Konu: Ne zor soruymuş ben kimim ben kimim

canım sıkıldı karalayım dedim sevgiler

Ölümün kıyısında ki bahar. Yokuşlarda yorulan yalnızlığım kadar sessizliğim
Dilimde ki yara kaldı geriye
Anlatamıyorum bilemiyorum sadece hissediyorum.. ne zor soruymuş ben kimim ben kimim?**

Otlara döküldü kirli kanım günahlarımla birlikte. Saldırıyor göğsüme ihanetim ne zor şey imiş nefse galipçesine yaşamak

Bilinmez neler var bu yürekte ne derim ne her şey sanki bir ne sorusundan ibaret.

Sonsuza özlemdir tüm yaşantımız

Ne diyordum bu gün biliyormusun. Ölmek çok kolay yaşamak zor hele adam gibi yaşamak insan gibi yaşamak fikri hür gönlü hür İslam gibi yaşamak ne zor şey

Aç zihnimi dimağımı aç lütfen aç anlamamı sağla bir parça olsu seni bir parçacık yakınlığını nasip et......

Kibrimizde boğuluyoruz bu nasıl bir hayat bu kadar zayıf yetiştiren nedir insanı nedir insan.

Yutkunamıyorum hayata karşı nedir bu hazımsızlığım. Çok seviyorum Rab bim sensiz mutlu olamıyorum bir parça olsun ilminden nasip et...

Nefse galipcesine yaşamak.....

Gerçekten çok zor...

Ama sevgidir bunu besleyen....

Allah'ın sevgisi....

Allah'ın yüreğimize serptiği ve bizim ona karşı kullanarak kutsallaştırdığımız sevgi....

Birde sevginin yaralayıcı akınları olmasa...