Gecenin en karanlık anı, sabahın ilk muştusudur aynı zamanda... Güneşin en parlak ışıltılarını hiç beklenmedik anlarda bulutların ve sislerin yutabileceği gibi...


Yeis idealleri acımasızca öldüren bir zehirdir...


Hayatı iyi özümlemenin sırrı duygularını yaşamadan önce, önünde eğilmeden sorgulamaktır... Aksi halde nefse uygun olan renklere gönlünü kaptırır insan...


Özeleştiridern uzak bir yaşam, hayata at gözlüğü takarak bakmak gibidir...


An gelir sükût, hayatta kurulmuş en güçlü cümle olur...


Tecrübe, yanılgıların ölümüdür...


Hülyalarında oluşan buz dağlarının yerlerinde çiçekler açsın istiyorsan; kutuplarda bahar olmayı başarabilmelisin...


Farkına varmış olduğun her hata, yeni bir doğuşun başlangıcı ve taze aydınlıkların şafağıdır...


Kişilik sahibi insan, kendisinde bulunmayan erdemleri varmış gibi gösterme çabasında olmayan insandır...


Soyluluğun ve asaletin özünde yatan hazine, onurlu yaşamak ve hayat gemisini atiye, yanılgılara düşmeden yürütmektir...


Her alışkanlık, vazgeçilmesi zor tiryakiliklerin başlangıcıdır...


“Ne söyleyim?” diye düşünmek, “Niçin söyledim?” diye pişmanlık duymaktan çok daha hayırlıdır...


Malumatın olmadığı konularda fikir yürütmeye başladığın an, cehaletin en acımasız tokadı ptlayacaktır suratında...


Eğitim sadece diploma sahibi olmak demek değildir...


Dünya doğru ve yanlışların birlikte yaşandığı bir imtihan salonu gibidir...


Acılar özlenmez, fakat acıların şahsiyetin gelişmesinde önemli bir faktör olduğu da inkar edilemez bir gerçektir...


Hiçbir acı, vicdan azabı kadar ürperti verici değildir...


İnsanoğlunun kaçamadığı tek mekan yine kendisidir... Birde geride bıraktığı günler...


Kendilerini, hadiseler karşısında tarafsız olarak sorgulamayı ihmal edenler, faturalarını çileleriyle öderle...


Sabırsızlık, tahammülsüzlüklerimizin vehminden duyduğumuz tedirginlik, bizi sadece yeise sürükleyen bir tutkudur...


Yaşadıkça hissettiğin en büyük yalnızlığın; dış görünüşlere özenerek, onları irdelemek ihtiyacı duymaksızın hayatına uyguladığın anların olacaktır...


Zaman insanın sahip olduklarını hiç acımadan ve sorgulamadan vakti geldikçe elinden alır...


Hayat sahte ile asılların mücadele arenasıdır...


Kendini bulmak, meçhulü deşifre etmek, insanın yitiklerini keşfetme uğraşı; özüne dönüşün başlangıcıdır...


Hüznün rengini tatmamış yürekte duygular tek renktedir...


İnsanı zirveye taşıyan kuvvet, kendisine ve Yaratıcısına olan güvenidir