Konu: Popüler Kültür Çıkmazı

popüler..

bir zamanlar kimilerinin bu kelimeye karşı alerjisi vardı.popüler kız,popüler çocuk..onlara şımark gözü ile bakardı diğe öğrenciler,kimisi yaltaklanmaya çalışırdı,kimisi ise dediğim gibi karşıttı sadece..

şimdilerde popüler kültürün yada kültürü atalım POP&#220ERin tek başına alerjik yanı yok gibi sanki..

popüler adını duyar duymaz herkes aynı kitabı alıp okuumuyor mu?popüler dil diye google da araştırma yapmıyor muyuz?popüler kıyafetler?popüler içecekler?mekanlar..

bla bla blalar..

popüler olmayana tamah edilmesin aman..

eşiğinde değiliz..bizzat kapısından girdik..kültürümüz..

öyle birşey kaldı mı ben sanmıyorum..

jade* tarafından gönderildi.

Bu cok genis bir konu, yani bir cok yonden ele alinabilecek sosyal boyutlari olan bir konu.
Ben sadece su noktaya deginecegim 18 yizyildan beri Avrupada aristokrat kesimin zayiflamasi ve maddi ve siyasi guclerin su veya bu sekilde halkin eline verilmesi yeni bir sosyallasma ortaya cikardi.

Aristokrasi varken farkli aileden gelen nesilden nesile ulastirilan bir kulturden ziyade cabuk kazanilan para ve paranin getirdigi prestij onem kazandi.
Yoksa siir yazabilen, resim yapabilen, bir cok dil konusabilen bir nesil yerine en son model araba veya yat ve katla ugrasan satihta bir toplum olunmaya basladi.

Yani guzel yeni bir sey yapalim derken eskiden kalan kulturleri istemememiz veya onlardan her seyimiz illa farkli olmak zorunda hissetmemiz, daha bir cok sebep sayilabilir, belkide bizi bu hale getiriyor.

Bu yazdiklarim tabiki bir tahmindir, bana katilan olur olmaz, paylasmak istedim.

Farklı bir bakış açısı, sorunun batı perspektifinden değerlendirmesine dair tesbitlerde bulunmuşsunuz.Haksız değilsiniz, zira epeyce bir süredir dünya batının zaviyesinden şekilleniyor.Size katılmakla birlikte durumun bizi alakadar eden tarafıyla hemhal olmanın daha yararlı olacağı kanısındayım.

...Üstad Cemil Meriç’in dil devrimi konusunda yazdıklarını çok önemli buluyorum. Bir kısmına bakalım. “Mağaradakiler”de şöyle yazıyor Meriç:

[…]Nihayet İstiklal Savaşı…Yangın alevleri içinde doğan genç bir devlet. Evet, çetin bir imtihandan yüz akıyla çıkmıştık. Ateş mazinin bir çok levslerini temizlemişti, ama Pyrhusvâri bir zaferdi bu. Batı’nın silâhlı saldırısını püskürtmüş, Batılılaşma sevdasından kurtulamamıştık. Avrupa vazgeçmemişti avından. Aydınlar devrilen hisarlar karşısında sevinç çığlıkları atıyordu. Düşmanın teslim alamadığı tek kale almıştı: hafıza, yani dil. Bugünü düne bağlayan köprü uçurulmadıkça tarihten kopamazdık. Tasfiyecilerin her taarruzu bozguna uğruyordu. Karşılarında mabedin şuurlu ve inanmış bekçileri vardı.

Bir avuç mirasyedi bu milleti tarihinden,kimliğinden koparmaya kalktı.Her yılbaşı taksimde içip serkeşlik eden,stadlarda birbirlerine onulmaz küfürler savuran,bankaları hortumlayan,halkın manevi duygularıyla oynayıp sahte hocalığa kalkan aciz güruh bize ait olan hangi değerin tezahürüdür? Ancak devir suçlama devri değildir,kültürümüze en başta dilimize sahip çıkma devridir.

Bize dair olanı yaşatma adına elimizden ne geliyorsa yapmalıyız.Üstad Cemil Meriç bu konuda söylenecek sözleri tüketmiş yine ona kulak verip sözlerimi tamamlamak istiyorum.

[…] Genç hafızalara yerleştirilen “tilcik”ler üredikçe üremiş, nesillerin zevk selâmetini bozmuş, onları tarihlerinden ve mukaddeslerinden koparmıştır. Bu ülkenin aydınları yıllarca tek hürriyet tanımışlar: Dillerini tahrip hürriyeti. Tefekkür yasaklanmış, irfana sadakat, vatan ihaneti sayılmıştır. Zekâları felce uğratan bir devrimdir bu. Zaman zaman halkçılık, milliyetçilik, ilericilik ve benzeri mefhumların arkasına saklanmıştır. Bu çılgınlığı solun cılız omuzlarına yüklemek yanlış. Suç hepimizin. Hepimizin yani minnacık çıkarları uğruna bir avuç mirasyedinin kararlarına kafa tutmayan cebin ve izansız bir intelijansiyanın.

Osslem kültürümüzü yaşatmaya çalışan ''mabedin şuurlu ve inanmış bekçileri'' hala yaşıyor.Kültürümüzde yaşıyor,hep yaşayacak...

*Alıntılar için Suat Öztürk'e teşekkkürler.

Harika bir paylaşım. Bravo!!!!!

bu güzel konuyu bize alıntıladığın için teşekkürler endonezya ancak bu konuda senin de fikrini öğrenmek isterim

"pop is everything, everything is pop" demiş andy warhol.. yani pop herşeydir, herşey de pop..

eğer herşey giriyorsa popüler kültürün içine, neden daha çok zararlı "şeyler" önplana çıkıyor? ve işin garibi halkın tercihi sonucunda çıkan bu "şeyler" yüzünden neden popüler kültür suçlanıyor?

popüler kültür, zamanına özellikle sanatı bulunduğu aristokratik tabakadan çekip halkın ayaına getirmiş ve her konuda fikir üretilmesini sağlamıştır. herşeyi kapsayan bir konu var önümüzde. ve yaptığımız seçimler kültürümüzün şekillenmesini sağlayacak. bir devinimse eğer kültürde popülerin yaygınlaşması, o halde güzel şeyleri önplana çıkar ki, güzel bir kültürün olsun. ve ne olursa olsun kendi kabahatini popüler kültürün üzerine yıkmaya çalışma..

elbette günümüzde en büyük yayılmacı araç medyadır. ancak medyanın içeriğini de halk belirler. halk tarafından izlenmeyen bir programın önce saati, ardından günü değişir ve nihayetinde ekrandan kaldırılır..

sorun popülerlerde değil sorun bizde..
biz ne istediğimize karar veremezsek eğer, her dalgaya kapılırsak, ne popüler kalır ne kültür..