Konu: Felsefe ve Siyaset

Siyasi düşünceler genellikle felsefi temeller üzerine kurulur. Yapılandırılmasıda bu temel üzerinde şekillendirilir. Bir akım oluşur önce sisteme dönüşür, ardından katılımcılık başlar ve sonucta bir siyasi görüş belirir. Bu noktadan sonra nedense Felsefe siyasetten elini eteğini çeker. Uygulama nedense adına " SİYASETCİ" dediğimiz zumreye bırakılır. Aklıma " Ya Filozoflar devlet başkanı olmalı, yada devlet Başkanları filozof olmalı" sözü geldi. Antik çağ felsefesine baktığımızda durum aslında daha net görünüyor. Sokrates'in öğretileri ilk devlet siyasetinin temelini oluşturuyor. Ardılı, öğrencisi platon, onun fikirleri üzerine "Devlet" i oluşturuyor. Aristoteles Felsefeye mantığı katıp geniş bir yelpazeye dönüştürüyor. Ortaçağda, siyasetin nabzı DİN olarak karşımıza çıkıyor. Öncelikle Avrupa skolastiği yeni bir din felsefesinin akımını başlatıyor. Din üzeri söylemler, rahip filozoflar Ortaçağın felsefe akımını isimlendiriyor. Uzakdoğu'da Konfiçyus " Özbenliğe" sahip çıkabilmeyi, insanları iradesel kazanımları ve bunu hayata dönüştürmesi. Hegel'in diyalektik anlayışının yepyeni bir gelişmeyi felsefenin içine sokması. Roussesau, spinoza da gördüğümüz çağdaş siyaset anlayışı, Hegel'in İdealist Diyalektiğinin karşısına " Materyalist Diyalektiği koyan Marks ve Engels Sosyalizm ve Kominizm'in temellerini atıverdi. İslam'da ise Farabi Platon'un Devlet anlayışına İslami düşüncelerini katarak yeni bir akım doğurdu.

Bu kısa anlatımın ışığında Felsefe ve siyaset niye bukadar iç içeyken, bu kadar uzak kalldı?

HAMZA...

Çok önemli bir konuya değinmişsin.

Ne siyaset felsefeden koparılabilir, ne de felsefe siyasetten.Siyasetin ayağının yere basmasını felsefe sağlar, felsefe formülize eder.

Bir siyasetçinin filozof olması gerektiği veya en iyi siyasetçinin filozoflar olacağı, çok eski zamandan beri öne sürülen bir iddiadır.Ben de bu kanıdayım.

Bir siyasetçi, her şeyden önce teorisyen olmalıdır.Nitekim, tarihte en çok iz bırakan siyasetçiler, teorisyenlerdir: Hitler,Stalin,Mao vs.

zaten siyasetteki bu seviyesizlik ve boşluk ince naif bir kolunu budamıştır felsefenin. Yeni standartlar, insan yaşamı için güçlü iradeler siyasetin içinde felsefe eksikliğindendir. Zaman her şeyden bir şeyleri koparıp götürdüğü gibi siyasettende felsefedende götürmektedir. Zamana direnemeyen ve gelişen her şeye uyumda geçiken görüşlerde tarih olmaktadır. İnsana hizmet etmeyen hiç bir görüş uzun ve sağlıklı olamıyor. Felsefede içinde insan ruhunu geliştirebilecek siyasi akımlar doğuramadıkça kör kalmaya mahkum olmaktadır.
HAMZA...