Konu: Mucize yaratmak çok kolaymış.

"Hac" adlı kitapta yazan bir şey var, şöyle diyor :
biz hayatı o kadar karmaşık hale getirdik ki,
mucizelerin bile aslında çok basit yöntemleri olduğunu kavrayamaz olduk.

Aklıma takılan bazı kavramlar var ve ben bunlara bazı tanımlar getirmeye çalıştım...

Mutlak Gerçek : Bizim asla bilmediğimiz ve bilemeyeceğimiz,
var olan hayatın tümü.
Belki de bütün çiçekler renksiz ve kokusuz, bütün insanların fizikleri aynı, her yemek aynı lezzette hatta tatsız.
Yani, var olan herşey şeffaf yada öyle bir şey...

Gerçek : Bizim algıladıklarımız. Yani, herkesin gerçeği farklı.Belki çoğumuzunki benzer ve aynı ama bu sadece bir olasılık.
Suyun ıslaklığı, havanın soğukluğu, sevginin mutluluğu bizde var oluyor, herşey bizde anlam buluyor ve gerçek oluyor.

Hisler ve düşünceler daima çatışma içinde.
Birbirlerine üstünlük kurmaya çalışıyorlar.
Bir yanda öğrendiklerimiz ve şartlanmalarımız var, bir yanda itirafı zor olan yeni duygular, yabancılaşmalar.

İçimizdeki şefkati, aşk zannediyoruz çünkü aşık biri gibi yaşıyoruz. Bunları yaptığıma göre ben aşığım diye, bilimsel olan, ama duygusal olmayan (dolayısıyla gerçek olmayan) bir yargıya varıyoruz.

Yada aşık olmamıza rağmen, şartlanmaların ve korkularımızın tutsağı oluyor; aşık gibi değil de başka bir şey gibi yaşıyor ve hatta belki hissediyoruz (aslında hissettiğimizi sanıyoruz).

Bilimsel araştırmalar gösteriyor ki; insan beyni bizi çoğu zaman yanıltıyor.
Olmayan şeyleri olmuş sanmamıza, var olanları başka şeyler gibi düşünüp buna inanmamıza sebebiyet veriyor.
Bütün bunların nedeni de, beynimize soktuğumuz zırvalıkların bizi hayat boyu yönlendirmesi.

Yaşayarak değil, alıntılar yaparak öğreniyoruz duyguları.
Elimize bir sözlük veriliyor, başkaları tarafında yazılmış.
Hissettiğimiz herşeyin karşılığını o sözlükten buluyoruz.
Ve ne hissettiğimizi o zaman anlıyor, ismini koyuyoruz.

Hatta bazen önce kavramı düşünüyoruz yapmak istediğimiz,
neler hissetmek gerektiğine bakıyoruz bu sefer o sözlükten.
O hisleri taklit ederek, yaşadığımızı sanıyoruz.

Ben ilk olarak "Doğru" kelimesini yırttım o sözlükte.
Artık, doğru olan tek şey var, o da benim hissettiklerim.
Ne başkalarının düşünceleri, ne genel doğrular,
ne de benim kendi doğrumu anlatmaya çalışırken kurduğum cümleler değil gerçek olanlar.
Sadece hisler var doğru ve gerçek olan.

Benim başkalarına göre tanımım, "Hatalı" da olsa, ben "Doğruyum".
Ve gerçeğim.

Benim başkalarına göre tanımım, "Hatalı" da olsa, ben "Doğruyum". Ve gerçeğim.

Kesinlikle doğru, tebrik ederim, güzel bir yazı... Gülümseyerek ve bazen kızarak okudum. Sana değil tabi, düşüncelerim depreşti sanırım

..................................................

Yorumlarınız için teşekkür ederim arkadaşlar.

İnsan bazen o kadar sıkılıyor ki kendi karmaşasından...
Sanırım bazen durağanlaşmak, basiti yaşamak ve çözümlemek lazım.
Hayatın gizi nelerde saklı kim bilebilir ?
Belki hergün isteksizce suladığınız çiçeğinizde...

Mucizeleri yaşayamayız dersek, mucizeler yaşanmaz şeylerdir zaten.
Bu kadar basit.

Tabiki hayata bizle anlam buluyor....bizim görmek istediğimiz ve hayata bakış açımız onu anlamlı kılan...dediğiniz gibi belkide hayat tatsız tuzsuz....çiçekler renksiz ve kokusuz...onlara ruh veren onlardaki güzelliği gören ve kokuyu duyan hislerimiz....yani yaşamı tatlı kılan...mucizemiz....

katılıyorum... herşeyi güzelleştirende çirkinleştirende bizleriz.

:A