Konu: insan hayatini gunu gunune yasamalimi, yasayabilirmi??

"ölümden en çok korkanlar hayati dolu dolu yasamayanlardir.."
hayatta sadece bugunu dusunerekmi yasamaliyiz?

Varlik kategorisi içerisinde insan, en son ve kâmil halkayi olusturmaktadir. Canli varliklar kategorisinde de bitkiler ve hayvanlardan fiziki ve psisik taraflariyla daha karmasik ve daha mütekâmil bir yapidadir. Her ne kadar beden yapisi bakimindan hayvanlar alemi içerisinde siniflandirilsa da; zihin, ruh ve bilinç bakimindan insanla hayvan arasinda bir derece farkindan öte, önemli bir mahiyet farki var ki; bundan dolayi insan hayvandan daha farkli bir kategoride yer almaktadir.

Bilindigi kadariyla, bu açik farki, insandan baska hiçbir varligin soramadigi su sorularda ve onlarin cevaplarini arama sürecinde daha net görebiliyoruz. Ben neyim? Nereden geliyorum? Nereye gidiyorum/gidecegim? Hayatin anlami ve amaci nedir? Hayatin bilinen yönünün ölümle degismesiyle gerçekten ne olmaktadir?

Bu sorular her insanin az yada çok mesgul olmaktan kaçamadigi, fakat cevaplari konusunda da tam ittifak edemedigi sorulardir. Gerek ortalama seviyesindeki insanlarin, gerekse ortalamanin üzerinde olan filozoflarin iki genel cevabi oldugu görülür.

Birincisi, mümkün oldugunca hayvanlarin yaptigi gibi, sadece yasadigi ani düsünmek ve hayattan en yüksek derecede haz almaya çalismak.

Bu yöntemle tutarli bir düsünce olusturmak mümkün degildir. Çünkü, hayvanin hayati sadece yasadigi ana baglidir. Yani hayvan, içinde bulundugu ani yasar, onun için mazi ve müstakbel yoktur. İnsan ise geçmisini, hatiralari ve gelecegini, hayalleri ile birlikte yasar. Hayvan günü gününe yasarken, insan geçmiste yasadiklarindan mutluluk duyar veya hüzünlenir; gelecekle ilgili hayaller kurarak ümitlenir yada hüsrana düser.

Ayrica hayvanda bilinç olmadigi için hayati kendi cani/nefsi üzerine kuruludur. Çok az bir istisnayla ve sinirli bir süre içinde, insiyaki olarak bir aile yada sürü ile bagi söz konusudur. Oysa insan, hem kendi kendisiyle derunî bir hesaplasma içindedir; hem de bütün insan türü, hatta bütün varliklarla ilgilidir. Onlarin mutlulugu ile mutlu, acilariyla da mutsuz olabilmektedir.

Hayatı gününü gününe yaşamaya zaten sorumluyuz.
Ancak musluk akarken bardağı doldurmak da size
mantıklı gelmiyor mu? Hem doldururken sizde bir yandan
yaşayabilirsiniz. Ta ki; aman benim bardağıma birşey olmasın
korkusuna gönlünüzde yer vermiyinceğe kadar

Günü yaşıyorum geçmişimi gömdüm,
Az önce doğmuştum şimdi öldüm.
Dünden kalmadı alacağım,
Yarına yok birşey vereceğim.

Sırat kıldan incedir kılıçtan keskincedir
Varup onun üstünde evler kurasım gelir

Altında gayya vardır içi nar ile pürdür
Varuban ol gölgede biraz yatasım gelir

yunus emre

bu felsefeyle, yaşayışın her şekli bana hoş gelir !