Konu: Bir Kadını Ağlatmak..

BİR KADINI AĞLATMAK


Bir kadını ağlatmak çok zor değildir aslında. Kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya... En az erkekler kadar yani! Ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur. Eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir.

Ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan, gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğnelerini yüreğe! -
İşte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının. Yutkunamaz, nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buğulanır kadının sonra.

Ağlamayacağım, der içinden. Ama engel olamaz işte.
Çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri ve iğneler saplamaktadır.. Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın. İnce ince süzülür yaşlar gözünden; önce birkaç damla, sonra bir yağmur seli... Ve kadın ağlar; hem de çok!

Sanmayın ki gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır. O yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar. Ama bilir misiniz, ağlamak kadınları olgunlaştırır. Her damla, daha çok kadın yapar kadınları. Her damla bir derstir çünkü.

Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, ağlama niye ağlıyorsun ki, değmez onun için derler. Bilmediklerindendir böyle demeleri. Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa, ölürler. İçlerindeki zehirdir onları öldüren! Ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler
yaralarındaki! Çünkü bilirler, o irin temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları.

Dönüşmemesi lazımdır oysa. O yüzden de bolca ağlarlar.
Zaman geçer sonra. Kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler. Umarım öğrenirler, yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendini. Sapan ruhların doğru yolu bulması da yeni acılar demektir. Bunu bilir kadınlar, o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı...


Çok ağlayan kadınlar, bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslında. Her damla olgunlaştırır kadınları evet ama olgunlaştıkça o safça inandıkları aşk gerçeği onların gözünde küçülür. Küçüldükçe değerini yitirir ve işte o zaman kendilerine sarılıp, yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden.
Güçlü, yenilmez, mağrur ve aşka inanmayan...


İnsanlar soruyorlar çoğu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye; hepsi kariyer derdinde olan. Çünkü inançlarını yitirdi o kadınlar.
Zamanında yüreklerine o kadar çok iğne saplandı ki, o kadar çok ağladılar ki! Artık kendilerinden başka bir doğru olmadığına inanıyorlar, o yüzden kendilerine sarılıyorlar.

Çünkü biliyorlar ki
sarıldıkları adamlar onları hak etmedi; hem de hiçbir zaman! Hep bir çıkarları oldu sarıldıkları adamların.
E.. o zaman niye sarılsınlar ki!

Niye sarılalım ki!
Etrafınızda yürekten ağlayan bir kadın varsa bilin ki olgunlaşıyordur.

Bilin ki, gerçekleri kabul etmeye başlamıştır.

Bilin ki, artık aşkın olmadığına inanmıştır.

Bilin ki, sarılacak tek bir doğrusu kalmıştır.


O da kim, ne diye sormayın artık. Çok ağlayan kadınlar, eninde sonunda kendilerine sarılırlar çünkü!


Aziz Nesin

sevgili alinay, Aziz Nesin'in çok da beğenerek defalarca okumuş olduğum yazısı için teşekkür ederim.

ancak:

http://www.turkyasam.com/showthread....INI+A%D0LATMAK

Çok ağlayan kadınlar, eninde sonunda kendilerine sarılırlar çünkü!


çok güsel bi söz bu

paylaşımın için saol

Bu konu madem bu bölümde kitlenmemiş o zaman daha bilimsel ve daha felsefik yaklaşarak yorumlar yapalım. Aşk bölümünde daha farklı yorumlar yapılabilir tabiki.

Bir kadını ağlatmak çok zor değildir aslında. Kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya... En az erkekler kadar yani! Ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur. Eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir.

En az erkekler kadar yani diye bir ek'e ragmen kadınların her konuda daha kolay agladıklarını biliyoruz. Neden bir kadını ağlatmak daha kolay ? Erkekler ile kadınlar arasında demek ki bir fark var. O farkı hem tıbbı yönden hem de felsefi, sosyolojik yönden üç farklı şekilde inceleyelim

Felsefi yönden

Aristoteles'in fikirlerini ele alırsak kadinlar erkeklere göre çok daha heyecanli yapıda, yıkılmaya karamsarlıga ve ümitsizlige daha yatkın ve utanma kendisine saygı gibi duyguları olmayan varlıklar idi Daha çok bu nedenle ağladıklarını söylüyordu. Bu acımasız ve elbette doğru olmayan bir teori Bugün kü araştırmalara göre ağlayan kadınlar hayata ve yaşadıkları çevredeki diğer olaylara erkeklere göre daha olumlu bakabiliyorlar.

Modern Tıp Yönünden

Hollanda'da yapılan araştırmalarda prolaktin hormununun kadınlarda ve erkeklerde farklılık gösterdiği ispatlanmıştır. Çocuk yaşlarda prolaktin erkek ve kız cocuklarında aynı ordandadır ve gercekten de aglama davranısında cocuklarda farklılık yoktur ama 14 yasından sonra kadınlarda bu hormon daha fazla üretilir. Aglamayı kolaylastıran bu hormonun iki cins arasındaki temel farklardan biri oldugu düşünülüyor. Yüzde yuz ispatlanmıs degilse de kabul edilen bir teori

Sosyolojik Yönden

Aileler kız çocuklarını narin, hassas daha korunaklı yetiştirirken erkek çocuklar cabucak hayata itiliyor. Bir çok konuda duyguları bastırılıyor. "Aglama sen erkeksin" , hatta kavga ettiği zaman ailesinden takdir toplayan çocuklar. Toplumda daha sert gözüken erkeklerin daha söz sahibi olma durumu. Yumuşak nahif hareket yapan erkeklere pısırık, light gibi lakabların verilmesi toplumun erkek çocuklarını daha sert ve daha duygularına hakim yetiştirmesine neden oluyor.

Sanırım felsefi görüş hariç, modern tıp ve sosyolojik acıklama erkeklerle kadınlar arasında ki ağlama farklılıklarını daha net açıklıyor

Ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan, gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğnelerini yüreğe! -
İşte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının. Yutkunamaz, nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buğulanır kadının sonra.

Ağlamayacağım, der içinden. Ama engel olamaz işte.
Çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri ve iğneler saplamaktadır.. Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın. İnce ince süzülür yaşlar gözünden; önce birkaç damla, sonra bir yağmur seli... Ve kadın ağlar; hem de çok!

Eğer kadınların daha çok aşk acısı çektiğini anlatıyorsa bu yazıya karşı çıkarım. Ancak kadınların özelinde bir bakış açısı ise saygı duyarım. Çünkü günümüzde kadınlarda erkeklere en az onlar kadar aşk acısı yaşatmayı başarıyorlar

Sanmayın ki gidene ağlar kadın! Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır. O yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar. Ama bilir misiniz, ağlamak kadınları olgunlaştırır. Her damla, daha çok kadın yapar kadınları. Her damla bir derstir çünkü.

Bu paragraf bugünkü araştırmaları doğrular nitelikte. Ağlayan kadınlar olgunlaşırlar ve hayata daha olumlu bakarlar.

Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, ağlama niye ağlıyorsun ki, değmez onun için derler. Bilmediklerindendir böyle demeleri. Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa, ölürler. İçlerindeki zehirdir onları öldüren! Ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler
yaralarındaki! Çünkü bilirler, o irin temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları.

Dönüşmemesi lazımdır oysa. O yüzden de bolca ağlarlar.
Zaman geçer sonra. Kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler. Umarım öğrenirler, yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendini. Sapan ruhların doğru yolu bulması da yeni acılar demektir. Bunu bilir kadınlar, o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı...

Kesinlikle güzel açıklanmış bir teori. Ama genellemek yanlış olur. Çok sevdiğinden ağlayan kadınlarda vardır. Kaybetmenin üzüntüsü ile aglayanlarda vardır. Her aşkta suçlu erkekler değildir. Kadınlar kendi suçları yüzünden de bir aşka istemedikleri halde son verebilirler. Genelleme yaparken bunlarıda dikkate almak gerekir

Çok ağlayan kadınlar, bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslında. Her damla olgunlaştırır kadınları evet ama olgunlaştıkça o safça inandıkları aşk gerçeği onların gözünde küçülür. Küçüldükçe değerini yitirir ve işte o zaman kendilerine sarılıp, yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden.
Güçlü, yenilmez, mağrur ve aşka inanmayan...


İnsanlar soruyorlar çoğu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye; hepsi kariyer derdinde olan. Çünkü inançlarını yitirdi o kadınlar.
Zamanında yüreklerine o kadar çok iğne saplandı ki, o kadar çok ağladılar ki! Artık kendilerinden başka bir doğru olmadığına inanıyorlar, o yüzden kendilerine sarılıyorlar.

Çünkü biliyorlar ki
sarıldıkları adamlar onları hak etmedi; hem de hiçbir zaman! Hep bir çıkarları oldu sarıldıkları adamların.
E.. o zaman niye sarılsınlar ki!

Niye sarılalım ki!
Etrafınızda yürekten ağlayan bir kadın varsa bilin ki olgunlaşıyordur.

Bilin ki, gerçekleri kabul etmeye başlamıştır.

Bilin ki, artık aşkın olmadığına inanmıştır.

Bilin ki, sarılacak tek bir doğrusu kalmıştır.

O da kim, ne diye sormayın artık. Çok ağlayan kadınlar, eninde sonunda kendilerine sarılırlar çünkü!

Bu şekilde düşünüyor olabilirler ama insanlar yalnız yaşadıkça ve aşka küstükçe kendilerine daha çok zarar verirler. Kimse yalnız yaşayamaz. Belki o dinlenme döneminde bu psikoloji içerisinde olabilirler. Yani " sevmeyecegım, beni haketmiyorlar, aşka inanmıyorum " vs bunlar geçici hislerdir. Sürekli bu hislerle yaşamak insanları cıkmaza sürükler ve kadın kendine zarar verir. Ruhsal travmalara meğilli hale gelir. Aşka değil hayata ve kendinedir küskünlüğü. Bir süre sonra suçlayacak kişi kalmadığı için haketmedigi halde kendini suçlamaya başlar yaşadıklarından ve daha da cıkmazlara dogru yol alır. Bu nedenle dogru bir davranış şekli değildir aşka küskünlük.

Yazılarım alıntı degil kendi yorumlarından oluşmuştur.

Konu için teşekkürler