasında olduğuna göre;ortada artık iki tyler var demektir..

tyler...

Aslında hiçkimseyi ilgilendirmiyor...

Onun yaşadığı psikolojiyi yaşamayanlardan sözediyorum...

Kimse kendi ruhuyla savaş içinde değildir...

Mutsuz anlarının dışında....

Ve şunu kesin olarak söyleyebilirim kendi adıma...

Sonu İZM ile biten hiçbir felsefe hiçbir din cevap olamıyor...

İNSANA ... :9

tyler yada diğerleri..bence ruh ile savaş söz konusu ama burada bence başka bir yere dikkat çekiliyor..O noktadaki savaşta benliğe çıkıyor yani benliğimize karşı verilmesi gereken savaş...sen ben yada o yazan her kimse herkes sen ve ben gibi kimse farklı değil..fark ise ben değil önce sen dediğin nokta da ortaya çıkıyor..savaşlarda ölenler yada birileri için bir şey yapmak isterken can verenler onlar benim kanımca mutlak ebedi hayatta kurtuluşa erenlerdir..Ebedi hayatın olmama olasılığı var mı?bence yok..neden ? nedeni de şu..nasıl ki bir işte çalışmamızın karşılığı olarak maaş istiyorsanız..Bize verilenlerin de karşılığının olması gerektiğini düşünüyorum..herşeyin arkasında mutlak bi sebep varsa..her sabah yeniden doğan güneşin ve her yeni gelen günün bizim için sebepleri vardır..ben savaşı'na gelirsek bu noktada ruhumuzu keşfetmek vardır..Ruhumuzu keşfetmeye yönelik yapılan herşey de, hayatta herşeyin ne kadar mucizevi ve hiç birşeyin tesadüf olmadığı konusuyla karşılaşıyoruz..bunu genelliyorum çünkü doğru olan bu..Ben ile savaşın içeriği tam olarak insan olduğunu öğrenmek yada kendimize öğretmek..Empatik yaklaşımları getiriyo ve farklı bakış açılarıyla değerlendirmek gerektiğini gösteriyo bu konudaki çalışmalar..Eklemek istediğim bi konu daha var Tyler ın teslimiyeti hayat'a dair bi teslimiyet..Denize bırakabilirsen kendini batmayacağına emin bi şekilde batmazsın..Ama özgürlük deyip mücadele peşine düşersen(batmayacağım batacağım karmaşası gerçekten bizi ve herkesi batırır..)Bu noktadaki teslimiyet öyle bi teslimiyet ki sonrasında özgürlüğün tadını çıkarıyorsun,hayatı yaşamanın tadına varıyorsun..yanlış anlaşılmasın mücadelesiz bi hayat yoktur..ama teslim olarak yaşanıldığı vakit..zaten mücadelede yaşatılır ve teslimiyetten ötürü verilen mücadelelerde kolaylıklar hasıl olur..Onun için hayat bize yaşamak için verilmiş..Önce teslim olabilirsek özgürlüğe,denize ve ruhumuza ...sonu ise (...) !üç nokta)

tyler yada diğerleri..bence ruh ile savaş söz konusu ama burada bence başka bir yere dikkat çekiliyor..O noktadaki savaşta benliğe çıkıyor yani benliğimize karşı verilmesi gereken savaş...sen ben yada o yazan her kimse herkes sen ve ben gibi kimse farklı değil..fark ise ben değil önce sen dediğin nokta da ortaya çıkıyor..savaşlarda ölenler yada birileri için bir şey yapmak isterken can verenler onlar benim kanımca mutlak ebedi hayatta kurtuluşa erenlerdir..Ebedi hayatın olmama olasılığı var mı?bence yok..neden ? nedeni de şu..nasıl ki bir işte çalışmamızın karşılığı olarak maaş istiyorsanız..Bize verilenlerin de karşılığının olması gerektiğini düşünüyorum..herşeyin arkasında mutlak bi sebep varsa..her sabah yeniden doğan güneşin ve her yeni gelen günün bizim için sebepleri vardır..ben savaşı'na gelirsek bu noktada ruhumuzu keşfetmek vardır..Ruhumuzu keşfetmeye yönelik yapılan herşey de, hayatta herşeyin ne kadar mucizevi ve hiç birşeyin tesadüf olmadığı konusuyla karşılaşıyoruz..bunu genelliyorum çünkü doğru olan bu..Ben ile savaşın içeriği tam olarak insan olduğunu öğrenmek yada kendimize öğretmek..Empatik yaklaşımları getiriyo ve farklı bakış açılarıyla değerlendirmek gerektiğini gösteriyo bu konudaki çalışmalar..Eklemek istediğim bi konu daha var Tyler ın teslimiyeti hayat'a dair bi teslimiyet..Denize bırakabilirsen kendini batmayacağına emin bi şekilde batmazsın..Ama özgürlük deyip mücadele peşine düşersen(batmayacağım batacağım karmaşası gerçekten bizi ve herkesi batırır..)Bu noktadaki teslimiyet öyle bi teslimiyet ki sonrasında özgürlüğün tadını çıkarıyorsun,hayatı yaşamanın tadına varıyorsun..yanlış anlaşılmasın mücadelesiz bi hayat yoktur..ama teslim olarak yaşanıldığı vakit..zaten mücadelede yaşatılır ve teslimiyetten ötürü verilen mücadelelerde kolaylıklar hasıl olur..Onun için hayat bize yaşamak için verilmiş..Önce teslim olabilirsek özgürlüğe,denize ve ruhumuza ...sonu ise (...) !üç nokta)