Konu: Noktalama İşaretleri

Noktalama İşaretleri

Bir gün insan virgülü kaybetti, o zaman zor cümlelerden korkar oldu ve basit ifadeler kullanmaya basladi, cümleler basitlesince düsünceleri de basitlesti.
Sonra nida isaretini kaybetti; alçak bir sesle ve ses tonunu degistirmeden konusmaya basladi.

Artik ne bir seye kiziyor, ne bir seye seviniyordu.Hiçbir sey onda en ufak bir heyecan uyandirmiyordu.

Bir süre sonra soru isaretini kaybetti ve soru sormaz oldu, hiçbir sey onu ilgilendirmiyordu:
Ne evren, ne dünya, ne de kendi apartmani umurundaydi. Birkaç sene sonra iki nokta üstüste isaretini kaybetti ve davranis nedenlerini baskalarina açiklamaktan vazgeçti.

Ömrünün sonuna dogru elinde yalniz tirnak isaretleri kalmisti. Kendine özgü tek düsüncesi yoktu,yalniz baskalarinin düsüncelerini tekrarliyordu.

Düsünmeyi unuttu ve böylece son noktaya eristi.
A.KANEVSKI

güzel yazı rose
aklıma geldi imzandaki soru işaretini gene tıkladım

Çok güzelmiş.. emeğine sağlık.

Sistematik düşünüp konuşan erkan-ı harblere ne denir biliyormusun..
Şaklaban!!

Noktalama deyince aklıma geldi...

NOKTALAMA

Sen cümlenin sonunda nokta
Ben orta yerinde virgül iki büklüm
Kalksa kelimeler aramızdan
Yaklaşsam sarılırcasına
Olsak noktalı virgül.

Sen cümlenin sonunda soru
Ben başında yamyassı bir tireyim.
Kalksın sıradağlar gibi kelimeler
Aramızdan.
Gelelim yüzyüze bir yol
O zaman her soruna
Doğru cevap vereyim.

Sen kitaplar dolusu nutuk
Ben zavallı bir terim
Tırnaklar arasında
Özlemini çekmiyorum özgürlüğün
Öyle alışmışım ki tutsaklığına
Günün birinde hürsün deyiversen
Oturur ağlarım hüngür hüngür.

Sen cümlenin sonunda nidâ
Endâmını sevdiğim
Ben alt köşede
Karma karışık bir imza
Çağrını duyarım uzaktan
Karşılık veremem sencileyin
Yalvarırım ne olur aramızdan
Şu kelimeleri kaldır
“Ya sen buraya gel
Ya beni oraya aldır.”

Mustafa Erdoğdu

(Sene 2959)

(Ankara- Mars Matbaası-1960)