gönlünü kaptırısın ansızın sonunun nereye varacağını bilmeden,hiç ummadığın bi güzelliğe,
unutursun dünyayı,kaybolur bi anda dünyadaki herkes,
ne acı hissedersin ne bir keder,
gülüp geçersin bütün acılara!
öylesine yükselirsinki bu duyguyla etrafındakiler görünmez olur bi anda
,sadece o yeter sana,fazla bile gelir korkarsın çoğu zaman,haketmediğini düşünürsün!
lakin hiç hesapta yokken bi anda düşer yüzler,
gözyaşları gelmeye başlar o mutluluk saçan gözlerden,acının ne olduğunu unutan kalbin paramparça olur,toplayamaz kendini,yıklır..
Ve düşmeye başlarsın o en tepedennnn,çakılırcasına olağanca hzıınla,toz bulutu kalkıp ta etrafına baktığında cehennemi görürsün,yalnız ,gözyaşlarıyla!öylesine acır ki yüreğin bunu kelimelerle ifade edemezsin,bir buhran haline bürünürsün,...
zaman geçer iileşir yaraların bi nebze, gülmez olan gözlerde ufakta olsa bi ışık belirir,mutlu olmak için çabalamaya başlarsın,bakarsınki o düştüğün dipsiz kuyuya vuramaya başlamış güneş ışıkları,ama alışamazsın hemen buna kamaşır gözlerin,inanamazsın,korkarsın...öylesine alışmıssındır ki acı dolu günler geçirmeye,gülmek sana tuhaf gelir,hiç yürümemiş bi çoçuğun yürümeye başladığı gibi unuttuğun gülümsemeni yakalamaya çalışırsın ama nafile o eskiden güldüğün gibi hiçbir zaman gülümseyemezsin!!!!