ben bu yazıyı gerçekten çok beğendim umarım sizlerde okur ve birşeyler bulursunuz
Unutma, unutulmadı
Belki unuttun, ama asla unutulmadı; senin için sıradan başlayıp, belki sıradan biten o gün…
***
Belki o yardım çığlığına kulağını tıkayap, hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam edecektin. Ama yapmadın. Durdun ve yoldaki yaralıya yardım ettin, ambulans çağırdın, ilkyardımda bulundun, konuşup şoka girmesine engel oldun, yakınlarını arayıp teselli veren bir sesle konuştun.
*
Plazma tv alıp, tüm maçları dev ekranda izlemeyi düşündüğün o parayı, zor durumdaki arkadaşına verip vermemek için çok mücadele ettin kendi içinde. Ve sonunda elini cebine atıp, “Elin ne zaman rahata ererse o zaman ödersin” demeyi de ihmal etmeden uzattın banknotları. “Merak etme, bu zor günler geçecek elbet” diye de ekledin, huzur veren bakışlarınla.
*
insanlar bilse kimsenin yüzüne bakamayacağı o ayıbını öğrendiğin zaman, içini kemirip duran o dedikoducu sese kulak vermedin ve arkadaşının sırrını ömür boyu sakladın. Ve arkadaşın tövbe edip, hatasından döndü, hayatına yeni bir yön verdi.
**
Hiç düşündün mü, belki tüm bu basit, karar vermesi bir saniye bile sürmeyen davranışların sayesindedir, bugün bazı yaşadıkların.
*
Hani başına kötü bir gey gelecek gibi olup da gelmemesi… Önündeki arabanın son anda direksiyonu kırması… Düşecek olan uçağı son anda kaçırman… Kör kurşunun sıyırıp geçmesi… Yıkılan binadan tam vaktinde çıkman…
*
Belki o gün verdiğin o kritik kararın da payı vardır, hayatyında hiç darlık görmemende. Ne zaman başın sıkışsa, hiç ummadığın yerden para gelmesi; hiç işsiz kalmaman, hiç başkasına muhtaç olmaman…
*
Hani çok utandığınn ayıpların vardır, kimsenin bilmesini istemediğin, pişmanlığın seni yiyip bitirdişi. Belki o sırrı hâlâ sakladığın içindir, hâlâ sır olarak kalması. Belki günahlarından tövbe edip, onurunla yaşamanda, ağzına her geldiğinde yutkunduğun o sırrın da payı vardır.
**
Ne zaman yolda bir taş görsen, durup kenara koyduğun içindir belki, yoluna hiç engel çıkmaması. Belki, hep başkalarının yoluna taş döşediğin için, durmadan tökezleyip düşüyorsun.
*
Belki, harama hiç bakmadığın için senin helalinde başka gözler yok. Ya da belki, komşunun bahçesinden meyve çalan o çocuğun da hissesi vardır, bugün tarlandaki yabancı ayak izlerinde.
*
“Ben herkese yardımcı olmaya çalışıyorum, ama…” diye başlayıp, yaşadığın ihanetlerden şikâyet ediyorsun. Bunda, hafızanda hiç yer edinmemiş olan o tarihte, senden yardım isteyen birine sırtını dönmenin payı olabilir mi?
Tıpkı ayağındaki dikenin, kırdığın bir kalpten olabileceği gibi…
***
Belki sen de, yardım ettiğin veya yüz vermediğin kimse de unuttu o anı; ama ya hiç unutmayan Biri varsa…
Murat Çetin


LinkBack URL
About LinkBacks


Alıntı Yaparak Cevapla