Muhabbet Aşkın başlangıcı, Aşk ise onun sonucudur.
Aşk bir ateş ocağıdır ki, onun alevleri gönüllerdir.
Aşk, insanın yüklendiği bir borçtur ki ödeyicisi bulunmaz, insanların yardımıyla o hak ödenmez.

Aşkın nedeni olmaz, nedenler Aşka gitmez.
Aşk nedenin kendisidir, sonuç olarak da kendisini doğurur.


Aşk sahibinin kalbinde öyle bir alevdir ki; onu tutanı yakar gider…

Aşk yakıcıdır, aşık yanıcıdır, maşuk ferahlatıcıdır.


Aşk bir hastalıktır ki, onun ilacı derindedir.

Aşk yılanın zehri gibi gibidir, şifası kendidir.


Aşk, maşukun vasfıdır ki, aşığın kalbine aktarılır.

Aşık olmak edilgen bir haldir, irade gafil kalır.
Aşık olan insan maşukunun vasıfları ile övünmelidir,
Çünkü aşıkın özündeki tabiat bu vasıflarla hayat bulur.


Aşk; korkağı cesur, anlayışsızı anlayışlı, cimriyi cömert, kibirliyi alçak gönüllü, çirkini güzel yapar.

Aşk olumlu olmaktır, olgunlaşmak, lezzet bulmak, güzeli yaşamaktır.


Nitekim güneşin batışını aksettiren ışıklarla aydınlanmış duvarlara aşık olanlar, güneşin batışından sonra usanır ve bezerler.

Mana köpük suretinin denizidir.
Suret aşığı vefasız olur.
Mana aşığının gönlü şendir.

Yalan aşklar kabukta yaşanır,
Gerçek aşk, öze nüfuz eder.
Kabuk değişir, öz kalır…
Aşkında anlam bulanlar, aşkına anlam verir.
Anlam denizine girenler, sırılsıklam Aşık olur.
Her zaman keşfe açık bir Aşk, asla sonu gelmeyen sırlar vardır, bu denizde.







İtalik yazılar Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın İLAHİ AŞK yazısından alıntıdır.