Konu: Ertuğrul Bayam Şiirleri, Yazıları Ve Eseleri

Beni hiç sevmedin mi sen???

Beni dikenli aşk bahçelerinin
Umutsuz yarınlarına terk ettin sen.
Ve yağmurlar yağdırdın üzerime
Beni hiç sevmedin mi sen?


Korkma benden!
Ne yarınlarına çıkarım
Ne telefonlarına
Benden korkma!
Ben hiç yokmuşçasına beklerim
Sokak köşelerinde.
Gözünün gördüğü hiç bir yerde olmam
Korkma!


Senden kopacağım artık
Sensizliğin rıhtımında
Dalgalarıyla boğuşacağım yalnızlığımın
Sensiz yaşayacağım bu koskoca alemde
Bir daha hayal edilemeyecek aşkının
Umuduyla kavrulacağım.


Senden beni alacağım
Benden seni söküp aldığın gibi
Yerime yaşanmamış mutluluklar bırakacağım.
Hatırlamayacaksın bile gözlerimi
Ne yağmurlarımda ıslanacak
Ne de güneşimle ısınacaksın
Söz veriyorum hayatından çıkacağım
Ağlatmayacağım artık seni


Benden artık korkma!
Ben kaybolacağım
O kahverengi derinliklerinde gözlerinin
Yaşamaksa eğer bu yaşayacağım
Gün 24 saat ve ben hep uzaklarda kalacağım
Sabırsızca toprağa düşmek isteyen ilk cemre misali,
Sensizliğin kuytusunda azaplar içinde ölümü bekleyeceğim.


Hiç bir şey yerini tutamayacak inan bana
Ve ben hep bunun ezikliğiyle yaşayacağım.
Seni sevdiğim için özür dilerim
Yaşattığım acılar ve gözyaşları için
Ama bir kez daha olsaydı yine severdim


Şimdi gitmeliyim artık
Beni bekleyen tatmadığım hüzünler var
Yazılmamış şiirler
Anımsanacak güzel hatıralarımız var


Sana kimler dokunacak
Kimler öpecek düşünmek bile istemiyorum
Beni en çok yaralayan bu zaten


Umarım mutlu olursun
Sana söylemek istediğim son bir şey var
Seni daima sevdim bunu sakın unutma

23 Mayıs 2003
Ertuğrul Bayam

Hiç bir şey yerini tutamayacak inan bana
Ve ben hep bunun ezikliğiyle yaşayacağım.
Seni sevdiğim için özür dilerim
Yaşattığım acılar ve gözyaşları için
Ama bir kez daha olsaydı yine severdim


harika....

Bir Yitik Aşktan Kalan

Seni bir ürkek serçe gibi
Avuçlarında tutsam aşkın.
Sarsam,
Sevsem
Bir yitik aşktan kalan
Kırık kanatlarını.

Korkmadan
Benimle olabilir misin,
Bir ömür uçmadan?


22,02,2006
20,12,2006


Kendi acılarını unutarak
Sarabilir misin acılarımı?

Ertuğrul Bayam

Sensiz Vakitlerin Senli Şiirleri

--/SENSİZLİĞİN KUYTUSUNDA

Seni her düşümde terk eder beni,
Gölge gibi takip eden yalnızlığım.
Sensizlik ve düşlerle örülmüş bir dünyada
Ölüm ve yaşam arasına sıkıştı umutlarım.

-/ AKLIMDA SENSİZLİK ŞİMDİ MARTILAR

Martıların Kanatlarında uçuşan sensizliğin vakitlerinde
Gözlerime yansıması düşen gülüşlerinin
Ve yokluğuna karşı bir bankta
Başım önümde ufalayıp bir simidi
Yosun tutmuş yalnızlığıma atıyorum

-/ TUTAMIYORUM

Dudaklarımı titreten
Ve Seni her düşündüğümde,
İçime acı veren bir şeyi
Tutamıyor,
Hafifletemiyorum.


-/ GEÇMİŞİN HESAPLARI

Seni sığdıramadım
İçinde geçmişini sorgulayan
Hep kavgalar eden bir kalbe
Bu yüzden suçlayamıyorum seni


………/ KIRGIN SAATLERİMİZİN BEKLENEN KAVUŞMALARI

Sen bana
Ben sana hep kırgın
Ve bir o kadar sabırsızdık
Yeniden kavuşmak için

………/ BİR KAPI SESİNE HASRET

Duvarları hüznün rengine boyadım
Saksıma gözyaşı ektim
Söndürdüm tüm ışıkları
Yıldızları pencereme getirdim
Kapattım gözlerimi yokluğunda
Varlığını bekledim.
Ama
Hiç çalmadı ufacık ellerine hasret kapım


………/ SEN BENDE YAŞAMAKTIN, SEN GİTTİN? ? ? ?

Eğer sen bendeki seni görseydin
Fark ederdin damarlarımda dolaştığını
Nefes aldığın her vakit uzakta olsan
Sen bende yaşamaktın
Şimdi gittin? ? ? ?


………/?
Neden
Gözlerine her bakmak
Ya da ellerinde yeni bir dünya kurmak istediğimde
Bana aşılması zor duvarlar örüyorsun
Ve hiç kaldıramayacağım bir cezayı,
Sensizliği,
Bana susarak veriyorsun
Neden?


………./ NEŞELİ BİR BAKIŞTIN SEN

Hep yüzümü güldüren
İçimi titreten
Neşeli bir bakıştın sen
Soğuk ve karanlıklarda
Tek tesellim Şimdi


………./ ADIN BENDE BİR SIR KALACAK

Her ayrılık da insanların kendini bulduğu,
Şiirlerime bir son verecek ölüm.
Sen mısralarımda bir sır kalacaksın,
Ben hesabını vereceğim günahlarımın.

--/ YALNIZCA SENSİN

Dudaklarımda hep hissettiğim


--/ DÜN GECE RÜYAMDA SEVDİĞİNİ SÖYLEMİŞ MİYDİN?

Annemin gözlerinde gördüğüm o ışıltı
Üzerinde beyaz uzun bir entari
Dudaklarından hep duymak istediğim o iki kelime
Kollarını açıp gülümsedin
Ölümü ilk defa bu kadar çok istedim
Sesini duyamadan açtığımda gözlerimi sabaha



27,05,2006
Karşıma alıp gözlerini
Gözlerime sunacağım
Gözlerimde göreceksin
Seni bir başka sevdiğimi

Ertuğrul Bayam

çok güzel olmuş ya ellerine sağlık dewamını beklerim

Dudakların ki?

Çığlıklarıydı duyulmayan,
Martı seslerinde yalnızlığım.
Uzaklardan henüz gelmiş,
Bir hazan kokusudur acılarım

Vardım,
Yoktum
İki kelime.
Ortasında bir başlangıçtı
Dudakların.
Dudakların ki,
Süsleyen hayallerimi
Olmadık okyanuslara
Yelken açtırdı beni.

08.12.2005
19,12,2006
Sana

Ertuğrul Bayam

Hayatımın En Değerli Varlığına

Bir kez daha anladım yokluğunu,
Eve karnım aç geldiğimde,
Soğuk tek nefesli, dört duvardan ibaret,
Sensiz eve.
Artık her kapıyı açtığımda seni uyurken öpemeyeceğim,
Dönüp hoş geldin demeni,
Karnın aç mı oğlum demeni duyamayacağım.
Ablamın senin için açtığı ara pencereden aldım bugünde yemeği,
Oturup sobanın yanında yemeğe çalıştım,
Durdum önce ağlayacak gibi oldum,
Yetimler gibi, öksüzler gibiydim, Öyleydim oysa
Görseydin halimi kahrolurdun Anne.

Hep derdin ki yeter oğlum ben yaşlandım,
Artık al şöyle fidan gibi bir kız o dönsün etrafında,
Yoruldum mürivetini göreyim ölmeden..
Olmadı Anne, ne yazık ki olmadı..

Hep yanlış insanlar çıktı karşıma,
Bir dileğini bile yerine getiremedim, özür dilerim Anne.

14 evlat doğurdun,
38 yaşında dul kaldın, bir kez olsun düşünmedin evlenmeyi,
Zaten vaktin mi vardı ki uğraşmaktan bizle.
Bir arada tutmaktı tek dileğin evlatlarını
Ne zaman bir kavga çıksa evde bayılırdın,
Ağlardın, fenalaşırdın bir şey olacak diye birimize,
Seni az üzmedik, özür dileriz Anne.

Şimdi hatırlıyorum,
Toprağa koyarken bembeyaz,
Melek gibi bedenini,
Genç kızlık saçlarını, kıpkızıl
Bembeyaz ayaklarının bağını açıp,
Yanı başına sermek tarumar saçlarını,
Ne de çok istemiştim o an,
Üstümüze toprağı örtseler diye,

Yemeklerde hep aç kalkardın,
Bir yavan ekmeği ağzına götürüp,
Dalardın düşüncelere.
Kızardım sana,
Ben tokum derdin, ne de güzel yalan söylerdin,
Maksadın aç kalmak değil doyurmaktı evlatlarını, hep bilirdim.
Kim bilir aklından neler geçerdi söylemezdin anne.

Arada bir ablamlar la dertleşiriz,
Sorarız birbirimize,
Ne hissediyorsun yokluğunda diye,
Herkes dertli, herkes kırılgan
Dokunsak ağlayacağız birbirimize.

Bir kez daha anladım,
Sensizlik yoklukmuş Anne,
Yokluklar içinde bıraktın bizi,
Sırf bunun için sana kızgınım Anne,
Geceler uyanırdım bazen, hep namazda görürdüm seni,
Oturmuş uyuya kalmış,
Elinde tespih iki büklüm boynun.
Kıyamazdım sana üzülürdüm anne.

Şimdi durup durup kendimi dinliyorum,
Bazen bir film izlerken,
Bazen olmadık bir anda aklıma düşüyorsun,
İnsanlardan kaçıyorum, gözlerimi görmesinler diye.
Bana kızışların geliyor hep aklıma,
Sabahları beni uyandırmak için ettiğin diller,
Hakkımı helal etmem seni derdin, kalkmazsan,
Acaba gerçek miydi söylediğin,
Hakkını helal etmedin mi?
Etmedin mi Anne,


Devam edecek. Yaşadığım Sürece.
10.12.2005
Saat: yokluğunun akşam vakti

Ertuğrul Bayam

sonuncusu çok güzel bence.. teşekkürler..

Acıyı görmek mi istiyorsun? Gözlerime Bak

Acıyı görmek mi istiyorsun?
Gözlerime bak!
Dudaklarımda söyleyemediğim sana ait duyguları,
Bana her fırsatta bıraktığın yokluğunun acısını fark edeceksin.
O zaman anlayacaksın acının sende ne kadar masum durduğunu.

Ayrı yetişmiş güllerin birbirine hasreti gibi,
Umutla kurudum sensiz.
Ve sen hiç gözlerime bakıp beni sevdiğini söyleyemedin.
Oysa sırf bu kelime için kurduğum hayallerdi beni hayatta tutan
Bir boşluktan içeri girdim her gece,
Senli düşlerden sensiz karanlıklara süzülür gibi.

Ellerin nasıldı? Küçük müydüler? ve parmakların ince uzun mu?
Parmaklarını parmaklarımın arasında hissedip,
Seninle sahil boyu denizi hiç fark etmeden bir birimize bakıp yürüyemedik.
Gözlerinin yeşilinde geleceğe dair hayaller kuramadan,
sadece umut ettim gözlerini görebilmeyi.
Ve o gözlerinde ki ışıltıyla karanlık gecelerime yol göstermeni istedim.

Acıyı görmek mi istiyorsun.
Gözlerime bak!
Ve yaşanmamış boşa geçen anların hüznünün şiirlerini oku,
kirpiklerinden sıyrılıp yanaklarına düşen dizelerimde.

Bensiz yattığın o yataklarda benli hayaller kurma artık.
Sabahlara merhaba derken beni seven bir şair var deyip gurur duy sadece.
Ve hiç bilme o şairin senin için her gün defalarca öldüğünü.
Ve bil ki insan sevdiğiyle beraber olacak mahşerde.
Tek umudum bu şimdilik.

Dünyada olamadığım anları mahşere bıraktım ben,
Ben seni bu dünyalık mı sevdim sandın?
Ölüm müş,terk edilişmiş umurumda değil gelme istersen.
Nasılsa bir gün hayat biletimi kestiğinde,
Kavuşma vakti olacak benim için ölüm.
Dudaklarımda ki acı tat?
Yoksa acı bir tebessüm mü olacak sana ulaşmayı beklemek?
Ne yazık hiç bilemeyeceğim.

Acıyı görmek mi istiyorsun?
Gözlerime bak!
Sen uzakta çok uzakta
Bensiz bir yaşamın anlamsız günlerini yaşamaktasın,
Benim gibi.

Seni seviyorum,
Gerçeğin ta kendisi bu iki kelime,
Sırf dudaklardan çıkması istenen değil de
İçimde taa içimde senin için atan bir kalbin feryadı,
Haykırışı bu sevdiğim.
Sana ulaşamasam da,
Biliyorum ki zavallı kalbim
Sana ait her şeyi saklıyor en gizli yerlerinde
Kanlı ve uykusuz gözyaşlarımın
Her gece aynalardan süzülmesi gibi acı veriyor uzaklarda oluşun.

Biliyorum beni sevdiğini
Acıyı tattığını da benden uzaklarda
Ama hiç bana sana ait bir şeyi vermedin?
Acı tek taraflı olsaydı,
Ne yürek dayanırdı ne yaşamın bir anlamı olurdu.
Ama yokluk kötü sevdiğim.
Bir beden olmak isteyen yüreklerde ayrı ayrı yaşamak kötü.

Sana her fırsatta koşmak isterken beni durdurmaların,
Yüzüne hasret kaldığım günlerde
Beni ısrarla kırışlarını hiç anlamış değilim.
Eminim yine okuyunca bu şiirimi büzeceksin dudaklarını
Ve eminim ağlayacaksın.
Ağlamak seni ben yapar sevdiğim
Ve beni sen yapanda içimde senin için yanan bir kalple yaşamak.
Her gün Üsküdar’da oturup kendimi dinlerim
Oysa konuşan sendin hep benimle,
Ne martıların vapurlara takılışı,
Ne işportacıların bağırışıydı fark ettiğim.
Ben denizi seyrederken gözlerinde boğulmayı sevdim.
Yosun tuttu gözyaşlarım sensizliğin dalgalarında.
Gözlerim ve ben her Üsküdar’a inişimizde
Bir gün seninle bir bankta oturup
Sadece ve sadece hiç konuşmadan gözlerine bakmak istedik.

Kaç zamandır bir hüzün dolaşıyor odamda.
Duvarlar bir şeyler söylüyor sanki
Adım adım yok oluşumu izliyorum
Her batan güneşin karanlığı getirmesiyle.
Sabahlara kadar uykusuz gözlerimle uzaklara,
karanlıklara bakıyorum mütemediyen
Ve kayan her yıldızda tek bir şey diliyorum?
Ve Senin için yalvardığım namazlarda secdeye kapanıp
Rabbime ettiğim dualarım,
Tuttuğum dilekle aynı olması ve sonra umudumu yitirmeden
Rabbimin bir bildiği var deyip
Kabul olmadığında dualarımın
Tekrar yalvarmalarımı.

Seni okyanusların diplerinde
Bir midyenin içinde ki
İnciyi görme ihtimalimin olmadığı gibi kabul ettim aşkım
Ve seni hiç ulaşılamayacak dağların zirvesinde
Koklayamayacağım bir çiçek olduğunu fark ettiğimde
Tek bir şey düşündüm?

Dokunamadan tenine,
Öpemeden öpülesi dudaklarını mahşere erteledim vuslatı.
Ben o kargaşada ne yaparım bilmem ama
İnsan mahşerde sevdiğiyle beraberdir derler
Seni seviyorum meleğim.

Acımasız olan ne sensin ne de ben,
Bize gümüş tepsiyle sunulan hüzünlü bir hayat sadece
Ve kabul etmesi zor olan bu ayrılıklara katlanmak sanırım.
İnsan yaşamın değerini
Yüzü ve kalbi güldüğünde anlıyor
Anlıyor ki ölüm sadece toprağa girmek değil
Ve nefesi kesilene kadar yaşadığı her şeyin
Gözlerinin önünden geçmesi değil.
Ölüm sensizliğin sadece yaşarken verilen cezası sevdiğim.

Seni bulduğumda sevgi anlam kazandı
Her anımsadığımda yaşamamım oldu gülüşlerin
Hiç tükenmedi içimde senin için yanan ateş
Ve ben o ateşle yanmayı,
Sırf seni sevmek olduğu için
İnan bana çok sevdim.

01,08,2006
Oysa
Doğum günüme sadece 10 gün kalmıştı
Eğer yanımda olsaydın
Yaşama daha bir sıkı sarılacaktım..
Şimdi ölüm ne anlam taşıyor?
Yaşamak ne anlam?
Hiç anlayamayacağım
Sensiz bedenim toprağa girmedikçe


ERTUĞRUL BAYAM

Doğmamış Çocuklarımın Anasına



Nerdesin?
Doğmamış çocuklarımın anası
Muhtemelen güzel kadınım,
Şimdi şu an
İstanbul’un neresindesin?


En kalabalık caddelerinde yürüyor musun?
Üsküdar da kız kulesini seyredip
Yalnızlığınla oturmuş bir banka
Benimi düşünmektesin?

Çamlıca dan boğaza bakıp
Saçlarını rüzgarlarda savurup
Mavi denizi gibi İstanbul’un
Soğuktan üşümekte misin?

Küçük bir çay bahçesinde,
Çay mı içiyorsun arkadaşlarınla?
Otobüste misin,?
İşyerinde mi,?
Evde misin,?
Başın mı ağrıyor?
Yemek mi hazırlıyorsun?
Ne yapıyorsun bensiz
Gün be gün yaklaşıyorum sana
Yüzünü göremediğim
Hasret kaldığım ellerin,
Çeyiz mi hazırlıyor,?
Yoksa
Ağlıyor musun?


İstanbul’un
Bilmediğim bir sokağında,
Bilmediğim bir caddesinde misin?
Benden uzakta
Beykoz’da mı
Üsküdar’da mı,
Taksimde,
Sultan Ahmet de,
Dualarda mısın yoksa
Nerdesin?

Gördüm mü yoksa
Güzel gözlerini
Aynı yoldan mı geçtik acaba?
Aynı sinema salonunda
Aynı film emi ağladık beraber.?
Aynı minibüste,
Paranı mı uzattım,
Hiç tanımadığım şoföre?
Teşekkür ettin mi bana?
Gözlerime baktın mı acaba?
Bekliyor musun yoksa beni?
Bebekte
Deniz kenarında
Hüzünlümü sün acaba?

Doğum günün ne zaman kadınım?
18 imi ekimin
Mayısın 7 simi
Ağustosun 8 imi
Burcun ne?
Kaç kardeşsin?
En büyükleri misin?
En küçüğümü?
Evin tek nazlı kızımı yoksa?
Öksüz ve yetim misin benim gibi?
Anneni yenimi kaybettin?
Yasını mı tutuyorsun kardeşinin?
Kimsin acaba?
Nerdesin?
Kiminlesin?
Ellerini tutamadığım
Gözlerinde dolaşamadığım
Evimin gülü
Doğmamış çocuklarımın anası
kadınım,
İstanbul’un neresindesin?

Bekliyor musun beni?
Özlüyor musun?
Pencerenin kenarından bakarak
Bütün ışıklarını yakıp şehrimin
Yağmurları camına vuran
Serin bir akşamında İstanbul’un


Yaşın kaç
Ya boyun?
Şişman mısın?
Zayıf mısın?
Beyaz mı tenin?
Esmer misin,?
Kumral mı,?
Sarışın mı
Gecelerimi süsleyecek
Gözlerin ne renk acaba?

Şimdi şu an
Abdest mi alıyorsun?
Namaz mı kılıyorsun?
Dua mı ediyorsun Allah’a?
Hayırlı bir eş nasip et diye?
Acaba
Sende hayırlımı sın?
Yoksa umarsız mısın
Barlarda mısın,?
Erkeklerle misin?
Bu kadar uçarı mısın?
Aşkına veda mı ettin?
Şimdi şu an
Onun için mi ağlıyorsun? ,
Yoksa hala seviyor musun?
Umarım iyisindir
Hayatımın anlamı
Doğmamış çocuklarımın anası,
Kadınım,
Emin ol
İstanbul’u sevdiğim gibi
Seveceğim seni
Bu koca şehrimin,
Kalabalıklarında bir gün
Karşına çıkacağım.


Kendine iyi bak
İkimiz için

21,12,2005
Umarım beni beklediğin pencereden
Kayan yıldızı görüp
Seni en yakın zamanda bulmamdır
Tuttuğun dilek.

Ertuğrul Bayam