-bütün yalanlar…kısık seslidir-
çıngıraklı yılanlar…üniformalarını çıkartsın...
bana aynaları göster!...
ve sen…
körkütük sis…başıma çöken
bilmez misin…?
cahilin aklına düşmüş…
talihsiz düşünceyi…ne kalem ne de mürekkep yazmak ister
ve
nasır tutmuş beyinler…rüyasız gecelere benzer
…
-umut kokan…
söylenememiş her söz…dilde yara-
ve sen…
zorba çığlık…gölgede serinlemek yasaktır diyen
bilmez misin...?
ayazda kalmış…
yavru kuş gibi hisseder kendini…
ressam tuvaline girememiş her boya
ve
kekeme bir udun hüznünü taşır
şarkılardan kovulmuş her nota
…
-yalnızdır…
yankısını bulamamış her ses-
ha alevler içine düşmüş kar tanesi…
ha sararan yapraktaki yeşilin çırpınışları
/bir yangından bir yangına göçüştür/ son nefes
bilirim!...
-gülümsemez her masal…
ve her zaman gül sunmaz namlusundan hayat-
kızıldır öfkenin rengi…
ölümün yarısıdır böyle yaşamak
ve sen…
rap rap vicdanımı çiğneyen
çek tetiği…
vur güneşi sol yanından…çürümüş dünyaya inat
…
..
bilirsin!…
-ölümü yenmek/tir…şiir -
sakın ağlama!…
güneş üşür…
..
.
1996
*tahsin özmen, bez bebekler de üşür,
çatım&baskı yay,ank,2006


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla


tesekkurler 