Sessizlik uyanıkken yalnız
ben uyanık olurdum
Ben olurdum her sessizliğin haykırışında
seslerime hükmederdim..
Ve kimse olmazdı park ormanında
uğultulu gecelerde,
Sevişir gibi rüzgar sarardı bedenimi
Erkeklerle savaşirdı akan göz yaşlarım
Islanırdım bilmeden kimse içimde
Ve yaprak gibi sallanırdım
çaresiz..
Korkaklığımla yoğrulmuş
bakışlarım olurdu ..
Bir kaç sarhoşu bekleyen gözlerim
ışığa sürüklerdin beni
Karanlıkta sessizce bağırırdım
Yalnızlığıma yürüyen adımlarım
Dermansız ve ıslak yağmurlu akşamlarda
Sonunda veda ettim
senli yalnızlığıma
Aptalca ve korkak..
İndirmediğim ve ağladığım
Sen oracıkta ..
Ben bir şiir yazdım,
Özgürlüğüne kavuşan
Vedalar eden
son damlacıkta..


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla



A
