Konu: Sevdiğim Yazılar...

Tadını da Severim, Tuzunu da


İlk kez ne zaman oldu? Ben hatırlamıyorum. Kimse de hatırlamaz... Muhtemelen nefes alabilmek için ya da açlıktan olmuştur. Sonrasında ise, hiçbir zaman saklanacak bir şey olmadı benim için ağlamak. Pek severim ben ağlamayı. Öfkeden akıttığım bumerang göz yaşlarım, kederden, sevinçten, heyecandan ve dahi hüzünden beslenen göz yaşlarım....

İçimdeki hangi duygu kapısına "tık tık" edip de, gözlerime hangi hızla geldiklerinin hiç önemi yoktur... Öylesine "saf" halidir insanlığımın... Gelirler ve akıp giderler... Her zaman sevecenlikle karşılarım onları, istedikleri kadar misafir ederim gözlerimde...

Bazen ibadet gibidir ağlamak, beni Yaradan’a götüren, bazen hasreti sığdırmak için yüreğimi büyüten; kimi zamansa bir dostun derdini alıp gönlünden, gözlerime taşıyan... Kimi zaman çaresizlik... Her türünü severim gözyaşlarımın...

Gittikten sonra, tuzu yanağımda, tadı yüreğimdedir. Aynaya bakarım bazen o zaman, özlemim kalmamıştır kendime, huzur ve ben bakışırız bir süre... Yüreğinize sokmak istediğiniz dostlarla bir sohbet sonrasında bulduğunuz huzur gibidir. Bunalmışlıktan olanları da atlamayayım hadi: Tadı pek yoksa da, gereklidir içimin asık suratlı gri bulutlarını boşaltmak için, yoksa güneşi gecikir yüzümün... Oysa ışıldayan gülüşlerimi de severim ben... İnsanlara umut ve gayret verdiğinde hele ama tebessümün ikiyüzlü bir tarafı vardır...

Göz yaşı öyle mi ya? Çocukken misket kavgalarından sonra, öfkeyle yanağıma fırlayanlardan tutun da, yolda avare avare yürürken rastladığım bir mahzun bakıştan sonra, kendine has bir seremoniyle ilerleyerek gözlerime yerleşenine kadar, hepsi de içtendir... En namuslu parçamdır benim göz yaşlarım...

Eskiden hüzünle gelenleri pek acıtırdı ama hüzünle dost olalı, onlar da pek güzelleşti.
Aşka dökülenleridir belki en ince ve inciden olanları: Beni nehirlerle yarıştıran, gökyüzüyle barıştıran ve koskocaman yapanları...

Merak ederim bu nedenle bazı: "Ağlamak zayıflıktır" kimin yalanı?

Esra Güzelipek

Kelimeleri Bırak, İşimiz Dokunmak

...saatleri geri alıyorum..birazdan yeniden sevişmeye başlayacak gözlerimiz..dudaklarımıza tastikli imzalar atacağız..rüzgar okşayacak tenini..söylemeyi unuttum, rüzgar gerçekte benim ellerim..

yaşlandı yaş(lar)ım
saçlarına ak düşmüş bir gülüşü öptüm boynundan
doğdum ve doğurdum
al üstümden yorganını gece,
üşüdüğüm zamanlarda susuyordum

açıldı kahkaha
tene düştü kalbi çarpan dokunuş
soyundu huzur, içine aldı özlemleri
nasibim olsun, bu son vuru(lu)ş

..gökyüzüne düştüm..çıplaklığımı örttü mavi..mavilerin içine gir sevgilim, aşk'ı üşütmeden sevişelim..acıtma yüreğimi..farkında olmadan irkilelim ve sevinelim..

uykusu kaçan bir gecenin bedenine dokundu sevi
usulca soydu üzerinde ağırlık yapan kaygıları
okşadı ve titretti, yüreği aydınlatan mumun alevini
parmaklarını doladı saçlarına
karanlığa yapıştı ıslak kavuşmaların sesi
aşk'ın dudakları kulağın altında

alev aldı özlemler
yakalandı hüzün, tutuştu utancın çırası çıkarken doruklara
sarıldı dil yarası

...devam et konuşmaya..kelimelerini yutup, cümleler doğurmak için yaklaştım nefesine..kabul ediyorum, bendeki bu delilik, hayatın içinden akan tescilli acılardan içti ve öyle sarıldı umudun bacaklarına..gülüşlerinde Akdeniz'in sıcaklığı var, yasla dudaklarını Ege'nin kıyılarına...

beni benden alıyor yüzündeki şehvet
sende kalmaya geldim,
perdeleri artık ört...

--
'05 / izmir / kış ve yağmur

Pelin Onay

Esra Güzelipek'in farklı bir tarzı var, çok beğeniyorum

bi de sen bilirsin pirasam, "Antik Hüzün" vardı, yazılarını sildirmiş mvsmsz den arıyorum ama bulamıyorum Sen tanıyor musun?

Sürekli isim değiştiren bir arkadaş olabilir o. Dur bakayım admine sorayım

Bu arada Esra da, Pelin de inanılmaz yazarlar. Hayranım diyeyim o kadar

Esra konusunda kesinlikle haklısın ama Pelin son zamanlarda sanki kendini tekrarlıyor gibi bana öyle geldi en azından Ama ikisininde çok iyi oldukları kesin.