ASLINDA

Ne çok şey varmış aslında mısralar da,
Kime aşık kime hayran bu kalp.
Tam sönmüşken büyük yangınlardan,
Kim horlamış küllerin buzlardan.

Büyüktür yangınım bu sefer büyük,
Yanar kalbim ben nasıl durayım.
Haykırmak sonsuzluğa umutsuzca,
Ölüm pek tatlı şeymiş aşkın yanında

KÜL
Bakışların bir ateş gibi,
Çevirdi beni küle.
Sözlerinin yanında,
Gittim en dipteki dehlizlere.

Yardım istedim karanlıkta,
Yalvardım sana kurtar diye.
Sen gitmiştin oysa,
Bırakıp beni kendime.

NEYLEYİM
Ben isterdim sevmeyi seni,
Geçemedim yar senden neyleyim.
Ben aşkından dağlar delerken,
Yol vermedin ben neyleyim.

Ben boğulurken aşkında,
Yardım etmedin neyleyim.
Ben giderken uzaklara,

GİTMEK
Gitmek bir daha dönmemek üzere,
Bakmadan gerisin geri;durmadan.
Almak başını gitmek gelmemek üzere,
Veda etmek sana hiç bakmadan.

Devam etmek yoluna kanmadan,
Unutmak geçmişi canlanmadan.
Değiştirmemek yolun uzaklardan,
Veda etmek sana bile bakmadan.

ALDIRMADAN
Kaybolmak rüyalarında,
İtirazlara aldırmadan.
Başlamak yeni bir hayata,
İtiraflara aldırmadan.

Affetmek onları usulca,
Yalanlara aldırmadan.
Kaybolmak geleceğin hülyalarında,
Gerçeklere aldırmadan.

DEDİLER
Bende tatmak istedim,
Aşk şarabından bir gün.
Hiç çekinme içmeye,
Sonu aydınlıktır dediler.

Hiç korkmadım önce,
İçtim gönlümce.
İçtikçe boğuldum ben,
Aşkın fırtınalı denizinde.

GİBİ
Karanlıkta Güneş gibi,
Soğuğumda ateş gibi.
Boşluktan kurtarıcım gibi,
Hayat oldun can oldun bana.

Kurtardın beni yokluktan,
Çıkardın sonsuzluktan.
Ey dilber son arzum sana,
Yanına al çıkar aydınlığa.
Dur! Demedin neyleyim.