Pasparlak gözlerle karanlık bir girdaptan bana bakıyorsun,sanki herşeyi tek bir hareketle anlayacakmış gibi;zeki ama aptalca..
iyi,dinle o zaman.duyacaklarından bulacakların,senn yanına kar,bana ise yazarkenki kullandığım oksijen zarar..
ama yazıyorum;gözlerinle,satır satır dinle!!..

Varlığının dolandığı odamda soluyorum yokluğunu bugn.
Bakışlar düşüyor,güneşin karanlık ışıklarından üzerime.
Nefes alıyor ölü ciğerlerim.
Her halim çelişki,her düzen sözcük silik..
Bende neden yok,giriş de yok.her anım sonuç,tükeniş.
Sen böyle anla tümcelerimdeki anlamsızlığı,yada umursama güçlüğümü her an haykıran kelimelerimi..
Ben çelimsiz kollarımla güç abidesiyim.
Perspektifinden ayıramadığın,yok saydığın..
Dengesizlik yazılanlarda yada ikilimler sözcüklerde deil,
hala yaşmaya çalıştığımız bu dünyada!!

öleni gömerken,yanından geçen ambulansta doğan çocukta!!
göçük altındaki yakınlarına ağlayan kadının,üst komşusunun son ses dinlediği müzikte!!
--
herşeyde insanlığın imzası;
yıkımlarımızla yaptık her şeyi..
......

HERŞEY HİÇBİRŞEY gibi bi yazı.sen anlama bu yazıyı sorun deil ilk de deil son da..
bir anlayan çıkar,kaygılanma..