Konu: Atatürk'ün oğlu?

Atatürk'ün manevi oğlu öldü bu hafta; önxceki gün sessiz sedasız toprağa verildi. 90 yaşındaydı. 90 yılın 22'sini Atatürk'le geçirmişti. Büyük bir tesadüf üzerine kuxrulan hayatı, ilginç serüvenler, müthiş taxnıklıklar ve deşifre edilmemiş sırlarla doluydu. Hepsini beraberinde götürdü. Söylenen, M.Kexmal'in O'nu Van'da görüp evlat edindiğiydi. Çaxnakkale zaferinden sonra 1916'da Doğu Cephexsi'ne tayin olan M.Kemal, orada karşılaştığı sefaxletten çok etkilenmiş ve öksüz çocuklardan birixni yoldaş olarak yanına almıştı.

8 yaşındaki o çocuğun adı Abdürrahim'di.

Ana babasının kim olduğunu bilmeden büyüxdü. M.Kemal O'nu İstanbul'a getirip Akaretler'de Zübeyde Hanım'ın yanına yerleştirdi. Zübeyde Hanım'ı anne, Makbule Hanım ile kendisinden 13 yaş büyük olan Fikriye Hanım'ı abla bildi.

1917'de Kemal Paşa'nın Suriye Cephesi'nde yakalandığı bir kum fırtınasında kör olduğu haxberi gelince Zübeyde Hanım Abdürrahim'i kaptıxğı gibi Halep'e koşmuştu. Neyse ki Paşa'nın gözxlerinin durumu o kadar ciddi değildi. O gezide Kemal Paşa, Abdürrahim'e bir yerel kıyafet diktirtti ve birlikte fotoğraf çektirdiler. M.Kemal'i, Arap giysileri içindeki bir çocukla gösteren ünlü fotoğraf işte böyle doğdu. Abdürrahim, ilkokulu İstanbul'da okudu. Savaşın en zorlu döneminde yine Mustafa Kemal'in yanında, bu kez Ankaxra'daydı. O yıllarda da Fikriye Hanım kendisini okula götürüp getiriyor, dersleriyle ilgileniyor, anxne şevkati gösteriyordu.

Ancak 1923'te işler değişti. Önce Zübeyde Hanım kendisine 20 lira miras bırakarak vefat etxti. Ardından M.Kemal, Latife Hanım'la evlendi. İzxmir'deki nikah töreninde artık 15 yaşında olan Abdürrahim de vardı. Nikah sonrası Kemal Paşa, O'nu kayınpederi Muammer Bey'e emanet etti. Latife Hanım O'nun Ankara'daki evine taşınırxken, O da Latife Hanım'ın İzmir'deki evine yerxleşti. Bir süre İzmir'de okudu. Yazları Ankara'ya gelip Çankaya sırtlarında Latife Hanım'la at sürxdü. "Anne" saydığı Fikriye Hanım'ın ölüm habexrini de İzmir'de aldı. 2 yıl sonra M.Kemal boşanxma kararı alınca Latife Hanım'la yeniden yer dexğiştirdiler: Latife Hanım İzmir'e, Abdürrahim Anxkara'ya döndü.

Artık üniversite çağındaydı. Kemal Paşa, "oğlu"nun kendisi gibi asker olmasını istemedi. "Artık harp zamanı geçti, şimdi iktisadiyatı ve fenni öğrenmeliyiz" dedi. Abdürrahim'i mühenxdislik eğitimi için Berlin Üniversitesi'ne yolladı. Abdürrahim, elektrik mühendisi olarak Türkixye'ye dönüp Ankara Elektrik ve Havagazı İşletmesi'nde çalışmaya başladı. Yedeksubaylığını yaparken Dolmabahçe Sarayı'nda kaldı. Savarona yatının satın alınması görüşmelerinde tercüxmanlık yaptı.

"Babası"ndan O'na Sadrazam Talat Paşa'nın "Çanakkale muzafferiyeti hatırası" olarak hediye ettiği iki halı ile Cumhuriyet'in 10. yılında İş Banxkası tarafından armağan edilen bir otomobil kalxdı. Otomobili Anıtkabir Müzesi'ne hediye etti. Halıları unutulmaz bir dönemden kalan kutsal emanetler olarak evine serdi.



* * *



Ne gösterişi sevmiş, ne "babası"nın adını kulxlanmaya tenezzül etmişti.

Emekli olunca evine çekildi. Ortalıkta görünxmez, gazetecilerle görüşmezdi.

Mete Akyol, nefis bir röportajla O'nu Türkiye kamuoyuna tanıtana kadar adı bile duyulmadı pek...

Gazetelerde çıkan fotoğrafları Atatürk'e o kaxdar benziyordu ki, herkes O'nun üvey değil, gerxçek evlat olduğuna inanmaya başlamıştı. 4 yıl önce Mete ağabey, hazırladığım bir belgesel vexsilesiyle beni Abdürrahim Bey'e götürmüştü. Son derece sade döşenmiş bir evde, boyu, yüzü, burnu, alın açıklığı, geriye taranmış saçlarıyla gerçekten de Atatürk'ün son dönem fotoğraflaxrına tıpa tıp benzeyen bu zarif beyefendi ile tanışxtım.

Uzun uzun sohbet ettik, birbirinden ilginç anıxlar dinledik. Belgeseli izlerken adeta o günlere döndü; bir şarkı çalmaya başlayınca gizli gizli gözyaşlarını kuruladı. Laf, 'Atatürk'ün gerçek oğxlu olma" iddialarından açılınca yeniden sessizliğe gömüldü. Bu konuda eşine bile bir şey söylemexmiş olduğunu farkettim. Üsteleyince, "Bazı sırlar benimle mezara gidecek, lütfen buna saygı gösxterin" dedi. Saygıyla boyun eğdik ve vedalaştık.

Bir dönemin sessiz tanığı, önceki gün sırlarıyxla mezara gitti.

Geride pek az servet, özenle saklanmış binbir anı ve çoklarına ibret olması gereken bir yaşam bıraktı.

Can DÜNDAR

Arkadaşlar yazı biraz eski ama ilgimi çekti, belki sizin de ilginizi çeker, okursunuz!..

Birkaç ay önce Sabah gazetesinde ben de Abdurrahim Tuncak hakkında bir yazı okumuştum...Atatürk'ün kişisel mirasının tek varisi olan Abdürrahim Tuncak'ın, 90 yıllık hayatında sadece gazeteci yazar Mete Akyol ile konuştuğu vurgulanan yazıda, Tuncak'ın ısrarlı sorulara şu yanıtı verdiğini belirtiyor: "Atatürk'ün biyolojik oğlu olup olmamamın ne önemi vardır? Onu büyüten, yetiştirenanne tarafından büyütülmüş, yetiştirilmiş olmak, onun büyüdüğü evde büyümüş olmak, onun aldığı terbiyeyi almış olmak, bir fani olarak sahip olabileceğim servetin en büyüğüdür. Bu onur ve şeref bana fazlasıyla yetmektedir."


Mete Akyol, söz konusu röportajı şu ifadelerle bitiriyor: "Yaklaşık 4,5 ay süren röportajımız bittikten sonra ben Sayın Tuncak'ı sorularımla biraz sıkıştırdım. Sanırım o zaman benim neyi öğrenmek istediğimi anladı ve şu yanıtı verdi: "Mete Bey, bazı sırlar benimle birlikte mezara gidecek."

Gerçekten de sırlarıyla beraber gitti...

göz kısmı Ata'ya benziyo biraz
paylaşımlar için saolun:A

allah rahmet eylesin diyelim medayya yanısmadı heralde bu olay ???

ilginc
saol paylasım icin

İlginç...

Bence kaşları, gözleri, burun yapısı ve dudakları da Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK'e çok benziyor.

gerçekten çok benzio . .

Iyice bakildiginda gercekten benziyor..Kulaklari da dahil..

Tabii bir de * "Mete Bey, bazı sırlar benimle birlikte mezara gidecek." bu cümlesi süphe uyandiriyor..

Ben ATATÜRK ün oğlu olduğunu düşünmüyorum .bir akrabası veya bir yakınının oğlu olabilir.bu dahi savdan ibaret
bildiğim ATATÜRK milletine kendisi gibi bir evlat bırakmayı çok istedi eğer evladı olsaydı bunu tüm gerçekleriyle ortaya koyardı .
bence bazı ATATÜRK eleştirmenlerinin ve bundan rant elde eden bazı çevrelerin dikkatini çekebilir bu başlık .başlığın değiştirilmesi lazım hassas bir konuda hassas bir başlık olmuş .

Başlık da yazı da büsbütün Can DÜNAR'a aittir; O'nun sitesinden alıntı yaptım!..