Konu: Bir Destanın, Bir Kurtuluşun Adıdır Çanakkale

Şu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?
En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,


Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...
Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!


Âsım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:
İşte çiğnetmedi nâmusunu, çiğnetmeyecek.


Vurulmuş tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilâl uğruna, yâ Rab, ne güneşler batıyor!

...





18 Mart Çanakkale zaferi sıradan bir zafer değildir, bu zafer bir milletin, bir dilin, bir soyun yok olmasını engellemiştir, bu zafer Mustafa Kemal'i, Atatürk yapan zaferlerin başlangıç noktasını oluşturmaktadır.

Bir çok lise bir çok üniversite o yıllarda bir tane bile mezun verememişti, bir ülkenin bütün evlatları sınıf farkı gözetmeksizin aynı cephede ortak düşmana karşı savaşmıştı.

Bu savaşın gösterdiği en önemli şey maneviyatın, inancın, bağımsızlık ruhunun karşısında hiç bir teknolojik gücün duramayacığıydı. Terazinin bir kenarında o zamanki savaş silahlarının en kapsamlı olduğu düşman donanması, diğer tarafında ise yırtık ayakkabısı ile Mehmetçik. Elbet bu teraziden daha inançlı, mücadelesinde daha haklı kesimin ağır basacağı muhakkaktı.

Bizlere bu gururu yaşattığınız için, bizler için toprağa genç yaşta düşüp şehit olduğunuz için sizlere binlerce defa teşekkür ederiz. Sizlerin borcu hiç bir zaman ödenmeyecektir.

Hepinizin mekanı Cennet olsun.

Şehitlerimizin,Atalarımızın,Büyük Önder'imizin,Gazilerimizin,Dedelerimizin,Bu savaşta emeği geçen,Bizlere bu vatanı armağan eden yüce atalarımızın mekanları cennet,ruhları şad olsun...!

EY &#199NAKKALE ‘NİN SAHİPLERİ… BİZ BURADAYIZ!
Bir dirilişin yaşanmış destanıdır Çanakkale…

Uzak diyarlardan toplanmış vatan evlatlarının,

Var olma kavgasıdır Çanakkale…

Ben Çanakkale'yim!

Sen Çanakkale'sin!

Biz Çanakkale'yiz kardeşim…

Çanakkale gibi geçilmez,

Çanakkale gibi boyun eğmez…



Var olmakla, yok olmanın; çığlıkla, sükûtun buluştuğu, canların bir akarsu gibi diyar diyar memleketlerden o kutsal topraklara aktığı destanın adıdır Çanakkale. Ben ezelden de tarih yazardım, yalnız bu seferkinin fazlaca kanlı olduğu ve hatta savaş alanlarının bile kanlı isimlerle adlandırıldığı bir yerin adıdır Çanakkale. Zillete boyun eğmek yerine zillete baş eğdiren, siper aralarını kendine bark edinen 253 bin kınalı kuzunun değil; arslan parçasının otağıdır Çanakkale. O yerleri gezmek bir ibadettir şüphesiz, bu ibadetin adı ise ahde vefadır.



Dün yavuklusunun sıcak koynu yerine siper boylarının yakıcı soğuğunu kendine eş edinen, Hazreti Hamza yürekli yiğitler bu destanın kahramanları olarak tarih sahnesinde yerlerini almışlardır. Kimileri annelerinin başlarına sürdüğü kınayla asker ocağına gelmiş, kimileride babasıyla bu cephede aynı kaderin yolcusu olmuştur. Kimileride öğretmeniyle beraber harp etmenin zevkini tatmıştır. Düşman siperlerine hücuma kalkarken baba-evlat, talebe-öğretmen beraber toy etmenin gururunu yaşamışlardı cenk meydanında…



Elbette ki Çanakkale Savaşlarındaki o muhteşem olaylar anlatmakla bitmez, yalnız içlerinden bir tanesi var ki Türk Milleti'nin vatan sevgisini her şeyden önce tuttuğunun ifadesini veriyor. Bu olayı her okuyuşumda nasıl ki ruhum bedenimden oynuyor ve vatana sadakatin ne demek olduğunu anlıyorsam bir o kadarda böyle ataların torunu olmakla gurur duyuyorum. Askeri Dr. Salih Dörtbudak anlatıyor:

‘Sadece Anafartalar-Arıburnu hattında 06–22 ağustos 1915'de 18000 şehit verdik. En az otuz kırk bin yaralımız oldu. Sahra hastanelerinde doktorlar günlerce uykusuz yaralılara hizmet veriyorlardı. Böyle bir hücum gününde sedyeciler hiç durmadan yaralı taşıyor, doktorlar sadece durumu hafif olanları tedavi edebiliyor ve birde komuta merkezinde olan rütbelilerle uğraşabiliyordu. Hayatlarından ümit kesilenlere bakılamıyor, onlar gölge bir yerde kendi kaderlerine teslim edilip şahadeti bekliyorlardı. İşte Çanakkale türküsünde geçen ‘Çanakkale içinde vurdular beni, ölmeden mezara koydular beni.' dizeleri burada buluyordu kendini. Daha ölmeden öldü gözüyle bakılıyordu onlara. Gölge bir yerde kendi kaderlerine bırakılıyorlardı, eldeki imkânsızlıklardan. Tam işin en yoğun olduğu sırada önüne gencecik vatan evladını yatırırlar, bir ayağı kopmak üzere parça parça ve bağırsaklar dışarıdadır. Eli yüzü kan içinde masada yatmaktadır. Sıhhiyecilere "kaldırın bunu" deyince masadaki vatan evladı gözlerini aralar. Gözlerinin berraklığı yeni ortaya çıkmışken tekrar kanla doluverir. Sonra ‘baba' diye seslenir. Doktor sedyedeki yaralı gence baktığında kendi evladı olduğunu görür. Sarılıp öper oğlunu, "bu benim oğlum! Lütfen gölge bir yere koyun" der. Masaya çoktan bir başka vatan evladı yatırılmıştır. Doktor onunla meşgul olur ve diğer kurtulması muhtemel hastalar vardır. Çünkü hepsi onun oğludur o an için. Oğluna ancak ertesi gün bakabilecektir. Ertesi gün yaralı hastaları dolaşmaya başlar. Ancak oğlu çoktan gömülmüştür...'



İşte oğlunu bir baba içgüdüsüyle kurtarmak yerine diğer vatan evlatlarına da ‘benim oğlum' diyen doktor burada vatan sevgisinin ne demek olduğunu ve her şeyden üstün olduğunun dersini veriyordu. Bir baba belki oğluna veda ediyordu ama vatanına ve bağımsızlığına veda etmeyi göze alamıyordu. Bugün bananemciliğin, nemelazımcılığın alıp başını yürüdüğü ülkemizde, duyguları dumura uğramış nice gönüller yaşamaktadır. Mananın önünü maddenin kapladığı, bize has değerlerin yerine paranın hüküm sürdüğü bedenler ortalıklarda dolaşmaktadır. Bu gönüllerin duyarlılığını artırmak dün o doktorun göreviyse bugün hiç şüphesiz bizlerin görevidir. Üzerimizdeki ölü gömleğini çıkarıp, bu ceddi mirasa yaraşır evlatlar olmalıyız. Çanakkale destanı kahramanlarının; yarın, huzurlarına çıktığımızda başımızın dik olmasını istiyorsak Çanakkale ruhunu yaşayıp, yaşatmalıyız. Yaz aylarında tatilimizin en az bir gününü bu nadide şehitler diyarına ayırıp, çocuklarımızın milli ruhtan yoksun büyümelerini engellemeliyiz. Bilakis bu Çanakkale arslanları bizlerin oraya gelmelerini bekliyor ve geldikçe de sevinip, bizler için dua ediyorlar. Bu bir ibadettir, ahde vefa isimli ve her Türk çocuğuna da farz olan bir ibadettir.

Çanakkale bizim için her şeydir… UNUTMAYALIM, UNUTTURMAYALIM…



HARUN G&#220EN

&#199NAKKALE &#220KÜ OCAKLARI

steven_stiffler tarafından gönderildi.

Şehitlerimizin,Atalarımızın,Büyük Önder'imizin,Gazilerimizin,Dedelerimizin,Bu savaşta emeği geçen,Bizlere bu vatanı armağan eden yüce atalarımızın mekanları cennet,ruhları şad olsun...!

Amin...

Çanakkale'de şehit olan,gazi olan atalarımızın mekanı cennet olsun inşallah...

Türk gencinin tarihini gördükçe kendine dersler çıkarması, o inancı hissettikçe tüylerinin diken diken olması gerekiyor.

Onlar bizim bu topraklarda özgür bir biçimde yaşamamız için canlarını verdiler...

Sadece onlara saygı göstermek ya da onları anmakla kalmamalıyız, bize hediyeleri olan bu devletin güçlü olması ve milletimizin huzurlu olarak yaşaması için elimizden geldiğince çalışmalı,çalışmalı ve çalışmalıyız.

Huzur içinde yatsın bu vatana can verenler..
Kökleri onlar oldu dalları biz yaprakları yarınlar.Bu çınar yıkılmaz bir güce sahip..

Ruhları şad olsun bu yürekli vatan severlerimizin..

Bizlere hür yasayacagimiz bir Türkiye birakan yüce Atamizin ve canini veren tüm sehitlerimize Allah rahmet etsin mekanlari cennet olsun

Bugünkü gençliğin tercih ettiği bıktım sıkıldım hayattan diye ölmediler onlar...Belkide gençliğin hatta çocuk sayılabilcek bir yaşın baharında kendilerini bulamadan göçüp gittiler...

Hepiniz mekanı cennet olsun...Bu kadar güzel bir tarihimiz varken...Bu kadar şanlı...Sahip çıkmayanlar utansın...Siz rahat uyuyun...!

steven_stiffler tarafından gönderildi.

Şehitlerimizin,Atalarımızın,Büyük Önder'imizin,Gazilerimizin,Dedelerimizin,Bu savaşta emeği geçen,Bizlere bu vatanı armağan eden yüce atalarımızın mekanları cennet,ruhları şad olsun...!

Amin .......

venuslight tarafından gönderildi.

Bugünkü gençliğin tercih ettiği bıktım sıkıldım hayattan diye ölmediler onlar...Belkide gençliğin hatta çocuk sayılabilcek bir yaşın baharında kendilerini bulamadan göçüp gittiler...

Hepiniz mekanı cennet olsun...Bu kadar güzel bir tarihimiz varken...Bu kadar şanlı...Sahip çıkmayanlar utansın...Siz rahat uyuyun...!

amin ....