Konu: Olur Ya Unutursam..

Yağmurlu ve soğuk bir kış günü, yırtık pırtık paltolar giymiş iki çocuk kapımı çaldı.

"Eski gazeteniz var mı, bayan?"

Çok işim vardı. Önce hayır demek istedim, ama ayaklarına gözüm ilişince sustum. İkisinin de ayaklarında eski sandaletler vardı ve ayakları su içindeydi.

"İçeri girin de size kakao yapayım." dedim.

Hiç konuşmuyorlardı. Islak ayakkabıları halıda iz bırakmıştı. Kakaonun yanında reçel ekmek de hazırladım onlara, belki dışarıdaki soğuğu unutturabilir, azıcık da olsa ısıtabilirdim minikleri.

Onlar şöminenin önünde karınlarını doyururken ben de mutfağa döndüm ve yarıda bıraktığım işleri yapmaya koyuldum.

Oturma odasındaki sessizlik dikkatimi çekti. Bir an kafamı uzattım içeriye küçük kız elindeki boş fincana bakıyordu.

Erkek çocuğu bana döndü ve

"Bayan, siz zengin misiniz?" diye sordu.

"Zengin mi? Yo hayır!" diye cevaplarken çocuğu, gözlerim bir an ayağımdaki eski terliklere kaydı. Kız elindeki fincanı tabağına dikkatle yerleştirdi ve

"Sizin fincanlarınız ve fincan tabaklarınız takım." dedi.

Sesindeki açlık, karın açlığına benzemiyordu. Sonra gazetelerini alıp çıktılar dışarıdaki soğuğa.

Teşekkür bile etmemişlerdi, ama buna gerek yoktu. Teşekkür etmekten daha öte birşey yapmışlardı. Düz mavi fincanlarım ve fincan tabaklarım takımdı.

Pişirdiğim patateslerin tadına baktım. Sıcacıktı patatesler.

Başımızı sokacak evimiz vardı.

Bir eşim vardı ve eşimin de bir işi, bunlar da fincanlarım ve fincan tabaklarım gibi uyum içindeydi.

Sandalyeleri şöminenin önünden kaldırıp, yerlerine yerleştirdim.

Çocukların sandaletlerinin çamur izleri halının üzerindeydi hala. Silmedim ayak izlerini. Silmeyeceğim de. Olur ya; unutuveririm ne denli zengin olduğumu.

Siz sakın unutmayın ne kadar zengin olduğunuzu. Ben unutmayacağım.

Eh...

peki ya o çocuklar gidince? unutuyor insan..insan güzele kolay alışır zor'u zor kanıksar.Anlık duygulanmalarla verilmiş bir sadaka gibi bu yazı..

Bende veririm...Bir çocuk çok güzel bakar ve ağlarım sokakta simit sattığı için..

Bu bizim gibi neyin ne olduğunu sadece anlık duygularına endeksleyen düşüncesiz hayvanların vicdan rahatlatma çabası abi..

dürüst oluyorum ben kendime.

herkes olsun.

o çamur halıda kuruyacak..ama çocuğun ayağındaki çamur hep ıslak..bırakın yaa!

böyle pc başında yayılırken o çocuğun soğuktan donmasına üzülmek yalancılık geliyo kendime.

yazı ztn alıntı ben yazmadım öyle bi çıkıştınki korktum ama haklısın biz sıcak evimizde otururken dışarda kalanları hiç birimiz düşünemiyoruz anlık duygular sonuçta ama unutmasak daha iyi olur.......

güzelim sana çıkışmadım zaten , alıntı oldunu anladım yazıya sinir oldum birden...pardon

önemli değill ama kızmakta haklıydında sadece bi an tepkiden dolayı şaşırdım işte

tanırız zamanla birbirimizi,arada manyaklaşıyorum ben sağol post için

ben daha yeniyim sonuçta herkesi yavaş yavaş tanımaya başladım