Konu: Yaşamaya Dair..

Yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
yani, bütün işin gücün yaşamak olacak.

Yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani, o derecede, öylesine ki,
mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
insanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel, en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde.
Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak, yani ağır bastığından.

nazım hikmet RAN ( 1947)


hocam demiş ki..
hiç tanımadığın,yüzünü bile görmediği insanlar için..
hocam sen neden böyle dedin aklından zorun mu var diye ona soramayacağımıza göre

neden yüzünü bile görmediğimiz insanlar için yaşamalıyız?
biz kendimiz için yaşamayı benimsemedik mi hep
şimdi nereden çıktı bu birileri için yaşamak..

dahası yaşamak için yaşamak

Ölmek için yaşamak değil,yaşamak için ölmek"

demişti Nazım Hikmet.

Sonra da;

Karlı Kayın Ormanı'nda isimli şiirinin sonunda:

"Ne ölümden korkmak ayıp,ne düşünmek ölümü" demiştir.

Peki ölümden korkulmasına karşın, ölüme gitmenin nedeni ne olabilir?

İnsanların bazı idealler için ölüme gidebilmesi, artık herkes tarafından kabul edilmektir.

Bu ideal, vatana duyulan sevgi,dine olan bağlılık veya bir ideolojiye olan hayranlık olabilir.Hepsini sayamayacağımız, çok farklı nedenlerden ötürü,insanlar gözünü bile kırpmadan ölümü göze almaktalar.Bunun nedeni ahirette ödüllendirilmeye olan inançla açıklayamayız.Çünkü ateistler de ölüme gitmektedir.

Gelen yorumlara göre bu konu üzerinde başka da açılımlara gidebiliriz.Tartışılabilitesi yüksek bir konu.

yaşamaya dair söyleyecekleri olanları görmek isterdim

daha az önce görmek ile ilgili gerçek bir örnek yaşadım...

Balığı ölen bir arkadaşım öldüğünü gördüğü balığı için bugünü yas tutarak geçirecek. Ben de şöyle devam ettim. Hergün okyanus da milyarlarca görmediğin balık ölüyor öldürülüyor. Onları hissedememek ? ONları görememek ne kadar acı değil mi ?

Hİç görmediğim bir çok kişi için yaşayabilir ya da onlarla ölebilirim, ölmeli ve yaşamalı da zaten... GÖrdüklerimiz göremediklerimizin sadece dünyadan yıldızları gördüğümüz kadar ki kısmı...

Yüzünü göremeksekte bir yerlerde yüreğimizin birlikte attığı insanlar için de olsa...Biraz katlanmamız gerekmez mi bu hayata...

başkalarının acıları için..

daha büyük acılar yaşamadığımız için..

ve o acıları yaşayanlar iin diyebilir miyiz??

Görmediği insanlar için yaşamak..Onların davalarına ortak olmak,onları yaşatmak.. Henüz göremediğimiz yarınlar için yaşamaktan farklı mıdır peki?
Kendisi için yaşamayı benimsemiştir insan özünde..Farketmeden başkaları için yaptıkları bile kendisini yaşatmak adınadır..Ama nasıl yaşamak..Devler ve cüceler ülkesinde gibi

sizin bahsettiğiniz kadar büyük kalbi olan insan yoktur. Ama gerçekten ölen binlerce masum insanın, arkalarında bıraktıklarının acılarını bende yaşıyorum diyebiliyorsanız helal olsun derim. Ben diyemiyorum, dedim ya o kadar büyük kalbim yok sanırım keşke olsa

ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için, İNANSAKTA İNANMASAKTA &#214ECEĞİZ.

Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak, yani ağır bastığından.


syn osslem ne kadar güzel bir konu bulmuşsun,ama sonunda da dikkati çektiğin ve aldığın kısım bile hala ölmek!!yani yaşamaktan konuşalım diyerekte devam etmişsincanım benim ölmeye casareti olmayanın yaşamaya hiç cesareti olmaz.hiç tanımadıkların içinde,vatanın içinde,evladın içinde,dünya yada evren içinde...

şimdi ölmekk kısmını bir kenara bırakmak istiyorum .zaten söylenmesi gerekenler söylenmiş ,diğerleride yaşamın içinde gizli diyerek.....

şimdi şair şiirin sonunda neler söylemiş burdan devam edelimmi ne dersiniz.bir zeytin ağacı dikmek ama çocuklara kalır diye değil...ve ölmekten korktuğun halde ölüme inanmamak yani YAŞAMAK AĞIR BASTIĞINDAN

YAŞAMAK ,&#214SEN DE HER SN DE HATIRLANACAK ŞEYLER YAPARAK YAŞAMAK ...
Dikkat edelim böyle kişilere ATATÜRK'E PEYGAMBERİMİZE VE BİNLERCE DAHA LİDERE !eeee liderliği boşuna dağa taşa saklamamışlar yüreğe saklamışlar arkadaşlar.ancak liderler böyle yaşar böyle ölür yaşamın ve ölümün en haz alınacak safhalarında yaşarlar.hep te hatırlanırlar.Bizler gibi kendini aşamamışlara da onların yaşadığı hayat saçma ve anlamsız gelir...!!yüreklerimize bakmamız ;ölme cesaretini ,düşüncelerimize ve aklımıza bakmamız da yaşama cesaretini verir diyim saygılarımla...