bu da yaşandı ya artık aşk adına ne kaldı bilmem yaşayacağım...
sen ve ben dost olacağız derdimizi paylaşacak yine destek olacağız birbirimize ama bu kez dokunuşlar daha temkinli hitaplar resmi olacak...."canım"lar "bitanem"ler "aşkım"lar uçuşmayacak havada..aşk ancak başka isimlerle birlikte anılacak cümlelerimizde..
ayrılığı kabullenene kadar ağladığım zamanlar geliyor aklıma..hıçkırıklara boğulup ve hatta hiç utanmadan böğürerek kaç gece neden ağladığımı unutup sabahın ilk ışıklarını karşıladı gözlerim..kaç gün ve kaç pazartesi sen ve yeni kararlarım hayatımı şekillendirdi yeniden...
ikimiz adına ne güzel hayaller kurmuştuk değil mi?geleceğimiz işlerimiz yaşantımız ve doğacak birbirinden deli çocuklarımız üzerine isimler düşünmüştük "sadece hayal bu isimleri koyamayız çocuklarımıza"demiştim içimden ama gerisi gerçekleşmeye çok yakın hayallerdi.
önce ayrılığı kabullendim....sonra bir başkasını sevebileceğini senin ve tabii benimde mesafelerde değil gönlünde yakınlığını yaşayabileceğimi bir başkasında...yeniden sevebileceğimi ama aşkımın sana özel yanlarını anılarımda gizlerken bir sandığı kilitleyip özel çok özel bir anı olarak saklayabileceğimi,onlara bir daha el sürmeye ve sürdürmeye kıyamacığımı öğrendim....
"yıllarca yanında olacağım evleneceğim deme bana bunu yapamayacaksın sen"derken cümlelerinde hakaret değil benien gizli düşüncelerime kadar tanıdığını ...
şimdi bu keskin bıçak sırtı soğuğu kış arefesinde dostane bir buluşmada artık aşkın yıpratıcı yanından çok uzaklara candan ve samimi bir dostluğa doğru geçtik biz..bunu sen mi istedin ben mi kimbilebilir?ama bildiğim seni sadece seni sevmenin başka bir yerindeyim ben ve artık sen çok istesen bile bir daha sevgilin olamam...bu aşkın ziyan olduğunu düşünürken senden uzakta,asıl şimdi bu kadar yakın ama gönlünden bu kadar uzak oluşumla gönüllü olarak ziyan ettim....


LinkBack URL
About LinkBacks


Alıntı Yaparak Cevapla



