En sevdiğimiz şarkıları liste halinde yazıp kasetçilere kaset doldurduğumuz zamanlar vardı... üniversiteydik ve aşıktık hepimiz. Sonrasında ordaki şarkıları deliler gibi dinlerdik ama bazı şarkılar vardı ki sürekli geri sardırıp tekrar tekrar dinlerdik. Herkesin bir favori şarkısı olurdu , benim favori şarkım ise ayna grubunun anlatmalıymış meğer adlı çalışmasıydı o zamanlar. Nasılda etkilerdi beni :
"arasıra balkona çıkıyorum
fesleğenler kuruduğunda ocaktı
ben baharı bekliyorum " bölümü...

Ama çok zamandır aynı şarkının başka bir bölümü beni etkiler oldu...

...her damla bin keder
gözlerimde yaş oldun
yetti bundan fazlası ölüm, gelme artık gecelerime...

Nedendir bilemiyorum bir süredir çokça görüyorum seni rüyamda... Ve rüyamda seni görünce, uyanır uyanmaz tuhaf oluyorum, uzun süre kendime gelemiyorum ... Artık şarkının söylediği gibi: ne olursun "gelme artık gecelerime"...

Eski bir dost mesaj göndermiş, yaptıklarını savunmuş... canımı, kanımı herşeyimi acıtarak... Ne olur sende acıtma artık beni, gelme rüyalarıma... O , eskimiş unutulacak bir dost, sen son sevgili... Sizden önce ve sizden sonra... Arkadaşlıklar biter, dostluklar ölür, sevgiler ve aşklar kendini vurur, herşey olur veya olabilir ama hiç bir dostluk ve hiç bir sevgi bu şekilde bitmemeli, bitmemeliydi... Artık kimseye bir anlam ifade etmese de herşeyin , iyinin ve kötünün bir adâbı olmalıydı...