Geceler kanıyor dudaklarımda yine..Sensizliğin önünde diz çökmüş ağlıyorum...Dilim lâl olmuş, yüreğim sus pus..Gözlerini arıyorum oysa...Gözyaşın diye süzülse yağmurlar, bulutları emeceğim sütten kesilmemiş bir bebek gibi...Bir bilsem dudaklarından düşen her kelimenin avuçlarında baharın gülümsedigini, kana kana soludugun nefesini alacagim ciğerlerime..Bir bilsem, içtigin sigara küllerin sevda dair oldugunu bir bilsem, yüregimin ayrılıklarda uyuyan gözlerimi küllerinle yıkayacağım...Sen uzak illerde ben ise senin nefesinde...

Bir kavuşsak seninle, yağmurlara dans etmeyi öğretecegiz değil mi ? Bir sarılsak delicesine, uçurumları yırtacağız ellerimizle..Kollarımız bir kavuşsa rüzgar bile gögüs kafeslerimizi üsütemez biliyorum...Gece hasretimizi yakıyor toprağın tatlı yalnızlıgında...Ben ise gözlerimi yüreğine kapatıp saçlarına uzanıyorum...Bir yan yana gelsek, ıslak çimenlerin üstüne boylu boyuna uzanıp bulutları takip edecek gözlerimiz..Gökkuşağından düşen umutları avuçlarımıza doldurup susuz topraklara bırakacağız.Ah bir kavuşsak seninle..

Kaç kez düşledim senin avuçlarında uyumayı, kaç kez iç geçirdim uzaklardan saçlarının omuzlarından süzülüp rüzgarla savaşını izlemeyi...Kaç kez iç geçirdim senin yanında mutlulukları solumayı, kaç kez zamanın icinde sadece senin rüyalarında yaşamayı..Yollarımız aynı vuslatın patikalarında buluşsa, gözlerimizden gözyaşı değil, güller yağacak vuslatın avuçlarına..Melek'ler gülümseyecek yetim cocukların düşlerine

alıntı