Konu: Sus çocuk sus...

Kaç yargısız infazda
boynunu büktünüz yüreğimin,
Suçu neydi kalbimin.
İçimde ölümü bekleyen,
bir çocuk
Bir yanı sevgiye muhtaç..
Acı sevginin yerini
doldurabilirmi ki ?
İçimde ki çocuk ilk defa,
bu kadar çok haykırıyor
oluk oluk kanıyorum
ve dayanamayıp gözlerimden akıyorum..
Sus çocuk sus!
Dayanamıyorum..
Hiç sevmiyorum hâtta
Nefret ediyorum bu duygularıma
yenik düştüğüm gecelerden,
Gecenin bir yarısı,
Sokaklar bomboş
Kırık bir lâmba'nın aydınlatabildiği
kadar aydınlık..
Rüzgârın ılık esintisi
volta atıyor sokağa karşı
Ona eşlik eden birkaç
Sigara izmariti ve külleri..
Çekilişi anlamlıydı belki
ama şimdi sadece fazlalıktı
güneşin geceyi öpmesiyle
Başladı gün,
Devam eden hayaller olacak mı?yoksa,
Yeni hayâller mi kurulacak..
Yine bu hayata gebe bir şekilde...

Ömür boyu mu sürer bu yalnızlık oyunları ?

27/03/2006
02:.56
Zafer ..

İçimde ölümü bekleyen,
bir çocuk

içinizdeki çocuk oyun oynamayı beklesin dostum. onu hep oyun oynar halde tutun.. tutun ki hayatın tadını alın.

teşekkürler.

teşekkürler kardeşim,
yüreğine sağlık...