fazlasıyla kimsesizdim. en saf hallerimi onda bırakmış sürekli farklılaşarak geziniyordum. ne unutmaktan bahsediyordum nede ona dönmekten. atlıyorum bilmenizi istemediğiniz inanılmaz sırrımı...


hala gidemediğim o şehirde kaldım.
beni yakan yıkan ve kızıma baktıkça yerlebir olacağım o şehirde
asla doğmayacak bir kız çocuğuna hamileyim.
titriyor korkularım...
o şairinde dediği gibi; ölüm ısrarcı soğukluğuyla hemen arkamda duruyordu.
aşkım, sen geçirdiğim dayanılmaz cinnet saatlerinin en şevkatli sevişeniydin.
aşkım, sen çocukluğumun azarlamalarla geçen dönemini yaşlanacak olan yüzümde bile görebilen tek umudumdun.

peki sensizlikten öleceğimi bile bile nsıl olurda terkedebildim seni?
bana sayfalar dolusu kızdın bunu biliyorum.
sana çocuksu kadınlığımla erkekliğini yaşattığımıda biliyorum.

ben gidiyorum...

ben gidiyorum ve git gide cinnet saatlerim uzanıyor şehrine

ben gidiyorum ve git gide yaşlanıyorum çocukluğumu gömdüğüm bu şehirde

şehrine şehrimi veriyorum ve gidiyorum.
kızımızı aç susuz bırakıyorum yosun tutan ırmaklarımda
hala kokuyor sana sunduğum kızıl gece
susuyor dudaklarım konuşmuyorum ve öpüşüyor her gece saçlarım ellerinle.
ağır ağır uyku bastırıyor ve bu gece okumuyorsun masalımı, ve bu gece söylemiyorsun şarkımı
çünkü cezalandırıyorsun kendince seni terkedişimi
oysa???

dediğin gibi olsun '' KAHRETSİN''


CEHENNEM_MİMİ