Konu: YoRGun MuSuN ?______

Kafam yorgun.. Halbuki biraz canlanıp, şaha kalkmam gerek... Sadece sorup duruyorum kendime. Mesela, neden insanlar karşılık bekler? Yoksa karşılıklı çıkarı olmayan sevgi yok mu ? Elbet yok ... Peki bu farkındalığı yakalayıpta sevebilen kaç kişi var şu baki olmayan dünyada. Kim var? Sen mesela, anneni ne yaparsa yapsın sevebilir misin ? Bir off dememeyi öğrenemedik ki . Bu kutsal sevgiyi kimler bu hale getirdi? Tabiki biz. Bize saf verilmişti bu sevgi. Kullanmasını bilemedik... Doğru yerde doğru şeyleri yapamadık.. Doğru zamanda doğru cümleleri kuramadık.. Aciziz.. Kul isek neden kulluğumuzu bilmiyoruz? Neyi alıp satıyoruz? Aldığımız kimin ki sahipleniyoruz ? Kimsin ki sen? Senin olmayanı sahiplenebiliyorsun ve ardından kime patronluk taslıyorsun ?

Anlamak zor değil belki ama anlatmak nedenli zor şu dünyada... Sen mesela , kaç kişiyi yanlış yoldan döndürdün ? Bunun için çaba harcadın? Kimin kanlı bıçağını sahiplendin.. ? Benim bu bıçağın sahibi diyebildin ? Cesaretin var mı onu korumaya ? Korkup kaçtık hep... Arkamıza bile bakmadık... Sevmekten korktuk.. yalandan korktuk ... yanlış anlaşılmaktan korktuk ... İftiradan korktuk.. Peki gereğini yaptık mı ? Hayır .. Sen mesela Korkularının üstesinden gelebildin mi ? Korkmamak için gereğini yapabildin mi gerçekten ? Hayatında kaç kişiye şöyle umarsız sarıldın ? Onun farkında olmadığı derecede hiç bitmesini istemediğin ama tekmeyide yiyeceğin halde sarıldın mı şöyle sıkı sıkı, gönülden , hiç karşılık beklemeden ? Sarılmadın ... Sarılamadın..Sarılamazdın ki...

Sonra beni bu hale kimler getirdi dersin... Eskileri anarsın.. Kimin suçlu olduğunu bile bile suçlu ararsın.. Ağlamak istersin ağlayamazsın.. Yüreğine bir sor? Ne zaman bitti bu gözyaşı gölüm diye. O da sana cevap versin? Tabi oda seni terk etmemişse...Sonra sora sora yol bulmaktan yorulursun...

Yorgunum dersin .. Çekilirsin bir kenara. Sevmeyi beceremezsin. Olman gerektiğinin yanında olamazsın . Var olamazsin . Kaybolursun düşüncelerinde...Sonra vicdanın seni rahatsız eder.. Yinede gidemezsin gitmen gerektiğine..Kıyaslamak zor gelir .. Hangisi doğru diye sorarsın? Cevabını yanlış bulursun ... Nefsine yenilirsin o anda.. Halbuki geliverseydin yanına .. Yalanı görseydin.. Yar olsaydın .. Eğilemedin. Anlatamadın derdini sevdiğine...Yalnız bıraktın .. Yalnızsın şimdi bak ..kimse yok değil mi ? Gitmeliydin halbuki .. Görmeliydi seni yanında .. Ve anlayacaktı. işte yanımda diyecekti.. Anlatacaktın derdini.. Rahatlayacaktı yüreyin o anda... Ama sen yorgunsun gidemezsin ki...

Sonra çaresiz kalırsın.. Tükenirsin.. Yalnız hissedersin kendini .. Ya da sen hep öyle sanırsın ... Aklına düşer.. Gitmek gelir içinden.. Şimdiyse hem yorgun hemde çaresizsindir... Çaresizsin ya gidersin mecburen .. Şimdi çaresizliğine çare aramak için gidersin ona .. Eğilirsin... Af dilersin .. Nasıl da kabul edildin bak.. Sen mesela, kabul edebildin mi böyle sorgulamadan? Kaybetmeyi göze alabildin mi ? Hakkını verebildin mi hak sahibine ? Hak dedim de ... Hadi git ona . Eğil... Af dile... Sonra anlat derdini... Rahatlasın yüreğin.. Hayır artık yorgun değilsin...


Başından sonuna kadar okuyup duygularmı paylaşan arkadaşlara şimdiden teşekkür ediyorum...

harika bir yazı olmuş yüreğine sağlık :A

paylaşım için teşekürler eline yüreğine sağlık

Yorumlarınız için teşekkürler.. Sağolun...

Ellerinize saglik ve tesekkurler duygulariniz icin....
Hem yakinda sozumu de tutacagimin kaniti olan gun gelecek...Yorgunum bende af degil ama siiri inceleyince yorgunlugum gidecektir eminim...