Konu: ..::Ümit...Ümidim...Seni Seviyorum::..

Birbirlerini görmeden seven dostlar varmışş...

Öyle çok severlermişki birbirlerini ne kadar mesafe varsa aralarında o kadar da sıkısıkıya bağlıymış bu dostlar..

Görünmeyen,hissedilen beyaz ışıktan yapılmış bağlılık senfonisinin dinletisinde,
Yaradanın armağanı olarak Melekler, canlıların yüreklerine üfleyivermiş doğduklarında...

Sevgi bağlarıyla bağlı, birbirlerine yansıttıkları ışık hüzmeleriyle süzülen halatları varmış...

Ruhlarının sıkısıkıya sarıldığı düşmesinler, kopmasınlar diye birbirlerinden....

Dünya pislendikçe gerilir, sinirlenir yakıp,yağıp,esip yerle bir olup kıyametle uzaklaşmak istermiş evrenin sonsuzluğunda...

Uzaklaştıkça bütün canlılar birbirlerinin gölgelerinden görünmeyen kirlerinden...

Daha da uzarmış mesafeler ve mesafelerden uzak kalan yürekler...

Uzaklık ne kadar kilometrelerce uzaklaşsada kendi halinden..
Halatlar ne kadar gerilsede, kuş uçuşuyla yükselsede gökyüzüne, bir balık dalışıyla ne kadar derinine de inilse denizin..

Canları acırmış canların, gerilince halatlar birbirlerinden...
Görünmeyen hüzünler, yakarmış ciğerleri...

Bazen nefessiz ölümler beklermiş..
Her gerilişin köşebaşında sinsi, puslu o bilinmez yollarında...

Halatlar gerildikçe acır,kan sızarmış yüreklerden...

Çıkan sesler hüznün nefesiyle daralır kırmızıya,griye,karaya boyanırmış düşler..

Ama asla kopmazmış......

Düşler güçlenir,gülüşlenir,Yepyeni bir beyaz sayfa açılırmış, halatın çatırdayan ortasından...

Ve......

Bembeyaz Düşler Güneşlenirmiş....

Birbirlerini seven insanların kalpleri arasında,gözle görülmeyen ipler olurmuş; insanlar uzaklaştıkça ipler gerilir insanın canını acıtırmış ama asla kopmazmış......


Asla! Hoşçakal....

Sevgimi çok hakkettin...

Seni seviyorum Ümit..!


alıntı

Yalnizlik Bİr KıŞtı Dİnmeyen...

Öyleydi işte...

Her attığım adımda biraz daha boşluğa düşüyordum. Yürüdüm. Yürüdüm. Bakışlarım adımlarımı takip ediyordu. Başka bir yere bakmanın korkusuydu belki de içimdeki. Birisini görmek. Birisiyle karşılaşmak. Eskilerden bir görüntünün çıkagelmesi. Ya da asıl istediğim buydu. Tanıdık birşeyler. Yoktu. Yıllar tanıdık simaları dört yana savurmuştu belli. Ben aynılığını yitirmeyen sokaklardaydım. Yürüdüm. Yürüdüm.



Ellerim ceplerimdeydi. Soğuktan yumruk yapmıştım. Isınmak için sıcak bir nefes yeterdi. Yoktu. Zaman diriliğini yitirenlere dostça davranmıyordu. Birzamanların kalabalığından saklanmak için gittiğim dağbaşlarından hoyratça kullanılmış anılarım yuvarlanıyordu üzerime. Ellerimden tutan biri olsaydı içim ısınırdı. Üşümezdim. Yalnızlık bir kıştı dinmeyen. Gri rengi hep üzerimde, Hasan Dağı'nın doruklarından inmeyen sisti. Yürüdüm. Yürüdüm. Kış içimde yanıyordu.

Öylece çöktüm bir kaldırım köşesine. Umuda sımsıkı sarılmanın ürperten aldanışına mı tanık oluyordum? Yılmayacaktım. Yılmayacaktım. Ben kışta ölen ağaçlar gibi susmayacaktım. Yapraklarım hiç sararmayacak, yıllar bedenimi yıpratmayacaktı. Diri, dipdiri karşı koymak rüzgara. Titriyordum. Kar yağıyordu üzerime. Bir tebessümün esirgenişiydi üşümek. Ellerim ceplerimde. Öylece kalakaldım.



Şimdi... çağırsam gelir misiniz?

Dost bildiklerim, çağırsam gelir misiniz?

Kimi sivas'ta, kimi ankara'da, kimi bilmem hangi memleketinde kışın... çağırsam gelir misiniz?

Kar mı yağdı saçlarınıza, yağmur mu ıslattı kirpiklerinizi, güneşi mi battı yüreğinizin... yoksunuz işte, yoksunum işte... kar yağmış saçlarınızı, yağmur ıslatmış kirpiklerinizi, güneşi batmış yüreğinizi alıp... çağırsam gelir misiniz?

Çocukluğum... mor kadife eteğim, boyumu aşan bisikletim, üzerine çiğ düşmüş okul günlerim... çağırsam gelir misiniz?

Şimdi... çağırsam gelir misiniz?



Doğruldum. Ellerimi usulca ceplerimden çıkarıp yumruklarımı açtım. Yüzümü kışın sert rüzgarına çevirdim. Baktım uzaklara, en uzaklara, uzakların uzaklarına. Avucumu uzatıp ileriye, haykırdım: Eyy siz yitirdiklerim! Eyy yitirip de bir türlü silemediklerim! Eyy silmeyi beceremediklerim! Hayat size neler getirdi?
alinti

Ümitsiz yaşanılmaz dimi Medidcim kardeşim Heleki bu Ümit hatıra değer, saygıya sevgiye değer bir ümitse

Mesafeler kısalır zamanla Ümitler bir an gercekleşir.
Ki gercekleşecek eminim

Tebessümle güzel kardeşim

MeDiD tarafından gönderildi.

Çocukluğum... mor kadife eteğim, boyumu aşan bisikletim, üzerine çiğ düşmüş okul günlerim... çağırsam gelir misiniz?

Şimdi... çağırsam gelir misiniz?



alinti

bu kısım gülümsetti beni çok hoşuma gittiteşekkürler paylaşımın için

_talkative_ , kardeşim

Ümitsiz yaşanmaz, hele ki Ümit, hayata bağlıyor, yaşanmaya değer kılıyorsa yitik bir yaşantıyı. Gözlerini kapadığında "birgün , o gün , bugün" diyebiliyorsa insan, hele ki, korkulardan arındırıyor, yerine cesaret, güç, istek katıyorsa....

Daha çok yazarım ben Ümit üstüne, yazacak günlerim çok olsun inşallah




candy, bende o kısmı çok beğendim yorumun için tşk ederim

Adım Polatsa..
Ümitte herdaim var olcaksa...
Daha neler yazacaksın neler..
Suan seni cok iyi anlıyorum Didem

Dipnot: Nikimi düzgün yazmayana çin işkencesi yapıyorum bilmem anlatabildümmü

beni anladığına sevindim bu aralar ben pek kendimi anlamıyorum, ama anlayacağım, ümitliyim çünkü....


not: nickinin kendisi zaten işkence çinli olmasına ne gerek var işkencenin

Bulamadım şöle afilli bi nick ben ne ediyim
Kalpsiz denen cacıkta akıl vermedi
Sen en iisi kısaca Polat de bana

ne denilebilirki...

Ümitsiz yaşanmayacağı gibi, Ümidin de yaşayamayacağı anlar vardır..

Onsuz..


ellerin dert görmesin canım..

beğenmenize sevindim.... eski konudur, ekleme yaparken aklıma geldi...buradan devam etmek ümitlerim için daha iyi olacaktır