Konu: Cihangir Gülegen Şiirleri, Yazıları Ve Eserleri

Cihangir Gülegen Şiirleri

ANKARA - I

Bu sokak bana yabancı
Bu şehir sanki düşman
Her köşesi meyhane
İçmesem seni yazacağım
İçsem öleceğim hasretinden
Bu şehri ben hiç sevmedim
Hiç bir yerinde sen yoksun
Gözleri ceylan güzelim

ANKARA - II

ankara@nın bir köşesi
sokaklardan sakarya
belki çok yakınım
belki de uzaklaşırım gitgide yara
yazdığım hasretimdir
buram buram tüter dumanı
sen beni beklemezsin
ben her türlü düşünü kurarım senin
güneş batar
ay doğar
ay batar
düşümde düşün
tanımadığım şehirlerde daha yalnız
daha aşığım sana

ANKARA - III

seğmen otel ankara
beşyüzoniki numara
gönlüm benden çok zengin
ben gönlümden fukara
düşümde bir ceylan gezer
derdim ona yaklaşmak
onun pek kaçtığı yok
benim yollarım uzak

iki duble rakıyı bir yudumda içmişim
sevmişim sevilmişim
özleyip özlenmişim
bir sigara yakmışım
bir nefeste içmişim
duman duman tütmüşüm başkent semalarında
upuzun bir kül kalmış
benden geri tablada

tadım tuzum ıstanbul@da kalmış
yüreğim nicedir bende değil
sıcak çayla dağlamışım yaramı
ondandır ateşimin tüttüğü
gamı kederi alıp yanıma
yarimi ıstanbul@da bırakmışım
bu şehir en büyükse ben kaybolmuşum içinde
kendimi en çok ıstanbul@da sevmişim

ankara@nın bir köşesi
iki gözüm göğe dalmış
yarim benden uzaklarda
iki damla yaşım akmış
bir kız sevdim haberi yok
sabah seher vakti yatmış

ne denizdir boğulduğum
ne dumandır ankara
bir ceylan gözlü kızdır
içinde kaybolduğum
ışıklar yanıl söner
ben gitgide daha karayım
bulutlar gölgeler yar
ben nicedir bir gölgeyim
gözleri ceylan güzelim

BİR BAHAR HÜZNÜ

seni sevmek bir bahar hüznü gibi gelip geçmedi
daima bir köşemde boynu bükük kaldı
olur olmaz yerde birden geliyordun aklıma
tamamen hatırlıyordum seni
bir an olsun taşarcasına yaşıyordum
uzaktın uzaktım uzaktık
sen bitirmiştin herşeyi ya bende kalmıştın biraz
her an seni yaşamak yerine azar azar
biriktirip dolu dolu yaşıyordum seni bir an bile olsa arasıra
bir dost gibi ve özlemle sarılırdın bana bir dost gibi ama
geçmişte hatırlar mıydın bendeki seni
yoksa tamamen sildiğin beni doğru muydu
ama bilirim yapmazsın sen öyle şeyler
ve hatta hiç yapmadın
beni sevmedin sevgili gibi ama dosttun benimle seni delicesine severken
ben ölürken gözlerinde sen yanaklarımı okşardın bilirsin
beni nasıl aşık ettin kendine simsiyah
nasıl hiç aşık olmadın bana
seni sevmek bir bahar hüznü gibi gelip geçmedi
ara sıra bir nisan yağmuru gibi geçerdin ya gözlerimden
topraklarda mis koku camlarda buğu olurdun ya
ben seni severken sen nerdeydin peki
söylerken seni ne çok sevdiğimi söyleylesemde bilmedin
herşeyi anlardı o cin gibi gözlerin hani
gözlerin hani şimdi
erirken hasretinle nerdeydin
niye öperdin beni her görüşünde özür mü dilerdin geç mi kalmıştın yoksa anlamakta pişman mıydın
bilir miydin gözlerimin rengini kokumu sıcaklığımı
seni sevmek bir bahar hüznü gibi gelip geçmedi
oysa şimdi evlenip gideceksin bilirim
bir arbesk hüzne bırakacaksın beni yine
bir an olsun takılacaksın boğazıma
hiç bir garezin olmadan gayet dostane
düğününe çağıracaksın beni
peki ya ben öldürebilecek miyim içimdekileri
arasıra benim oluyordun hiç değilse düşlerimde arasıra olsa bile ne güzeldin
hiç kimsenin değildin ya en azından resmen
seni arasıra öyle yoğun özlüyorum ki herşeyine razıyım kimi zaman beni asla sevmemene bile
gecelerimde yaşıyorum seni paramparça gecelerime yazıyorum gözlerini
hele o yaşlı gözlerini
anlar mısın beni bu küçük çocuğu hatırlar mısın yada
seni öylesine özlerken uzaktan nasıl koşamazdım nasıl sarılamazdım sana bilir misin
seni sevmek bir bahar hüznü gibi gelip geçmedi
ama eğer yazmazsam seni arasıra dayanamazdım asla yokluğuna
bir an sarhoş olmak gibi seni bir an hatırlamak
uçmak gibi dağların üzerinde hiç kanat çırpmadan bir kartal gibi uçmak gibi
seni sevmek güzeldi bir zamanlar
seni sevseydim eğer hala o kadar deli hayat nasıl olurdu bilmem ya
arasıra hatırlamak seni ve sanki benim olman bir ağız tadı gibi
ya evlenmen nasıl olacak onu bilmem seni mutlu görmek nasıl olur acaba
bir başkasıyla demeye dilim varmıyor ya bir başkasıyla
yedi yıllık hayalim bir anda toz olacak bir bülbüli evet@le
bir tek o an sesini sevmeyeceğim eminim
bahar mıydı bilmiyorum seni ilk sevdiğimde
ama her mevsimde mutlaka sevmiştim seni
şimdi arasıra düşünmek seni güzel
hala büyümedi mi acaba bu çocuk koca doktor oldu hatta
hala beyaz güle bakamam bilir misin hep seni hatırlatırlar bana
ya seni görürsem ne olacak bembeyaz bir gül gibi
seni sevmek bir bahar hüznü gibi gelip geçmedi
ne yapayım

BİR ŞEHRİ TERKEDERKEN SÖYLENMİŞTİR

GİDERAYAK BU ŞEHİRDEN, BU ŞEHRE VE SANA BİR PARÇAMI BIRAKIYORUM,
ŞİMDİ GÖZLERİMDE MARTILAR UÇUŞUR GÖZLERİ YAŞLI, ÇIĞLIK ÇIĞLIK BİR VAPURUN
PEŞİSIRA.
ŞİMDİ BULUTLARDAN YAŞLAR DÖKÜLÜR, TUTAMAM KENDİMİ, AĞLARIM ARDIM SIRA.
GİDECEĞİM YERLERDE, SENDEN HİÇ BİR ŞEY OLMAYACAK, BELKİ SESİN ARA SIRA.
BU ŞEHİR, BÖYLE GİDERAYAK, BENİ ALIP GÖTÜRDÜ SANA.
DUDAĞIMDA BİR KÜÇÜCÜK ÖPÜCÜK, YÜZÜNÜN ŞEKLİNİ ÇİZDİM YÜZÜNE ELLERİMLE,
O DENİZ, O GEMİLER, O DOLUNAY ŞAHİT HERŞEYE.

ŞİMDİ SAÇLARIMDA RÜZGARLAR,
DÜŞLERİMDE BİR ÖLÜ EVİ GİBİ KARABASANLAR,
TENİN DEĞDİ YA ARTIK TENİME, ANLATAMAM KENDİMİ BİLE KENDİME.
BİRKAÇ DAMLA GÖZYAŞIN TAKILDI DUDAĞIMA,
ŞİMDİ GÜNEŞ SOĞUK, GÜN KARANLIK,
SENSİZKEN ÇOK DAHA ÇOK YALNIZLIK.

BU ŞEHRİN DENİZLERİ,
GÖZÜMÜN ÖNÜNDE BOĞAZDAN GEÇEN YÜK GEMİLERİ,
ELLERİM ELLERİMDE.
SENİ BIRAKIP GİTMEK DAHA ÇOK KOYUYOR BANA,
HELE Kİ KEŞKE GİTMESEYDİN DEMİŞKEN SEN DE BAKIPTA GÖZLERİME,
GÖZLERİNİ BIRAKIP GİTMEK TÜM DERTLERDEN DAHA BÜYÜK BİR İŞKENCE.

ŞİMDİ DUVARLARA BAKIP OLMAYAN ŞARKILARI SÖYLERİM OLMAYAN GÖZLERİNE,
ŞİMDİ GÖREBİLMEK İÇİN SENİ BAKARIM GÖKYÜZÜNE.
BU ŞEHİR,
BU KÖHNE SOKAKLAR, BU BOZUK KALDIRIMLAR YERDEN YERE VURUR BENİ.
TAŞIMAZ ÜMİTLERİMİ GEMİLER, LİMANDA BATAR HEPSİ.

SENİNLE YAŞADIĞIM TOPU TOPU BİR KAÇ AN TÜM BU ŞEHRİN ÖZETİ.
GÜNEŞ GİDEREK KAYBOLUYOR TEPELERİN ARDINDA,
DÜŞLERİME GÖZLERİN DOĞUYOR KARANLIĞIMA
.DUDAKLARIN ÇEKİYOR BENİ DENİZLERİNE,
BEN NEFESİMİ TUTABİLDİĞİMCE TUTUP SONRA BOĞULUYORUM İÇİNDE.

ŞİİRLER,
KAYIKLARA BİNİLİP SÖYLENEN ŞARKILAR,
KAPININ ÖNÜNE GELİP DÖNMÜŞLÜKLERİM,
TÜM HAYATIM BİR FİLM ŞERİDİ GİBİ GÖZLERİMİN ÖNÜNDE.
FONDA YEDİ TEPELİ ŞEHRİM VE GÖZLERİN BİR TEPESİNDE.
YİNE BU DOLUNAY BU GECE,
BAŞKA HERŞEY YALNIZLIK,
YOKLUK,
BİLMECE.

GÖZLERİNDEN ÇEKER ALIRIM BİR HANÇERİ, SAPLARIM YÜREĞİME.
AKAN KANI SEN DİYE SARARIM ELLERİMLE,
NE OLURSA OLSUN, AĞLARIM KENDİ KENDİME.
BENİ BEN ÖLDÜRDÜM HEM DE SENİNLE,
GÜLLER EKTİM MEZARIMA GÖZLERİN BENİMLE OLSUN DİYE.
ŞİMDİ DUDAKLARIM KUPKURU VE GÖZLERİMDE HÜZÜN,
SENİ BEKLERİM NASIL, NE ZAMAN, ACABA GELİR Mİ DİYE.

KALEMİMDE YÜREĞİMİN İSYANI,
BOĞAZIMDA BİR YUMRU,
ÖZLEDİM SENİ,
ÖZLEDİM BE GÖZLERİ CEYLAN GÜZELİ.

GECE VAKTİ ŞİİRİ

dolaşır gecede ayak sesleri
birileri bir yerlere gider
sinmiş köşelere börtü, böcek, kuş
korkular karanlığı bekler

rüzgarlar dolaşır caddelerde
herşey hep seni söyleşir
nereye gidilir şimdi
şimdi ne yapılır

kaçsan bile kendinden
kovalarsın kendini
tüm sığınaklarında sen
yine bulursun kendini


GÖLGELER

güneşe giden yol bu gece karanlık
giderek uzuyorum karanlığın içinde
kimileri gölge diyorlar silüetime
oysa ben biliyorum ki gölgeler hep içimde
yaprak dökümü gibi yaşıyorum
dallardan döküle döküle..



GÜLÜM

GÜLÜM
BENİ ÇAĞIRIR ÖLÜM
DAHA UZAKTAN GELİYOR ŞİMDİ SESİN
ŞİMDİ KARANLIKTA BEMBEYAZ ZULÜM
BUZ GİBİ SULARDA SANKİ VÜCUDUM
AŞK NE SICAK NE SOĞUK GÜLÜM
BENİ CAĞIRIR ÖLÜM

ISLAK TAŞLAR ÜZERİNDE BAK ELİM
DİKENLERİN KANATMAZ BENİ
BAĞIRSAM SESİM ÇIKMAZ
AĞLASAM YAŞIM AKMAZ
DALGALANMAZ DURULMAZ SÖZÜM
GÜLÜM
BENİ ÇAĞIRIR ÖLÜM

ŞARKILAR ARTIK HÜZZAM
DERTLERE GEREKMEZ DERMAN
SEN ÜZÜLME SAKIN
NE SÖYLESEM ŞİMDİ
NE DİNLESEM YALAN
AMAN
GÜLÜM BENİ ÇAĞIRIR ÖLÜM

GÜLÜM
SEN GÜLSÜN BEN BÜLBÜLÜM
VE BÖYLE YAKIN
BÖYLE AŞİNA ÖLÜM
PERDELER YARI ARALIK
GÜNEŞİ SÜZER YÜZÜM
BEN GİDERİM
SANA İSMİM KALSIN YADİGAR GÜLÜM
BENİ ÇAĞIRIR ÖLÜM


KARŞI KIYI

çıktım
karşı kıyıya baktım uzun uzun
deniz vardı
ay vardı
sen yoktun
durdum
uzun uzun durdum kıyısında denizin
bekledim
belki kokunu
belki bir tel saçını getirir diye rüzgar

ay
halimi takmaz gibi kurulmuş
deniz benden deli
ben denizden çılgın
eski dostlar bulutlar da nerdeler
karşıda simsiyah uzanır karşı kıyı
deniz, rüzgar, ay burada
sen yoksun


KESİN ŞİİR

DÜŞLER SARPA SARMIŞ YAMAÇLARDAN
KANAR GİBİ DÖKÜLÜR SATIRLAR .
HEM YORGUN HEM DARGIN ŞİMDİ
HERŞEYİ SAVURAN RÜZGARLARA MARTILAR .
ŞİİRDE MATEM EZGİLERİ GÖZLERİ YAŞLI
"GİDİLMEMİŞ UZAKLARDA BEKLEYENLER VAR"
DİYE BAĞIRAN MARTILARA KANAR
SAATLER DALGALARDAN DELİ
BU SATIRLARIN BİR ŞAİRİ VAR
DİZE OLDUKLARINDAN BELLİ


LODOS

DÜŞLER SARPA SARMIŞ YAMAÇLARDAN
KANAR GİBİ DÖKÜLÜR SATIRLAR .
HEM YORGUN HEM DARGIN ŞİMDİ
HERŞEYİ SAVURAN RÜZGARLARA MARTILAR .
ŞİİRDE MATEM EZGİLERİ GÖZLERİ YAŞLI
"GİDİLMEMİŞ UZAKLARDA BEKLEYENLER VAR"
DİYE BAĞIRAN MARTILARA KANAR
SAATLER DALGALARDAN DELİ
BU SATIRLARIN BİR ŞAİRİ VAR
DİZE OLDUKLARINDAN BELLİ
LODOS YORGUN BEDENLERİ SAVURUR DURUR DÖRT BİR YANA BU VAKİT
ŞİMDİ SUZİNAK MAKAMINDAN GİRER MÜZİĞE KEMAN
BÖYLE SON DEMLERİNDE BİR ŞİŞE RAKI VE MASA BİZDEN DE SARHOŞ
ISRARDA FAYDA VARDIR YA NE KALMIŞ AKILDA GÜZEL SÖZLERDEN
HOŞ BU KARIDA ISRARA KANACAK GÖZ DE YOKTUR
EN İYİSİ BIRAKIP KENDİMİ LODOSA VARAYIM DENİZİN KIYISINA
DALGALARA TAŞ ATIP BALIKLARA VE BALIKÇILARA ŞARKI SÖYLEYEYİM BU GECE
BU GECENİN GERİSİNDE BENDEN KİME HAYIR GELİR
ZATEN KİM BENDEN HAYIR BEKLER Kİ HAVA BÖYLE LODOS
LODOSTAN KİME NE HAYIR GELİR
KEMANCI BİLE SIZDI BİR KÖŞEDE ARTIK GİTME VAKTİDİR
ARTIK BU YORGUN BEDENİ LODOSA KATMA VAKTİDİR

NEŞELİ ŞİİR

bir büyülü karanlIk
çok küçücük yıldızlar
bir tepenin üstünde varlığınla ısındım
birkaç damla ışıkta bakabildim yüzüne
bilirdim yerlerini dalardım gözlerine
sonra parmaklarımla
yüzünün resmini çizdim yine yüzüne
uğramadan inadına elem, keder, hüzüne
neredeyse öpecektim inanıpta kendime

ben çok yokluklar yazdım
hepsi de çok güzeldi
ama bu kez tir-i müjen
kalbimi fena deldi
artyk şiir cıvıdı yap yareme pansuman
nerdeyse öpecektim
şahit buna asuman

ÖYLESİNE 1

ellerimde koskocaman kırıklar
camlar ardında kalmış şimdi arzular
yok, biliyorum yok artık umutlar
artık çalınmıyor bu bahçede
ne nihavent ne uşşak şarkılar.....


SEYİRLİK

Satırlar yorgun ve dağınık
Çıkmaz sokakalarda dolaşır şimdi şiir...
Karanlık bir ilişkinin şarkısı
Denizler dalgalardan yorgun
martılar uçmaktan...

Sabahlara çıkar geceler
Bir eli çenesinde oturmuş beni seyreder bir güzel
Eli çenesinden
Çenesi elinden güzel
Gözlerime çöker bulutların ağırlığı

SUFİ

bir deniz üstündeyim
içimde bir mevlevi
mor kaftanlar içinde döner döner ha döner

bir sufi nefestir ney
döndükçe semahiler
sürsün deyu arınış üfler üfler ha üfler

eğilir yere derviş
yerden selamlar beni
benim canım bedenden uçar uçar ha uçar

dergaha postı serip
oturmakta kermet
yoksa bağdaşı herkes kurar kurar ha kurar



SEN BİR GÜZEL KADINSIN

sen bir güzel kadınsın
gözlerin ceylan güzeli
içimden bir ırmak akar
hüzne boğar hasreti
dönülmez bu yerlerden öyla ha deyince
gel deyince gelinmez
ancak yüklenir özlemin bir kartala
beklenir ki sana varsın
sen bir güzel kadınsın
gözlerin hazan güzeli
beni olur olmaz ağlatırsın



KAPATTIM CAMLARIMI

kapattım camları karanlık girmesin diye ve yağmur kokusu.
her ızdırabı biraz daha arttırır anılar.
anılar anılmazsa unutulur diye umarak yakarım bir sigara daha.
çalar kapımı bir ateş böceği, bir yanar bir söner.
bu yazı çala kalem çalınır kağıdın bir tarafına.

ağlama beni, ben seni unutup gitmişsem eğer.
ve çekip gitmişsem kendimi senin şehrinden.
bu şehir benimdir artık açmasa da baharda hiç kokusuz laleler.
yeni matemler bul kendine bırak beni, bak solgun çiçekler şimdi uzaklarda.
ve nasıl da bozulmuş kendi kendine açınca şarkımızı çalan kırmızı kutu.

eşyalar yas tutmaz deyince gülmüştün bana.
hadi anlatsana o zaman
neden yağmur vurmadan yağıyor camlarıma.

bu ayın ortasında sen olmasan da yağar yağmur.
Ve biliyorum hiçbir zaman tam olmuyor huzur.

SANA DÜŞTÜM

düştüm
yorgundum sevmekten
sana sığındım
sana düştüm

nasıl ki fırtınadan yenik çıkan gemi sığınırsa limana
kanatları altında titrerse annesinin yavru kuş dünyanın soğuğundan
vurulup sevdalardan
sana düştüm

savrulup saçlarım rüzgarda
dolandı saçlarına
şimdi ellerimde kesilmiş hepsi dökülmekte parmaklarıma
tükendi nefesim ansızın
sana düştüm

toprak soğuk ve nemli ve ölüm kokulu
tutunacak bir şey yoktu ve ellerim titrek
koptum dalımdan
düşüm de bitti denizim de
sana düştüm


BİR SEVDA ŞİİRİ

bekle beni geliyorum karanlığına
bu bir sevda şiiridir
kafiyeli kafiyesiz yazılır yokluğuna
başak başak tükenir kalem
sürülür dizeler kağıtlara
saklar zaman dermanı
korkup saklanırım yorganımın altına
bir güvercin uçup gider umutlarımdan
tüm yuvaları yakıp geçer bir ateş
gelip takılır sigaramın ucuna
çok fazla kez yazdım seni
kafiyeli kafiyesiz
bazıları duvarlara
bazıları şarkılara
çok defalar sildim seni
peçetelerin ucuna
her damlanı yavaş yavaş ağladım
o gün gelirse bir gün
daha parlak doğmak için
ebedi karanlığına
yaz dedim
yazdı kalemim bu şiiri
bir kağıdın aklığına


SİYAH SEVİŞMEK

yakamozlardan öğrendim sevişmeyi
ansızın ve korkak
bir kibritin aydınlığında gördüm ilk defa göğüslerini
ellerin ansızın buz gibi
tükenir giderdi bir martı çığlığında hepsi
denizde köpükler gibi erirdik birbirimizde
sen şiirler severdin
ben şiirler okurdum her bir haline
küçük aydınlıklarda gözün gözüme değerdi utanırdın
karanlıkta her yerimiz her yerimize değerdi oysa
parlayıp sönerdi uzakta farlar
bir kaç damla aydınlıkta
simsiyah sevişirdik seninle


ŞİMDİ GECEDİR

şimdi gecedir
ve gözlerim kapkaradır
artık düşün düşümdedir
ben kimim
sen kimsin
biz kimiz
niye böyle sevgili gibiyiz
arasıra, olurolmaz düşünürüz, ağlarız
ben neyim
sen nesin
biz neyiz
bedenim orda değilse
aklım burda değilse
ben neredeyim
sen neredesin
biz neredeyiz
adınla zikre varan bu gönül
bu mezarda iniler durur yürek
toprağın altında can
üstünde gül
ben hangisiyim
sen hangisisin
biz hangisiyiz

ben dizeyim
sen dizesin
biz dizeyiz
şiirlerle yaşıyoruz yanlızca
şiirlerde yaşıyoruz
ben nefesim
sen nefessin
biz nefesiz
yokluğumuzda içimizde tutuyoruz
acımızda neye üflüyoruz
özledikçe salıveriyoruz
lanet olsun
ben benim
sen sensin aslında
ve biz yokuz
ben kendimi avutuyorum


YAĞMUR

gözlerine yağardı yağmur
gözlerinden gözlerime yağardı
gözlerim ağlardı; yağmur
tutup ellerime akardı..
bir sen vardın
sana şiirler yazardım
bir ellerin vardı, yanağımı okşardın
gözlerine yağardı yağmur
ben yağmur olur akardım
bir seni sevmişliğim vardı ya
kimseye söyleyemez
yazdıkça yazardım

ŞİMDİ GECEDİR

şimdi gecedir
ve gözlerim kapkaradır
artık düşün düşümdedir
ben kimim
sen kimsin
biz kimiz
niye böyle sevgili gibiyiz
arasıra, olurolmaz düşünürüz, ağlarız
ben neyim
sen nesin
biz neyiz
bedenim orda değilse
aklım burda değilse
ben neredeyim
sen neredesin
biz neredeyiz
adınla zikre varan bu gönül
bu mezarda iniler durur yürek
toprağın altında can
üstünde gül
ben hangisiyim
sen hangisisin
biz hangisiyiz

ben dizeyim
sen dizesin
biz dizeyiz
şiirlerle yaşıyoruz yanlızca
şiirlerde yaşıyoruz
ben nefesim
sen nefessin
biz nefesiz
yokluğumuzda içimizde tutuyoruz
acımızda neye üflüyoruz
özledikçe salıveriyoruz
lanet olsun
ben benim
sen sensin aslında
ve biz yokuz
ben kendimi avutuyorum