bu sarkiyi dinlemek üzüyor beni...kac yil geriye gidiyorum,kac aninin üzerinden geciyorum da kendime sariliyorum yeniden..
dünyaya kocaman umutlarla baktigim penceremdeyim ..karsimda camlica tepesi tüm heybetiyle büyülüyor beni..sadece onu izliyorum,bir kac üzüntüm var elbet her zamanki gibi..ama simdiye kiyasla ne kadarda önemsiz ne kadar da kolay dertlerim ..ve yine uzaklara daliyor gözlerim ..hayalini kuruyorum gelecegin,herkes gibi omzumda bir melek tüm kötülüklerden beni koruyacak saniyorum,hicbir zaman isyana sürüklemeyecek hayat beni ,hayati seviyorum...
bu sarki icimi acitiyor,temmuz aksamlari nilüferle kapanip odalarimiza cocukca kederlerimizi paylasioruz,bu sarki eslik ediyor bize."ben gidince,diyorum,bizden geriye ne kalir ki,bizi biz yapandan baska?"son mektubumda.biz birbirimize mektuplar yazar ,sevgimizi anlatirdik hep.birlikte büyümüs birlikte hayaller kurmustuk gelecege ait.
o son günü hatirlamiyorum,nasil buraya geldik,ben neredeydim ?bir an buluverdim kendimi bu evde..gecmise ait güzel anilarim kaldi oysa evimde,getiremedim benimle birlikte.en önemlisi dostumu...
bu sarki hayatimin en güzel günlerine sahit,en güzel dostluklara,ilk ask heyecanlarina sahit..bu sarkiyi duymak derin bir özlem yasatiyor bana,gözyaslarim usulca kaniyor gözlerimden.
Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün hatalarım
Öğünmem bu yüzden
Bu yüzden kendimi
Özel önemli zannetmem
Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün saçmalamam
Yenilmem bu yüzden
Bu yüzden hala kendime güvensizliğim
Ne kadar az yol almışım
Ne kadar az
Yolun başındaymışım meğer
Elimde yalandan kocaman rengarenk
Geçici oyuncak zaferler
Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün korkularım
Gururum bu yüzden
Bu yüzden çocuk gibi korunmasızlığım
Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden sonsuz endişem
Savunmam bu yüzden
Bu yüzden bir küçük iz bırakmak için didinmem


LinkBack URL
About LinkBacks


Alıntı Yaparak Cevapla
