bugün bayram
yine anlıyorum mahrumiyetin ne olduğunu
görülmeyen demir parmaklıklarla çevriliyim
ve bu beyaz kağıttır özgürlüğüm
deniz iki adım ötede,özgürlük gibi
hürriyet daha çok küçük
Ben gençtim bir zamanlar
şimdiyse yaşlanıyorum.
bir düş kuruyorum kimseden habersiz
içinde tüm sevdiklerim
bıktım artık bu göçebe esaretten
deniz kıyısında bayat ekmek vermeyi özledim martılara
ve yerleşik hayata geçmeyi...herkes gibi
herkesten uzak olsam da şimdi
hep sizi düşünüyorum
ve adım adım yaklaşıyorum
kimsenin bilmediği sızı ile bir köşede birikiyorum...bekliyorum
birgün..
inan (sevdiğim) birgün
bende özgürlüğüme kavusacağım
yıkık dökük ekimde olsa ben kasıma razıyım
ve özgürlük için...
herşeye herşeye razıyım


03,01,2005
gelibolu