Konu: Baba ve Piç

ELIF ŞAFAK
Metis yay

“Kocanızın izni lazım elbette” diye devam etti sekreter, artık cıvıltılı olmayan sesiyle. “Tabii eğer evliyseniz...?”
Odadakilerin meraklı bakışları üzerinde ağırlaştı. Ne var ki Zeliha’nın yüzünde ne sıkıntıdan eser vardı ne mahcubiyetten. Bu toplumsal işkenceden keyif alıyor değildi elbette ama içinden bir ses başkalarının fikirlerini ve yargılarını umursamamayı öğütlemişti ona. Ne de olsa fark etmeyecekti sonuç olarak. Son zamanlarda bazı kelimeleri kişisel sözlüğünden çıkarmaya karar vermişti, “utanç” pekala bunlardan biri olabilirdi. Bu kürtaja onay verecek bir koca yoktu ortada. Bu çocuğun bir babası yoktu.
Neyse ki kocanın olmayışı formalitelerde bir avantaja dönüştü. Görünüşe göre kimsenin yazılı iznini almasına gerek yoktu. Bürokratik düzenlemeler, evli çiftlerin bebeklerini kurtarmak için gösterdikleri özeni evlilik dışı doğan bebekler için göstermiyordu anlaşılan. Babasız bir çocuk neticede bir piçti ve İstanbul’da bir piç, sallanan bir diş gibi her an düşmeye hazırdı.
Baba ve Piç, İstanbul-San Francisco hattında gidip geliyor: Müslüman-Türk Kazancı ailesiyle Ermeni asıllı Amerikalı Çakmakçıyan’ların 90 yıla yayılan öyküleri iç içe. Kederli bir geçmişi tamamen unutmak mı daha doğru, geçmiş bilincini beraberinde taşımak mı? Diğer yandan bir kadınlar romanı Baba ve Piç: Erkeklerin apansız ve açıklamasız ölüverdiği, geriye hep kadınların kaldığı bir sülaleden dört kuşak kadının hikayesi. Anneannelerin, ciciannelerin, teyzelerin hafızalarıyla can bulan bu romanı severek okuyacaksınız.

bu kitabı sevmedim nedense

kitap çok farklı ve ben ön yargıyla başladığım için kitaptan haz alamayıp, yarıda bıraktım. açıkcası şu an merak bile etmiyorum..

Elif Şafak'ın diğer kitaplarını daha severek okudum açıkçası

Şu anda bu kitabı okuyorum ve her cümlesinden müthiş keyif alıyorum .Anlatım çok güzel ve akıcı bence ,sadece fazlaca ayrıntıya giriyor o kadar ama bu kitabın akıcılığını gölgeleyecek kadar değil.Tavsiyemdir.