MÜMKÜN OLSADA

Şiirsel kalıntılarca içimde
Bedensel uğraşlarla zaman geçirirken
Gereksiz olmayan sayfaları gözden geçiriyordum
Ellerimde ki soğuk terlere yapışan sayfalar
Beni hiçe sayan kelimelerden korkuyordum.
Duman kokulu sözcükleri okurken
Hiç aklımdan çıkmayışın ürkütüyordu saygımı
Gözlerimden kaçan gözlerini izliyordum hayalimde
Bir benle kaçan, su damlacıklarıyla ağlıyordum.
Eğer mümkün olsa da düşünmesem hayalimde
Eğer mümkün olsa da silip atsam yazmamak üzere
Çekip gitsem bu diyarlardan dönmemek üzere bir daha geri
Mümkün olsa da yarışmasam ölüm saatimle
Anlamasam zamanın nasıl geçtiğini
Gözlerimi açtığımda anlamasam,
Hissetmesem varlığının acı yüzünü.
Aradığımda aramasıydım demeyi
Karmakarışık duygularda boğuşmamayı
Eğer mümkün olsa da gözlerimi hep kapayabilsem
Kapadığımdaysa da aklıma düşün girmese.
Mümkün olsa da benim en çok sevdiğim
Hani seninleyken gittiğim çay bahçesine yeniden gidebilsem
Fakat yalnız başıma.
Mümkün olsa da vapur kokulu adalara yeniden yüzebilsem
Otobüse binebilsem, mercanda midye tava yiyebilsem
Kendimden kaçtığım şehrimde yaşayabilsem
Artık kaçmasam kendimden
Barışabilsem hayatla yeniden küsmemek üzere geri
Kırlara çıksam kuşları beslesem Sultan Ahmet'te
Karanlıklardan kurtulmak için yakabilsem ışığı
Mümkün olsa da düşünmesem sokak lambalarını
Düşünmesem düşüncelerimin kilidini
Ağlayıp ta ıslatmasam yastığımı geceleri
Islakken yatmasam çimlerde nemli olmasa
Islanmasam senin yağmurlarında
Senin hayallerinde
İmkanı olsa da çığlıklarda kaybolsam
İmkanı olsa da haykırmasam
Canım diye haykırmasam şiirle ağlamasam
Neden diye bitirmesem yüreğimi
Anlayabilseler bedenimin yüreğinin
Gözlerimi, ellerimi bedenimi yüreğimi,
Mümkün olsa da anlasalar beni
Eğer mümkün olsa da ........ olmasa da.
Mümkünü yok biliyorummm...
Düşümdesin , öylesin ve öyle olcak
Ta ki ölümle burun buruna gelene dek
İçimde bir düş olarak yaşayacaksın
Kendince de olsa kendinden uzak
Ama kendinden emin ve istekle
İçimde yaşadığını bile bile uğraşaksın benimle
Mümkünü yok çıkmayacaksın...!