" Güneşimi söndürme " dedim bensizliğe açılan kapıdan çıkarken..

Güneşimi söndürme.. Ayaz yemiş yüreğimi hapsetme serseri gecelere.

Dinletemedim..

Usul usul tükeniyorum saatler sensizliği beş geçerken, çökerken alacakaranlık tüm bedenime..

Kuytu bir köşeye hapsettim nedenlerimi, senin hiç anlayamacağın benimse sana anlatmayacağım.. Kaç yüreğin ağırlığını taşıdım omuzlarımda sorgulamadan, kaç kişilik yürekleri sevdim, hesapsızca..

Yağmur yağıyor şehrimin gözlerine.. gözbebeklerime..

Git[me] dedim içimden sana, ruhum üşüyor Git[me]lerinde. Durupta Git[me] diye söyleyemedim sana..

Sen; anlamsızlığımın anlamı..
Sen; içinde kaybolduğum [z]amansızlığım..
Sen; yorgun kelimelerimin öznesi..
Sen; son rıhtımım..

Bense.. gemiden ilk kaçan..

yLz` / 31.05.05

Yazmışım 1 sene önce paylaşiim dedim