dur kapama
yanlış numara değil benimki
yalnız numara
Yavuz Erten
Yavuz Erten'in Yalnızlık ve Yanlışlık yazısını okudum. İlginç gelen hatta düşündüren bir yazıydı. Diyor ki yazar:
Yalnızlık kelimesinin çağrışımları özellikle kültürel bağlamdaki anlamlarına göre değişiklikler ve çeşitlilikler içerebilir. Akdeniz ve Doğu kültürleri gibi ilişkisel mesafe ve alanın daha dar ve yakın olduğu bağlamlarda bu çağrışımların olumsuz niteliklere bürünmesine sık rastlanır. Yalnızlık, terkedilmişliği, kimsesizliği, desteksizliği, hasreti, gurbeti çağrıştırır. Ancak, yalnızlığın her kültür ve toplumda bu çağrışımlara sahip olmadığı söylenemez. Bu nitelikler her kültürde veya toplumda az veya çok yalnızlık kavramının uzantılarıdırlar. Öte yandan yukarıdaki çağrışımlardan farklı anlamlara sahip tek başına olabilmek, bireyleşmek, ayrışmak , kendine yetmek gibi çağrışımlar, özellikle Batılı veya Batılılaşmayı amaçlayan toplumların kültürel dokusunda önemli yer tutmaktadırlar.
Demek ki batı ve Doğu için yalnızlık farklı anlamlar alabiliyor. O zaman bu her insan için geçerli. Kendi yalnızlıklarımıza verilecek isim hasretten tek başına kalma arzusuna kadar uzayacak gibi görünüyor..
Başlık gibi yalnız numaralardan bahsedecek çok an yaşamışızdır diye düşündüm.. Kimler yalnızdır, kimler yalnız kalmaz, yalnızlık bir tercih midir, yalnızlık yaşanınca tercih bahane mi olur?


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla



