Tarifi yok bu dünyada...
Hiç yaşanmamış duyguların hiç bulunmamış kelimeleri gerek anlatmaya.
Söyle diyorsun ama,
Ağzımdan çıkmıyor ki, alfabelere girmemiş o ses.
Bilmiyorum, nasıl söylenir kaybolduğun yerin adresi.
Göstereyim istiyorum,
Bulamıyorum hiç bir tabloda, varlığının rengini.
Kafam çok karışık...
Öğrendiğimiz her şey yanlış mıymış yoksa ?
İçtenlik olarak anlatılan, sevmek diye yaşanılanlar,
Neden bu tarifsiz hislerim kadar güzel değillerdi ?
Aşk mı, sevgi mi, şefkat mi, dostluk mu ?
Hiç birine sığmıyor bu küflü kalıpların.
Alışılmışların dışındayım.
O an yaşadım.
Yanağındaki veda öpücüğünde yaşadım,
Pamuksu mutluluğu ve gerçek sandıklarımızın kalbimi ikiye bölmesini.
Sana gülümserken ağladım.
Kokun bile kalırken üzerimde,
Sevgin nasıl sinmesin yüreğime ?
İnsanlar uçamaz diye öğretilmiş bize,
Sana ulaşmak istesem de, yere çakılıyorum her denememde.
Benden ne istiyorsun ki ?
Mutluluk mu ?... Tutabilsem onu vermez miyim sana ?
Ama en az senin kadar beceriksizim kumdan kaleler yapmakta.
Ya yıkılırsa...
Keşke rüyam olsan...
Bu apt@l dünyanın doğrularıyla açıklanamayan o güzel anları yaşasak da doyasıya,
Uyanınca saçma olsak.
Gerçek olamayacak kadar saçma...
Keşke rüyam olsan...
Hayatım, işim, hayallerim bensiz kalsa,
Ben hiç uyanmasam.


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla



en iisi rüya görmemek





