BİR KADIN GÖRÜYDORUM
Havanın ılıdığı bir akşam üstüydü
Güneşin batmasıyla boynunu büken papatyalardı
Sararmış otların umutsuzca yağmuru beklemesi zordu
Ağlayan güller gibi güneş yine batmıştı
Ne yaptıysak batması gerekiyordu
Gözler kadar masum değil ellerinin soğukluğu
Bedenin kadar sıcaktı gözlerin
Kimi olsa balıkları bile izlemez di
Balıkların olmadığını bilmeseler
Çamur içinde batak bir vaziyette
İmdat çığlıkların sessiz fakat gürültülüydü
Bir kadın görüyordum
Ağlayarak yanıma yaklaşıyordu
Elinde ki papatya solmuş
Ruhunda ki gül kokmuyor
Boynuna kadar çamura saplanmış
Ama yinede soğuk gözlere sahipti.


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
