Konu: Bu benim en sevda halim...

Öyle bir yerdeyim ki...
Neye hasret kaldığımı unutuyorum bazen...



Neye canım sıkılmıştı? ..

Neye kızmıştım? ..

Uyuyor muydum? ..
Uyanmış mıydım? ..
Bu pantolonu dün de giymemiş miydim? ..
Bilmem...
Belki...
Garip bir duyguya tutsak olmuş durumdayım...
Bu benim en sevda halim...
Bu benim sensiz halim...
Bu benim adam halim...
Olur böyle... Olur...
Defalarca kalem demek gibi...
Ya da başka bir kelimeyi ardı ardına sıralamak gibi...
Anlamını yitirir ya bir süre sonra...
Ağzında gevelediğinin ne olduğunu unutur, şuursuz hissedersin ya kendini...

Gülerken yakaladığımda kendimi...
Kaçıyorum hemen...
Ayıp sayıyorum...
İhanet belliyorum...
Susuyorum...
Artık türküleri hissetmiyorum...
Söylemiyorum...
Cılız bir ıslık sadece ki, onu ben bile duymuyorum...
Kimsenin de duyması gerekmiyor zahir...
Biri beni anlasın istemiyorum...
Biri halimi hissetse tedirgin oluyorum...
Hep kaçıyorum...
Öfkeleniyorum... Aptallaşıyorum... Susuyorum...
Öfkemle, aptallığımla, susarak kaçıyorum...
Bir şey anlatmıyorum...
Hiç kimse, kimsenin acısıyla ilgilenmiyor aslında...
İlgilenirmiş gibi yapıyor, bunu anladım...
Karşıdakinin anlatacakları bir an evvel bitsin de sıra gelsin diye hee hee diyor, sıkça başını sallıyor...
Dinlemiyoruz, duyuyoruz...
Otobüs sesi, yağmur sesi, çamaşır makinesi sesi gibi...
Kulağımızı dolduruyoruz... Hissetmiyoruz...
Bitiyor...
Biz anlatıyoruz, sahtekarlık devam ediyor...
He hee diyen, başını sallayan yer değiştiriyor...
Kime ne anlatmalı? ..
Susmalı...
Acıyı örtmeli...
Kimsenin üstüne salmıyorum acımı...
Kim benden daha çok acır ki? ..
Sana anlatamadıktan sonra...
Sana diyemedikten sonra sevdamı...
Neye yarar? ..
Neye yarar şuna, buna anlatmak? ..
He? ..

Bitecek diyorum bitecek...
Bu sessiz çığlıklar dinecek..
Örtülü perdeler açılacak bir bir...
Hepsi bitecek...
Sokaklara çıkacağım yine...
Uzaklara gideceğim biraz...
Ama terk etmeyeceğim bu kenti...
Köprüden önce son çıkış tabelasına yine gülümseyerek bakacağım...
Sana gidiyor diye... Sana gelemiyorum diye...
Kır kahvelerinde oturup tavla oynayacağım...
Çayımı yarım bırakmayacağım...
Mavi çocukları göreceğim...
Bir kadınlık sağ yanımı doldurmayacağım hissizlikle...
Dostlarıma koşacağım...
Randevularıma yine geç kalacağım...
Bugün yaşıyorum...
Yarın da yaşarsam daha güzel olacak...
Kendime kızmayacağım artık...
Vazgeçtim...
Sen gül diye ben soytarılık yapmayacağım...
İçinden git dediğini duymazlıktan gelmeyeceğim...
Bana aldığın kitaplara her dokunduğumda donmayacağım...
Ki bu kış o kitapları yakacağım...
Yasak olduğundan değil, beni üşüttüğünden...
Hiçbir kitabımı yakmadım ben, yasak da olsa...
Kitaplar yasaklanır, ama fikirler asla...
Ben seni yasaklayacağım kendime, sen bilmeyeceksin...
Susacaksın yine...
Eminim hiç aklına düşmeyeceğim bir an bile...
Olsun...
Yıllar geçecek...
Ben senden geçeceğim... Bu ateş geçecek...
Ben nerde olacağım o zaman? ..
Sen hangi güzel dünya ülkesinde yaşayacaksın kim bilir...
Biliyorum, durmayacaksın burada...
Gideceksin...
Git tabii...
Git...
Ne olur benim için...
Git...

Yorgunum...
Bitiğim...
Şimdi uyumalıyım...
Garip bir duyguya tutsak olmuş durumdayım...
Bu benim en sevda halim...
Bu benim sensiz halim...
Bu benim adam halim...
Olur böyle... Olur...
Defalarca kalem demek gibi...
Ya da başka bir kelimeyi ardı ardına sıralamak gibi...
Anlamını yitirir ya bir süre sonra...
Ağzında gevelediğinin ne olduğunu unutur, şuursuz hissedersin ya kendini..

Bu benim en sevda halim...
Bu benim sensiz halim...
Bu benim adam halim...
Bu benim uykudan önceki halim...
Uyudum...
Uyanacağım...


--- M. BayRakTaR ---

Hiç kimse, kimsenin acısıyla ilgilenmiyor aslında...
İlgilenirmiş gibi yapıyor, bunu anladım

bunu anlamak güzel

film uzadıkça bitsede gitsek diye kıvranırız

resimler anlatmış herşeyi...

aşk için umut yokmuş..

ümit çoktan gitmiş...


güzel yazı , tşkler

pas vermeme gerek kalmadı

saol be,ümitsizlik de diğer ümitlere açılan penceredir bazen

haklısın...kapanan bir kapıyı iyi değerlendiren şanslıdır....açık olan diğer kapıları görmek adına....A

:A ne diyebilirim :A çok güzel
hani bazen sözler duyguları ve hisleri anlatmakta kifayetsiz kalır ya işte buda öyle bir şey sanırm ..
kitlenir kalırız çok beğendiğimiz bir şeyi anlatırken
herkelimesin de ayrı bir anlam vardır ..
hepsi çok duygulu olan bu sözleri okudğum için kendimi çok mutlu hissettim

ama kapanmayan kapılar dilerim size
her zaman açmanın yolları vardır bir kapının helede bu kapı aşk kapısı ise

ben bu kadar düşüremedim kalemimin çenesini....
ya da konuşturmayı beceremedim yazana kadar............

bu kadar olmadım ben...
sen şanslısın......

diplomalievkizi tarafından gönderildi.

ben bu kadar düşüremedim kalemimin çenesini....
ya da konuşturmayı beceremedim yazana kadar............

bu kadar olmadım ben...
sen şanslısın......

Diplomalıevkızı şiir yazmak için kalem tutmaktan çok kalem olmak olmak gerekiyor galiba...

kalemden ziyade yazılacak kağıt olmak gerekiyor...

biri der kalem olmak lazım...
biri der kagıt olmak...
ne kalem ne kagıt...
kalemin yazacagı da , kagıdın sunacagı da...
bende ne kadar ne varsa o...
gerisi boş lafff....