Yasli Kizildereli reisi kulubesinin önünde torunuyla oturmus,
az ötee birbirleriyle bogusup duran iki köpegi izliyorlardi.
Köpeklerden biri beyaz, biri siyahti ve oniki yasindaki
cocuk kendini bildi bileli o köpekler dedesinin kulübesi onunde bogusup duruyorlardi.
Dedesinin sürekli göz önünde tuttugu, yanindan ayirmadigi iki iri köpekti bunlar.
Cocuk, kulubeyi korumak icin biri yeterli gözükürken niye ötekiin de oldugunu, hem niye renklerinin illa siyah ve beyaz olmak zorunda oldugunu anlamak istiyordu artik.
O merakla sordu dedesine.Yasli reis, bilgece bir gülümsemeyle sivazladi torununun sirtini sivazladi.
"Onlar" dedi, "benim icin iki simgedir evlat."
"Neyin simgesi" diye sordu cocuk.
"Iyilik ve kötülügün simgesi. Aynen su grdügün köpelöer gibi, iyilik ve kötülük icimizde hep mücadele eder durur hep.
Onlari seyrettikce ben hep bunu dusunurum.Onun icin yanimda tutarim onlari."
Cocuk, sözün burasinda mücadele varsa, kazanan da olmali diye düsündü ve her cocuga has bitmeyen sorulara bir yenisini ekledi:
"Peki, sence hangisi kazanir bu mücadeleyi?"
Bilge reis, derin bir gülümsemeyle bakti torununa:
"Hangisi mi evlat? Ben hangisini daha iyi beslersem!"


LinkBack URL
About LinkBacks


Alıntı Yaparak Cevapla
