Insan sevdigin'den ayrilmasi zordur...ayrilacagin an, o saat, o dakikalar, o saniyeler aklinda hep bin yil mis gibi saniye saniye goruntulenir. o zaman varki, hic unutmazsin, son bir kez bakmak icin basini yavas yavas donderirsin… korkarak donderirsin.o zamanki gozundeki yaslar gozunde birikiyor…o hissetmedin yaslar gozlerinde hazir bekliyorlar, teker teker dusmek icin... gozlerinden akip yavas yavas yanaklarindan kayip yere dusmek icin…
Son kez olsun o kisiyi gormek istersin,bir daha goremiyecegin gozlerin’in icine bakmak istersin ama bakamazsin…basini kaldirip o gozleri gorursun, icine dalirsin.ıcinden aglamak gelir agliyamazsin, gulmek gelir gulemezsin, istedigin tek sey orda kalip butun omrunu o kisi'nin yaninda harcamak, ama onuda yapamazsin.gozlerin kapalir yaslar duser, basini geri cevirdiginde onunde bekliyen bom bos bir yol, kimsesiz karanlik bir yol, onun olmadigi bir yolda bulursun kendini…haykirirsin duyan olmaz.etrafina bakarsin bakan olmaz...o zaman farkina varirsin ki sevdiklerin’den bir gun gelecek ayrilacaksin vede kendini hep bu bos yolda bulacaksin.o gun’un yaklastigini farkina varirsin.yavas yavas uzaklasmaya basladigini hissedirsin, icine korku yerlesir ve aglarsin.sesizce, odana kapanip o gun akitamadigin yaslar gozun’den ayrilip, yanaginda kayip, yere duserler.yas gozunden ayrildigi gibi insan’da sevdiginden ayrilir, yas yanagindan tek basina kaydigi gibi, insan’da tek basina o karanlik yol’da gider, ve tipki yas dusup topraga sigindigi gibi, o insan’da topraga siginmak ister…
O an’in yaslari hala gozlerinde durur… « cok mutsuzum »…


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
...Yüregine saglik Paskalya


