Konu: Hayata Dair (Pire Felsefesi)

Bir Şeyin imkânsız olduğuna inanırsanız, aklınız bunun neden imkânsız olduğunu size ispatlamak üzere çalışmaya başlar. Ama bir Şeyi yapabileceğinize inandığınızda, gerçekten inandığınızda, aklınız yapmak üzere çözümler bulma konusunda size yardım etmek için çalışmaya başlar"
Dr. David J. Schwartz

Bilim adamları pirelerin farklı yükseklikte zıplayabildiklerini görürler.Birkaçını toplayıp 30 cm yüksekliğindeki bir cam fanusun içine koyarlar. Metal zemin ısıtılır. Sıcaktan rahatsız olan pireler zıplayarak kaçmaya çalışırlar ama başlarını tavandaki cama çarparak düşerler.Zemin de sıcak olduğu için tekrar zıplarlar, tekrar başlarını cama vururlar.

Pireler camın ne olduğunu bilmediklerinden, kendilerini neyin engellediğini anlamakta zorluk çekerler.Defalarca kafalarını cama vuran pireler sonunda o zeminde 30 santimden fazla zıpla(ya)mamayı öğrenirler.

Artık hepsinin 30 cm zıpladığı görülünce deneyin ikinci aşamasına geçilir ve tavandaki cam kaldırılır. Zemin tekrar ısıtılır. Tüm pireler eşit yükseklikte, 30 cm zıplarlar! Üzerlerinde cam engeli yoktur, daha yükseğe zıplama imkânları vardır ama buna hiç cesaret edemezler.Kafalarını cama vura vura öğrendikleri bu sınırlayıcı 'hayat dersi'ne sadık halde yaşarlar. Pirelerin isterlerse kaçma imkânları vardır ama kaçamazlar.

Çünkü engel artık zihinlerindedir. Onları sınırlayan dış engel (cam) kalkmıştır ama kafalarındaki iç engel (burada 30cm'den fazla zıplanamaz inancı) varlığını sürdürmektedir.

Bu deney canlıların neyi başaramayacaklarını nasıl öğrendiklerini göstermektedir. Bu pirelerin yaşadıklarına 'cam tavan sendromu' denir. Bir insanın gelebileceğine inandığı en üst nokta, onun cam tavanıdır.

Cam tavanınız hayallerinizin tavan yüksekliğini gösterir. İnsan inandığına denktir. Yapabileceğini düşündüğü kadardır.

[Alıntıdır]

Atalet diye anlamlardığımız bu olgu kişiler olarak başarızlığın sebebi olarakta gösterilir. Bunları yendiğimiz takdirde kişisel gwelişimin tamamlanacağını ve başarının geleceğine inanırlar düşünürler.
Saygılar

Pireler.... Belki Tanrıyla da özdeşleştirilebilir bu öykü ama buna gücüm yok....

Çoğumuz böyleyiz...Kendimize çizdiğimiz kısıtlar var..Ve bunlardan öteye geçmiyoruz ve geçmek istemedikçe de geçemiyoruz... Ne acı ne üzücü....

Öykü için sağol... Bunun bir de balıklı çeşiti vardı...

ysfaky tarafından gönderildi.

Pireler.... Belki Tanrıyla da özdeşleştirilebilir bu öykü ama buna gücüm yok....

Çoğumuz böyleyiz...Kendimize çizdiğimiz kısıtlar var..Ve bunlardan öteye geçmiyoruz ve geçmek istemedikçe de geçemiyoruz... Ne acı ne üzücü....

Öykü için sağol... Bunun bir de balıklı çeşiti vardı...

ewet balıklı olanıda köpek balığının tepkisi ama hayata anlam verebilen yaşam çizgini ideallerini ve limitini koymaya ufkunu açmaya yönelik çok güzel bir yazı.

çok güzel ve anlamlı bir yazı ellerine sağlık... ben hayatı bıraktım artık yaşamı umutları geleceği geçmişi sadece tanrının bana verdikleri ve verecekleri ile yetineceğim sonra bir gün öleceğim hepsi bu....